Biebrza 2008

[Antoni Slawbicki]

wodo wołam cię, rzeko wołam cię
wodo usłysz mnie, wodo wysłuchaj

rzeko dobra
rzeko spokojna
rzeko domu mewy srebrzystej
rzeko domu bociana czarnego
rzeko domu czapli siwej
rzeko szuwarami zdobiona
rzeko otoczona bagnami
rzeko niedostępna
rzeko tajemna
rzeko magiczna
rzeko o włosach jasnych
rzeko nieustannie zakochana
rzeko zachłyśnięta zdarzeniami
rzeko pełnią wód swoich płynąca
rzeko niezależna w mniemaniu swoim
rzeko stroniąca od samotności
rzeko na samotność skazana
rzeko samotna
rzeko mgłą spowita
rzeko naiwności mojej
rzeko prawdy poznanej
rzeko nocy najokrutniejszej
rzeko nocy która się nigdy nie skończyła
rzeko strzygi srebrzystej
rzeko biesa czarnego
rzeko mary siwej
nocy przeklęta
nocy podła
obłędzie ludzki
nadziejo na usprawiedliwienie moje

[Ela_Ale]

Litania, modlitwa. Ciekawie to wygląda. Pod koniec pojawiły się we mnie wątpliwości. Bo: wołacz rzeczownika "noc" jest "o! nocy!", a więc: "nocy podła, przeklęta". Ale może taki był zamysł. Pozdrawiam. E.

[wyklęty romantyk]

Bardzo podoba mi się forma wypowiedzi.

[ewas]

Podoba się...z małym wyjątkiem..."rzeko nocy która się nigdy nie skończy"

[Dawid Rt]

Pomysł dobry i podoba się wiersz, tylko czy " czapla siwa ", " mara siwa" musi się powtarzać? Rzeka jak morze, dostarczają mnóstwo inspiracji, a ty to dobrze wykorzystałeś.

[anna_rebajn]

Zgadzam się z uwagą co do nocy - forma "noco" -razi,

Poza tym - bardzo mi się podoba. Dobry pomysł na poetycką litanię. Czyta się świetnie :-), a grafika utworu stanowi dodatkowy plus. Bardzo dobra puenta.
pozdr. a

[Oxyvia]

Podobnie razi nieprawidłowy wołacz: "domie" - mówi się: domu (np. mój domu rodzinny, tęsknię za tobą). Po co i dlaczego te nieprawidłowości w wierszu?

[Antoni Slawbicki]

no cóż z tym dom, domu, domie, itd to tylko moja nieznajomość gramatyki. Przepraszam, już poprawiłem. Dziękuje za komantarze.

[Oxyvia]

Ładny wiersz, ciekawy.
Bardzo lubię Biebrzę, szczególna rzeka. Dzika i równinna, z mnóstwem rozlewisk, zakoli, bagien, na ogół niedostępna z brzegu.
Teraz jest spokojna i piękna, ale działy się tam rzeczy straszne, i bywała czerwona od krwi.

[Antoni Slawbicki]

ale czy npewno domu a nie domie?

[Oxyvia]

Na pewno. :-)

[Nata_Kruk]

Przeczytałam wiersz i wszystkie komentarze.
Taki wiersz to rzadkość... mnie osobiście nie rzucił na kolana swoim przekazem, ale doceniam
pomysł autora.
Czytałam po raz drugi... faktycznie brzmi jak... litania, modlitwa... forma wypowiedzi może zatrzymać.
Pozdrawiam.