Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

malowniczo i ciekawie, ale nie wiem, czy o bliznach opowiada się się sennym śpiewnym głosem. najbardziej jestem ciekawa wykonania pierwszej strofki ;) być może brak mi wyobraźni by odpowiednio brzmieniowo sobie zinterpretować tekst.

z zainteresowaniem
pozdrawiam :)

Opublikowano

Beatus: (nie wiem, czy nie Beatusie, przepraszam).

Opowiadało się, opowiadało. Szeptać można o wszystkim. O bliznach także. Sennie i śpiewnie, bo skoro się zabliźniły, dlaczego nie? Zapewniam.
Pozdrawiam cieplutko, serdeczne dzięki za rewizytę.

Para:)

Opublikowano

Jacku:

Pięknie, z muzycznym motywem, jak w moim wierszu. Cudnie mi dopowiadasz tę treść.

Cieplutko dziękuję. Warto było nie spać całą noc, żeby zobaczyć świt, i doczekać takiego komentarza pod wierszem.

Para;)

Opublikowano

Skąd ból w tym wierszu i skąd strach? To tak ludzkie, że prawdziwe. Bardzo do mnie przemawia.
I liryczne jak nie wiem co :) Trochę jak Gałczyński.

I "strach ponad to życie", nie życie ponad strach!

I jeszcze wciśnięta gdzieś anatomiczno-liryczne podejście do wnętrza człowieka, który przestaje w ten sposób być tylko tym, jakim go inni widzą i jakim się widzi w lustrze. Nie jest już trójwymiarowy, ale... multiwymiarowy ;)

I co to za drugie usta? I jak słodkie i chłodne są kropelki brzasku!

Ojej.

Pozdrawiam :)

(No i rytm szczególny, bardzo śpiewny.)
(Szkoda mi tylko braku jednego rymu.)

Opublikowano

Agnieszko:

Domyślam się, że chodzi o parę rymów przybliżonych:"jutrem - preludium". Jest to rym przybliżony.
Dokładne rymy bywają gramatycznymi częstochowami. Tak jest lepiej.

Dzięki. Nie będę już grzebać w tym tekście, ale doceniam muzyczne ucho.

Cieplutko,

Para:)

Ps. Chyba, że masz obiekcje wobec innej pary rymów?

  • 8 miesięcy temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W progach mojej tęsknoty   Zostawiłem za sobą, ojczyznę mą świętą, Drogą długą, odległą - na zawsze przepiękną. Zostawiłem za sobą, złote kłosy zboża, Wysokie i dumne, pod Boga opieką, Wiatr głaszcze, cichocze, pola zimnem trąca, Błękit zaś chłopu lśni, nad jego znojem i spieką, Moja miła, tak miła, Ojczyzno Ty moja, W piękność i szczęście bogata, kraino złota,   Na cóż perły, kamienie, nad Boską dolinę? Gdzie czas jak senny obłok, przez niebo wciąż płynie, Motyl polny wtem szlaki, wskaże te prawdziwe, A przejdź się, zobacz z czego mój stary dom słynie, Pod drzewem gościu spoczniesz, gdy słońce ogrzeje, Twoje duszne troski Wiatr swym tchnieniem rozwieje, Gdy Pan w złotej swej szacie po polach tych przejdzie, To cupnie tu przy tobie, dar dla Ciebie znajdzie.   I tęsknie za tym domem, jedynym i miłym, Co szlakiem mnie prowadził - prostym, nie zawiłym, Miłość wielką znalazłem, żonę miałem piękną, Co serce me koiła, dłonią swoją wdzięczną, Zaś jedna dróżka wiodła do złotej świątyni, Gdzie ją przed sam ołtarz wprost, zaprowadzić chciałem, Lecz los inaczej wyrok, nad nami uczynił, Więc sam przed tą światłością na wieki zostałem.   O, jak cudnie wspominać tę krainę dawną, Gdy czas swój wtem odliczasz, w dalekiej obczyźnie, Co mi zostało? - Chwalić kraj poezją barwną, A duch mój jak ten motyl - po niebie się śliźnie I on pokieruje mnie, na te dróżki stare, Spocznę pod drzewem, kłosy mnie już tam przykryją, Bym wypił tam do końca swego życia czarę, Gdzie dawne sny o Tobię, w tej ciszy ożyją.
    • trochę WASZĄ firmę  poznałem  tracicie dużo czasu zbyt długo nie potraficie  się odnaleźć  szukacie kierunku rozglądacie na boki  a trzeba ...   jeśli chcecie  zdobywać góry  opalać się na szczytach  macie wyjątkową okazję    właśnie jestem wolny  od jutra   szukam nowego wyzwania    zostawiłem poprzedników  w rozkwicie patrzę na niebo  zniknęli w chmurach   miniemy ich  ale tylko ZE MNĄ ...   lubię goracą czekoladę  poezję myśli spacerują nad morzem    2.2026 andrew   
    • @Mroki proza ale jeśli to wiersz , podlega dyskusji literackiej, nie wiem co napisać bo też tak czasem mam i trzeba się nie poddawać smutkowi , może trochę autorefleksji albo przeciwnie więcej działania...
    • @bazyl_prost Chciałaby dusza do raju... Nie zapędziłeś się czasem?  
    • @Mroki Czy to jest na pewno wiersz?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...