Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

tylko wtórnie wobec spodziewanego
odbijam się w kałużach szyb

nawet najbliżsi odjechali
po strunach cierpliwości

czas się ześliznął do stóp
nylonowej pończoszki

jeszcze na styku
między ustami a śniegiem filigranu

drży kropla śliny
ostatnie wcielenie

proszę mnie przeczesać
z przedziałkiem na zawsze

zanim rzucę

palenie

Opublikowano

palenie grozi śmiercią lub kalectwem!

BIERZ SIĘ ZA TOMIK!!!!!!!!! (mówi Ci to bliska - może nie najbliższa - osoba)
to cholernie pracochłonne, wciąga, uruchamia najbliższych ;) i zasłania świat cały - na długo!
a Twoje wiersze czekają!!!!!!!
ten również!
buziak, Paruniu!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Powiem tak :-)). Wiersz podoba mi się bardzo, pomimo, że nie całkiem go rozumiem. :-))

Tzn. rozumiem, ale intuicyjnie, a nie do końca logicznie - jeśli wiesz o co mi chodzi. :-)))
Tak czy siak, masz styl, który przyciąga. Zwracasz uwagę pojedynczymi frazami.
Rzeczywiście powinnaś pomyśleć o tomiku :-)). a
Opublikowano

Anno Rebajn:

Dzięki piękne. Takie tam "pisywanie" - wkrótce na pewno mi przejdzie. Nie ma powodów, żeby to "uwieczniać" na papierze. Pojedyncze wiersze czasem się ukazują to tu, to tam. To mi wystarcza.
Cieplutko,

Para:)

Opublikowano

O ile "pończoszki " mnie wzruszyły o tyle Usta + filigran ( między ustami a brzegiem pucharu)
w odniesieniu do peelki wydały sie zbyt sztuczne , czy wydumane, czy artystowskie, czy młodoplskie, czy wdzięczące się. Ale mówię - tylko to. Poza tym wiersz podoba mi się.

Opublikowano

Wodniku:

A niechże Cię uścisnę! Byłam pewna, że nikt nie zgadnie tytułu "Między ustami a brzegiem pucharu"!
Brawo! No i dobra, w takim razie - "wdzięczę się". Wszak wiesz, że ta powieść to pastisz taniego romansidła.
Dzięki, wdzięcznie, cieplutko,

Para;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA Mam ostre kły, gdy ja i Ty. ;)
    • @Myszolak    Bardzo dziękuję!    Dziękuję Ci za ten komentarz z całego serca - i za to, że go rozwinęłaś, bo ta polana jest piękniejsza niż cokolwiek, co sama bym wymyśliła. Cieszę się, że wiersz trafił w coś bliskiego - to chyba największa nagroda dla piszącego, kiedy ktoś mówi: "to jest też moje".   Serdecznie pozdrawiam. :)  @Migrena   Bardzo dziękuję!  Jacku, czytałam powoli, dwa razy, bo takich komentarzy nie czyta się raz. Trafiłeś w coś, czego ja sama nie umiałam nazwać - że to nie jest wiersz o pragnieniu posiadania, lecz o pragnieniu przekroczenia. "Tęsknota bytu za przekroczeniem samotności" - zabieram to zdanie i już nie oddam. I ta ostatnia myśl -że nienasycenie jest siłą napędową, nie brakiem - to chyba najpiękniejsza rzecz, jaką można tu napisać. Dziękuję Ci za tę głębię.     Serdecznie pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Bradzo dziękuję!    Dziękuję za ten komentarz - podoba mi się, że widzisz w tym wierszu ruch, dążenie, a nie tylko stan. Bo rzeczywiście - nienasycenie bez działania byłoby tylko pustką.   Niech moc będzie i z Tobą!   Serdecznie pozdrawiam. :)  @andrew   Bardzo dziękuję!    Dziękuję - i zatrzymuję ten wierszyk dla siebie, bo odpowiada na pytanie, które sama sobie zadaję. Myślę, że właśnie o to chodzi - że emocje nie są ozdobnikiem miłości, lecz jej dowodem.   Serdecznie pozdrawiam. :) @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!     "Wspólny wszechświat" to piękne określenie, bo właśnie o to chodzi: żeby siły, które mogłyby się zniszczyć, wybrały tworzenie. :)    Serdecznie pozdrawiam. :)      A w moim wszechświecie  jest  wspólny śmiech nad przypaloną jajecznicą i fakt, że on wciąż wie  jaką kawę piję, gdy mam „ten gorszy dzień”.
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Marek.zak1   Gdy po latach wciąż „iskierka” skacze, to miłość jest wielka - nie może być inaczej!   Skoro się znosicie i wciąż lubicie, to po prostu... "wygraliście" życie!         Pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...