bukoliki - kwiecień

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Forma....
Jak pani myśli, czy głodny, zziębnięty Eskimos, w czasie długiej nocy polarnej, może składać bukoliki ? Może. I będzie to pieśń o świetle, cieple, pełnym brzuchu i pewnej dziewczynie z zasypanego śniegiem igloo, do której się dokopie...
Czy ta forma bukolenia, jest mizerna ?! :))

[Dorota_Jabłońska]

Pisząc o formie miałam na myśli tzw. stronę techniczną, wziąwszy pod uwagę fakt, iż ów gatunek literacki ma korzenie jeszcze w III w. przed Chrystusem, nawiązuje do mitologii i uwzględnia dialog.
To, o czym pomyśli i zanotuje zziębnięty Eskimos jest bezdyskusyjnie dobrą formą bukolenia, ja zaś to właśnie zjawisko nazwałam tutaj myślą. Co napisze - myśl; jak to zrobi - forma :)

Kilka z pozycji tego gatunku czytałam po drodze, pewnie z racji obowiązku zapoznania się z treścią lektury szkolnej. Jak dalece ewoluował i jest elastyczny, w jakiej ilości zawiera się w tym i tamtym - nie wiem. Nie mam natomiast najmniejszych wątpliwości, że pan to wie :)

[eleanor abernathy]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wkurza mnie ten wiersz, bo oprócz tego, że jest taki dzień bez końca, który zapomniał nigdy się nie zdarzyć itd... nic nie wnosi rzeczowego (a nie ma to jak wnikliwość rzeczy) mimo to dzieje się!
Tłumaczę sobie, że czytelnikowi zdarzył się właśnie taki dzień i czytając ujawnia się to osobiste uczucie z nim związane, które robi, co robi ;). A robi! Pozdrawiam

[Czarna_Dama]

nie !!!!!!!!

[hubertk]

na początek
można podnieść ręce z kolan
potoczyć jabłko wzdłuż stołu
odetchnąć oknem


cacy.

[Smutek_Jan]

Jeżeli to prawda, co Dama pisze w Teokryt-yce, to teraz jest jasne, dlaczego ten mierny wiersz nie trafił do Lecterowego kosza... bo to ten sam kosz, który obsługuje dwa nicki! Ale kosz-ykówka! A niech to dunder świśnie! Nawet porucznik Colombo, by lepiej tego nie rozgryzł. Jak można siebie wrzucać do kosza? Toż to absurd... Ale Dama ma wtyki... nawet agent Tomek lepiej by tego nie załatwił.
A same bukoliki, to zwykłe fikimiki. Nie takich wierszy oczekiwałem na "Z". Ojciec sielanki, Teokryt z Syrakuz, chyba się teraz nogą żegna w sarkofagu... haha :)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiem, a jak nie wiem, to wymyślam czyli ewoluuję :)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wkurza mnie ten wiersz, bo oprócz tego, że jest taki dzień bez końca, który zapomniał nigdy się nie zdarzyć itd... nic nie wnosi rzeczowego (a nie ma to jak wnikliwość rzeczy) mimo to dzieje się!
Tłumaczę sobie, że czytelnikowi zdarzył się właśnie taki dzień i czytając ujawnia się to osobiste uczucie z nim związane, które robi, co robi ;). A robi! Pozdrawiam

"Dzianie się", to warunek podstawowy tego, by nasze zmysły nie ucięły sobie drzemki :)
Dziękuję.

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję.
:)

[B.A.C. Stork]

Ten bezładny konglomerat udziwnionych metafor, wyraźnie pokazuje odchudzone i mocno nadszarpnięte współczesną obyczajnością wnętrze autora. Tekst… bo tak należałoby ten twór nazwać, intelektualnie mnie nie zachwycił, wręcz odwrotnie wywołał we mnie niesmak i konsternację ponieważ nie ma nic wspólnego z „bukolikiem”. Bukoliki to: baśniowy krajobraz, swoiste życie pasterzy, uroki życia wiejskiego, a także wątek miłosny. Jakoś oprócz jednego nędznego jabłka niczego takiego nie zauważyłem… aż chce się powtórzyć za Witkacym: „O jakże marne są wszystkie akty tych co się puszą karki swe gnąc…”
Wielka szkoda, że ten prześcigający ramotę tekst nie znalazł się na granicy horyzontu zdarzeń… wtedy nikt już by nim nie męczył swoich oczu…