bukoliki - kwiecień

[H.Lecter]

na początek
można podnieść ręce z kolan
potoczyć jabłko wzdłuż stołu
odetchnąć oknem

Można też powtórzyć za Grekiem Zorbą "jaka piękna katastrofa" i zatańczyć...
:)
Dobre.

[JacekSojan]

zrezygnowałbym: "zawsze / taki dzień bez końca."
- autor wie lepiej...
serdecznie -
J.S

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Byłbym wdzięczny, panie Bukowski, gdyby podpowiedział pan w paru słowach, czym jest nadziewany wspomniany pączek. Od Bliklego on, czy firmy Zakalec ?
:)
Tajemnica pysznego pączka to przede wszystkim dobre ciasto,dobry cukiernik i dobra receptura...Nadzienie i kształt wg. każdego smakosza powinno być inne...jak dla mnie to jest odpowiednie...może nie od Bliklego ale swojsko domowe...jednak ważniejsza jest jaśniejsza obrączka wokół pączka świadcząca o odpowiednim czasie wypieku...-"chlebową modlitwą słowem niewypowiedzianym"

Niekiedy to odpowiedni czas wypieku, kiedy indziej dobrze wypieczony czas...
:)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Człowiek może się zdarzyć i człowiekowi zdarzyć się może...Wpływ na zdarzenia mamy znikomy, na odetchnięcie oknem - wielki :)

Jak się wiersze wybukolą do końca, będzie cykl ;)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Komentatorskie żartownisiowanie powinno być rozluźniającym, pikantnym dodatkiem, kiedy stanowi jedyną treść, problemu co prawda nie ma, ale komentarza również...
:)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Peel ma większy problem z jeszcze jednym dniem, niż z kwietniem ;)
Zamierzenie autora obejmowało zarówno część drażniącą, jak i kojącą.
:)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"Taki dzień bez końca" zdarza się, przychodzi do nas z różną "twarzą", bywa często, że z śmiertelną ale nie tylko...
:)
Dziękuję.

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Na drugi dzień, wszystko jest "jak z innego wiersza", na tyle innego, że można tylko zacząć od początku...
:)
Dziękuję.

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten fragment jest najlepiej trafiony, bo ma najwięcej w sobie treści. Jest w nim trochę ironii. Próbując interpretować, widzę tutaj błąd jakiejś osoby, który sprawił, że jej dalsze życie jest jakby satelitą wokół zdarzenia, które stało się dla niego centrum. To człowiek, którego wessała prawda o prawach tego świata, że pewne okoliczności sprawiają, że nas przechwytują, więc stajemy się ich udziałem. Odcisną piętno, które wywołuje efekt zniewolenia życia przez konsekwencje takiego czy innego wydarzenia. A i zdarzenia tworzą jakby wzajemne układy podobne do planetarnych i na siebie oddziałują: zniekształcają siebie, powołują nowe, budują nowe rzeczy, bądź prowadzą do destrukcji. Ale to tylko taka własna asocjacja, a wiersz jest całkiem niezły. Pozdrawiam

"dalsze życie jest jakby satelitą wokół zdarzenia, które stało się dla niego centrum...zdarzenia tworzą jakby wzajemne układy podobne do planetarnych i na siebie oddziałują: zniekształcają siebie, powołują nowe, budują nowe rzeczy, bądź prowadzą do destrukcji"

To ważna dla mnie wypowiedź...
Dziękuję.
:)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rzeczywiście, duch Zorby unosi się nad wierszem :)
Dziękuję.

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, autor wie lepiej, czy ma rację, to już zupełnie inna sprawa :)
Dziękuję.

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozumiem, że pan nie rozumie.
Rozumiem, że pan bredzi.
Nie rozumiem, skąd czerpie pan wiedzę na temat słuchu autora.
Stanisław Prawecki - Naczelny Laryngolog Poezji Polskiej ? ;)

[Ran_Gis]

'Komentatorskie żartownisiowanie powinno być rozluźniającym, pikantnym dodatkiem, kiedy stanowi jedyną treść, problemu co prawda nie ma, ale komentarza również...' (M.K.)



- panie Mareczku , komentarzem do głowy..! jest ich już teraz moich, z ostatnim, słownie trzy.. a nie trzy po trzy.. jak Sugerant sugeruje.. rozumiemy się ?!

R

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Panie RanGisku, rzeczywiście są trzy wpisy (!) pod tym wierszem i całe ich mnóstwo pod innymi, z których wynika jedno - posiadł pan tajemną i cenną umiejętność mówienia w ten sposób, aby niczego nie powiedzieć. Na temat wiersza oczywiście, bo na każdy inny - z chęcią i o każdej porze...
Jak chyba każdy autor, nie oczekuję od czytelnika fajnfinezyjnego poklepywania po plecach, czy pikaso - praweckiego bredzenia, tylko rozmowy o wierszu, jakiegokolwiek śladu myślowego, że został "przeczytany", a nie zaliczony...
:)

[Ran_Gis]

-w takim układzie przychodzi Ci Marku Konarski, liczyć tylko Siebie, i tylko na siebie,
w co w dobrej wierze leciutko wierzę .

pozdrawiam serdecznie ostatni ran..
i zacieram po sobie niewidzialne ślady myślowe

[Dorota_Jabłońska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak tak Ran, bez Ciebie to on sobie na pewno nie poradzi :))!

Wracając do tematu: zastanawiam się wciąż nad tytułem, cech charakterystycznych dla bukoliki nie znajduję... Czy Szanowny Autor mógłby w mądrości swojej oświecić mnie choć odrobinkę w tej kwestii?

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Brzmi dramatycznie ;)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszę się, że zrozumiałeś, Marku ;)



Tego też nie rozumiem, Marku ;)

Nic tak nie cieszy, jak zgodność poglądów, Stanisławie ;)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak tak Ran, bez Ciebie to on sobie na pewno nie poradzi :))!

Wracając do tematu: zastanawiam się wciąż nad tytułem, cech charakterystycznych dla bukoliki nie znajduję... Czy Szanowny Autor mógłby w mądrości swojej oświecić mnie choć odrobinkę w tej kwestii?

Tak, to nieco dziwne bukoliki, mam nadzieję, że po zakończeniu cyklu, same wytłumaczą się za siebie :)
Szanowna Pani szuka (słusznie) atrybutów - idyllicznej tonacji, pasterki, motylka, badylka, i one gdzieś tam prześwitują blado i z wahaniem w puentach, tam się bukolą z pąków. Bo w zamiarze, to rzeczy o tęsknocie i marzeniu (bukolicznym sednie), to arkadia na przekór, pod prąd i mimo wszystko...
:)

[Dorota_Jabłońska]

Bardzo cieszy takie wyjaśnienie, zapowiedź nowej szaty dla starego... i raczej chodzi więcej o myśl, niż formę.
Bukoliki rzeczywiście prześwitują, w niebieszczanach natomiast wybukoliły się pełną paletą, choć w tytule ich nie ma :)