Do Snu

[Agnieszka_Gruszko]

nie jestem by krzyczeć
nie dał mi świat
nadziei
oczom odmówił
pacierzem
zamknął dłonie
w klatkach rękawiczek
przed mrozem
miały chronić

nie mogę uciekać
przed cieniem
na ścianie tłoczą się
obrazy
zakrzepłe na palcach
długie struny czasu
do snu
ukołyszą

[Kieszonkowiec]

Mroczny wierszyk, dekadencki chciałoby się powiedzieć. Styl i treść podobają mi się, ale doradzam więcej dystansu, ironii, poczucia humoru. Świat jest jaki jest (przynajmnie nie jest nudny). Smutek - to wszystko, co czułem, czytając ten wiersz...

[Zawiadowca]

Hmmm Tak... Muszę się przyznać... To jakieś ziemiańskie blokady na trasie.... Ale obiecuję od dzisiaj, co noc będą nisko latały... tak... niedaleko, całkiem blisko... A jeżeli nie... to przyjmę każdą skargę i przekażę Wyżej...Brrr. No będę musiał.... Ale dzisiaj na mus będą


Pozdrawiam (jeszcze) Zawiadowca I

[Kai_Fist]

słaby wiersz,
ale nie w takim sensie o jakim myślicie zazwyczaj,
słowa wydają się być napisane przez osobę, która nie ma już sił,

emocje słabo się się przebijają... ledwo ledwo... nie chce mi się... po co?... lęki...obawy...

taki klimacik oto ja widzę...

Pozdrawiam,
Kai Fist

[Piotr Zakrzewski]

Piszesz bardzo ciekawe i dojrzałe wiersze Agnieszko, jestem zafascynowany!