Gołąb

[Leszek_Nord]

biały gołąb zatrzepotał o szybę
to jeszcze nie powód
by stanąć
myśli w rytmie
płynących krajobrazów
zapadają w tyle głowy
bez śladu

dopiero dźwięk syren
biciem dzwonów
rozedrgana przestrzeń
łopot flag
zatrzymują wszystkich

paradne hufce
polerują zbroje
orkiestry stroją trąby
dzieci ćwiczą pokłon

ktoś umarł
albo się narodził
nie znamy jego imienia
patrzymy po sobie
którego z nas
było to przyczyną

[jacek skraba]

na wielkiej fali tandety zalewającej ostatnio Z-kę dryfuje Twoja krucha łupinka poezji
pozdrawiam

[Marek Konarski]

Zastanawiam się na ile zamierzony był wyczuwalny w tekście (i ważny dla interpretacji) podział na "nich" - tych od syren, dzwonów, flag, parad i pokłonów, i "nas" - ludzi w drodze, nierozumiejących widzów ?

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Krucha łupina? - to mi pasuje;). Dziękuję i pozdrawiam. Leszek

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przyznaję, że nie był ten podział zamierzony w takim stopniu, bym mógł się nad nim rozwodzić. Ci my - są prawie bezwolni, prawie nieobecni, nieświadomi, tego co w istocie się dzieje. Dzięki za ciekawe pytanie. Pozdrawiam. Leszek

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przyznaję, że nie był ten podział zamierzony w takim stopniu, bym mógł się nad nim rozwodzić. Ci my - są prawie bezwolni, prawie nieobecni, nieświadomi, tego co w istocie się dzieje. Dzięki za ciekawe pytanie. Pozdrawiam. Leszek

W tym ujęciu odchodzimy od gołębiej symboliki (symbole sobie po prostu są, mieszkają w naszych głowach i w zasadzie nikogo nie wykluczają), gołąb staje się raczej niedostrzeganym znakiem, marnotrawioną drogą, głuchotą na mistyczną "przyczynę"...
Byłbym skłonny na to przystać, gdyby nie wrażenie, że dzwony i flagi zakrzykują gołębia, sprowadzają do rangi celebrowanego rekwizytu. Nieświadomość rozkłada się na wszystkich...

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przyznaję, że nie był ten podział zamierzony w takim stopniu, bym mógł się nad nim rozwodzić. Ci my - są prawie bezwolni, prawie nieobecni, nieświadomi, tego co w istocie się dzieje. Dzięki za ciekawe pytanie. Pozdrawiam. Leszek

W tym ujęciu odchodzimy od gołębiej symboliki (symbole sobie po prostu są, mieszkają w naszych głowach i w zasadzie nikogo nie wykluczają), gołąb staje się raczej niedostrzeganym znakiem, marnotrawioną drogą, głuchotą na mistyczną "przyczynę"...
Byłbym skłonny na to przystać, gdyby nie wrażenie, że dzwony i flagi zakrzykują gołębia, sprowadzają do rangi celebrowanego rekwizytu. Nieświadomość rozkłada się na wszystkich...
Dokładnie tak jest! Podpisuję się pod każdym Twoim słowem. Nie wiem, czy to dobrze dla wiersza, czy źle, ale tak to właśnie widzę. Pozdrawiam. Leszek

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W tym ujęciu odchodzimy od gołębiej symboliki (symbole sobie po prostu są, mieszkają w naszych głowach i w zasadzie nikogo nie wykluczają), gołąb staje się raczej niedostrzeganym znakiem, marnotrawioną drogą, głuchotą na mistyczną "przyczynę"...
Byłbym skłonny na to przystać, gdyby nie wrażenie, że dzwony i flagi zakrzykują gołębia, sprowadzają do rangi celebrowanego rekwizytu. Nieświadomość rozkłada się na wszystkich...
Dokładnie tak jest! Podpisuję się pod każdym Twoim słowem. Nie wiem, czy to dobrze dla wiersza, czy źle, ale tak to właśnie widzę. Pozdrawiam. Leszek

To bardzo samotny gołąb...

"Ptak przeleciał przeze mnie, ptak,
I drzwi zostawił otwarte"

:)