nieme kino

[Biała Lokomotywa]

drzewa wycinają niebo w daltonistycznym krajobrazie
na horyzoncie pociąg przyśpiesza

wiedziałeś że w punkcie na dłoni
ukrywam czas
między targiem aksamitnych dywanów
a wojskiem maszerującym w takt
witaj Zosieńko

tam gdzie mówiłeś
nie przypuszczasz jak można…

Buster Keaton skoczył
zawsze się podnosi

trudno rozprostować palce

[Dawid Rt]

nieme kino, to tło tego co wokół, peelka zatrzymana w jednym punkcie czasu, tak czytam Lokomotywo. Daltonistyczny krajobraz ciekawe, ale i ryzykowne ;)
Pozdrawiam

[teresa943]

przeczytałam i zastanawiam się. wyczuwam "głębię", ale nie umiem skomentować.

serdecznie pozdrawiam :)
Krysia

[Grażyna_Kudła]

Peelka zamknięta w w ponurym świecie; ponurym, bo czarni- białym. Ale, czy w tej zaciśniętej dłoni, nie ściska przypadkiem zielonego? I boi się się, że gdy rozprostuje palce, nadzieje uleci...
Tak czytam Lokomotywo.
Pozdrawiam.
:)

[Ran_Gis]

- chciał nie chciał Lokomotywo spod magii twojego pióra wyjechał z tunelu
Dolby Surround Laboratories Inc A/52 rocznik 1982..

Ran

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobrze czytasz Dawidzie. Ryzyko jest zawsze, szczególnie gdy ktoś skacze z pędzącego pociągu:)
Pozdrawiam również:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Lubię takie wiersze, odbierane intuicyjnie, kiedy nie wiem o co chodzi do końca, a czuję moc przekazu. Cieszę się, gdy też mi się tak uda:)
Pozdrawiam:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Właśnie tak, ściskana w dłoni zieloność, którą kiedyś trzeba będzie pożegnać.
Też pozdrawiam:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rocznik 1982 jak na Dolby Surround dość stary, dla lokomotywy zbyt młody:)
"magia pióra" - bardzo miłe, mrużę jednak oko i dziękuję za dodanie dźwięków w niemym kinie:)

[Ela_Ale]

Jak Biała Lokomotywa, Stachura i te klimaty, to i pociągi wybuchające z tuneli, rakiety puszczane w kosmos, a przy skaczącym Harodzie Lloydzie i Keatonie zawsze palce nerwowo zaciśnięte. Pamiętam to jeszcze z dzieciństwa i ostało się. Czarno-biały świat wyostrza wyobraźnię. Bardzo ciepły i tym razem pojęłam! Hura! (Nie wiem, czy należycie!). Pozdrawiam. Elka.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Buster Keaton nigdy się nie uśmiechał. Niemy i kamienny... biało czarny, no może trochę też szary... Kolor w twoim wierszu skojarzony jest z daltonizmem, czyli jak by nie patrzeć schorzeniem, więc co najmniej z medycznego punktu widzenia istnieje w formie nienaturalnej. Mnie zastanowiło dlaczego w wierszu tak dobitnie podkreśliłaś zawirowania koloru - plus drzewa wydzierające niebo. Tak jakby wybór mniejszego zła... swoistego znieczulenia bo "zawsze się podnosi". Nieme - kino... komedia życiowa, szara, beznadziejna, jest jak jest... inaczej nie będzie - "trudno rozprostować palce", "ukrywam czas"...
Smutny utwór. Najsmutniejszy Twój jaki do tej pory czytałem.
Pozdrawiam Lokomotywo :)

[Dyziek_ka]

Smutek to też stan w którym nie jesteśmy kolorowi ale wyraźnie widzimy biel i czerń.
Jak za oknem świat się przesuwa, dla leżącego w łóżku.

Taki obraz zobaczyłem. Bardzo na mnie zadziałał . Dziękuję

[Stary_Kredens]

Biała Lokomotywo to Ty najpierw "wyrzucasz" wiersz, a potem go tniesz ? Co do Twojego, to po przeczytaniu zawsze jest dla mnie bardziej szaradą, nawet kilkakrotnym, co prawda trochę pomagają mi komentarze i to dla mnie jest zaskakujące, ponieważ mam wykształcenie polonistyczne, choć właściwie czy ma to znaczenie ? Tu chodzi raczej o typ wrażliwości i pewne przyzwyczajenia tuwimowo - leśmianowe, tak sądzę. Swój wiersz poprawiłam, jeśli masz ochotę podejrzeć, to proszę bardzo.
Pozdrawiam Serdecznie Kredens

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Na pewno Elu pojęłaś:) Bo tak naprawdę nie jest ważne "co autor ma na myśli", tylko to, co wyjmiemy dla siebie. Sama zauważyłam, że czytelnik przypisuje najczęściej znaczenie na podstawie przeżyć, które są mu bliskie. Sama też tak robię:)
Pozdrawiam Elu:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie jest to wesoły wiersz i masz rację, że śmiało można powiedzieć o nim - smutny. To pewnie, przez to zielone, zaciśnięte w dłoni, bardzie widać wtedy kontrast z szarością. Ale spokojnie, peelka w końcu dojrzeje do rozprostowania palców:)
Dziękuję za komentarz i również pozdrawiam:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miło mi Cię gościć... nie będę odmieniać nicku, mam problem:) Ciekawa jest Twoja interpretacja, też pasuje do szarego - nawet bardzo i cieszę się, że wiersz zadziałał:)
Również dziękuję i pozdrawiam:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, właśnie tak robię - "wyrzucam" wiersz (pomysł), a potem go tnę i obrabiam, nieraz kilka dni. Zmieniam wersy, szukam synonimów, ale najważniejsza jest myśl, musi być w wierszu, żeby się obronił. Jeżeli chodzi o wykształcenie, to też nie wiem czy ma jakieś znaczenie - u mnie jest akurat politechniczne:)
Nie mam patentu na pisanie wierszy, sama nie uważam, żeby moje były Bóg wie jakie dobre i wcale nie muszą się podobać. Często mam wątpliwości, czy za bardzo nie gmatwam i nadal poszukuję nowych form, podglądając innych, tych których poezja do mnie trafia.
Polecam wszystkim "Dekalog dobrego wiersza" Leszka Żulińskiego, można go znaleźć tutaj:
h ttp://www.poema.art.pl/site/itm_130964_leszek_zulinski_dekalog_dobrego_wiersza.html
Oczywiście, że mam ochotę obejrzeć poprawiony wiersz:)
Pozdrawiam również:)

[Stary_Kredens]

Dzięki Ci Biała Lokomotywo za uwagi , są cenne , bo rzeczywiście wielosłowie jest zbędne, niewiele wnosi, liczy się myśl jak najtrafniej oddana, o to warto się pokusić. Ważne jednak jest również to, aby nie zatracać siebie , nie imitować innych, a można wpaść właśnie w taką pułapkę. Tego trochę się obawiam.
Pozdrawiam Kredens

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

owszem myśl czysta odarta ze zbędnych słów zwie się sentencją
wiersz musi mieć myśl owiniętą klimatem i słowami które grają rytmem i rymem

wiersz jak roszada do rozszyfrowania z ukrytymi myślami
Popsuty wyciągnął istotę

pozdrawiam Jacek

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Własny styl to podstawa, rozumiem obawy, ale przyjdzie z czasem, a czytać innych trzeba i wcale nie chodzi o to, żeby imitować, czasem wystarczy podejrzeć konstrukcję zwrotu i wybrać to, co jest bliskie - ja tak czasami robię:)
Pozdrawiam.