Już wiem, rozumiem, wciąż nie znam

[Coolphon]

już wiem że gra pozorów
to domena nawet tych
którzy rozumieją swoje krzesło

przykuty ciężarem słów
ja i jestem
możesz tylko udawać
zamienianie stołków
fantazje na temat
mógłbym i byłbym
uwznioślają łkające ego
tak poturbowane
bagażem doświadczeń
nigdy nieprzeżytych
zaspokaja Cię zupełnie
naiwność przeciętnego posiadacza
belek w oku

wiara ma moc urzeczywistniania marzeń
rzeczywiście można tak sobie pomarzyć
odpływasz w niebyt wątłych wartości
rzucając w kąt najcenniejsze co posiadasz
twoja wersja wydarzeń zdjęta już z moich oczu
wciąż jednak budzi respekt i motyle w brzuchu
Ty nic
mamtowdupizm powinien być w słowniku
zaraz po haśle survival

pan Bóg nas kocha jest źródłem miłości
esencją z której wypływa szczęście
niczym smak z liści herbaty
pytam więc z pokorą w sercu
rękami na piersi
czemu zostawiłeś mi same fusy

[Tomasz_Biela]

tekst zagruzowany nie wie co chce powiedzieć / trzeba by go montować od nowa /

t

[Coolphon]

Prawdę mówiąc to mam problem z ogarnięciem tych niektórych tekstów. Do postawienia zupełnie od nowa, czy na przykład wprowadzenie interpunkcji, wyizolowanie zdań ma sens? Trup, czy reanimacja się opłaca? ;)

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

z tego zlepku słów powstałoby parę mniejszych tekstów bo każdy fragment mówi jakby o czym innym, co nie byłoby złe gdyby łączyło te fragmenty jedno konkretne uczucie czy przeczucie, gdyby sprowadzały się do jednego. interpunkcja niczego nie załatwi / jeśli chcesz to zostaw/ ja bym proponował usunięcie i wrzucenie na warsztat / coś może pomyślimy / trzeba tam najpierw zaglądać / a nóż ktoś będzie chciał pomóc / niech tam reaguje na zmiany /

póki co tekst przeżywa śmierć kliniczną / zajrzałem do Twoich innych i lepiej sobie radziłeś z próbą przekazania myśli niż tutaj / rozsypało się / wiersz jest jak instrument - ciągle się do niego wraca żeby coś zmienić w starym repertuarze coś dodać czegoś nowego się nauczyć /

t