ulotna koszula wszechświata zapis liniowy

[Ran_Gis]

nowo narodzony wsuwa się
w koszulę utkaną ze słońc
pyłu gwiezdnego pędzących komet
rojów galaktyk
powiewającego Wszechświata
z życiem ! z życiem !
główkę potem zgrabnie rączki
no i jak ? fajnie
niepowtarzalnie ?
pogoniony zajeżdżony zestarzony
zeszły
wysuwa się z koszuli
odpływającego gwiezdnego odzienia
ściągając ją przez czaszkę
zgrabiałymi palcami
krótkie życie głupie życie
drugi raz niewydarzone
o życiu po śmierci i ripleyu nie wspomnę
przez chwilkę tylko na nas
powłóczysta ulotna
powiewająca koszula Wszechświata

[taki nik]

Skoro "zapis liniowy", to skąd się wziął ten "ripley"? Życie po życiu to także przedłużenie linii, tylko ze znakiem zapytania. Skoro chciałeś, a takie mam odczucie, ukazać determinizm istnienia, skazanie na życie, to nie rozumiem tego podmiotowego "wsuwa się" i "wysuwa się". W tym kontekście razi również przynaglenie "z życiem! z życiem!". Bardziej pasowałoby "nowo narodzony odziany/obleczony".
Utwór bardzo smutny w swojej wymowie.
Pozdrawiam

[Ran_Gis]

-dzięki że Taki Nik coś mi napisał o wierszu, 'wsuwa' bo to sam początek, odziany oble-
czony to już de facto, po fakcie liniowym.. , 'z życiem !' bo następni czekają na życie,
'ripley' z powodu wątpienia w powtórki i te wieczne też, a obraz nie taki smutny jak
mogłoby się wydawć, znam smutniejszoweselsze.

jeszcze raz dzięki w tej ciszy komenowej.. Ran