Oceniając przeszłość

[Joanna_Janina]

zapisuję w pamięci
drogi i bezdroża przeszłości
tak wiele można było zrobić
tak wiele zaniechać

czasem kolory marzeń
kładły cień na prawdzie
maskując właściwą ścieżkę
niekiedy łzy rozpaczy
topiły przyszłe wizje

nieraz niewielkim światem
wstrząsała fala radości
krótsza od złotej błyskawicy
nie dawała zapomnieć o chwilach
naznaczonych pyłkiem fiołków
kiedy to zło uciekało w niepamięć
a smutki nie miały przystępu
do radosnej twarzy

bywały dni
proszące o niepamięć
gdzie czyn mijał się z rzeczywistością
i zabijał racjonalność

aż w końcu zaczęłam dziwić się
wyrokom podpisywanym własną ręką
ukryłam zasady tworzące kruche życie
by nie przeszkodziły w misternym wyborze

czy żałuję?.... nie
poznałam czym jest życie
musiałam przebyć ciemny bór
bez cienia strachu w błękitnych oczach

podróż dobiegła końca
cel na horyzoncie
teraz ostateczne starcie z wrogiem
a potem wolność
taka prawdziwa że aż przerażająca

[Joanna_Janina]

O tych fiołkach to nie wiedziałam i to nie było zamierzone ;) ale miło jest dowiedzieć się czegoś nowego o swoim wierszu.... ilu czytelników, tyle interpretacji...
Dziękuję bardzo, że dobrnąłeś do końca i za komentarz :)

Pozdrawiam

Janina

[Grażyna_Kudła]

refleksyjnie i z dużą dozą liryzmu;
bardzo wdzięcznie napisane, Janino
pozdrawiam serdecznie
:)

[Joanna_Janina]

Dziękuję Grażyno za miły komentarz i czytanie :)

Również pozdrawiam

Janina