Romantyzm XXI wieku (?) -Poprawione-

[G_K]

- Cześć - pojawiło się na ekranie monitora Kasi, a zaraz potem ukazał się bukiet kwiatów - Proszę, to dla Ciebie .
- Hej Mirku - została wystukana odpowiedż - Dziękuję, są piękne - następnie oczom Mirka ukazały się namiętne usta w postaci komputerowego gifa. Szybko można się domyślić, że teraz na ekranie Kasi pojawił się taki sam obrazek oraz uśmiech .
- Jak Ci minął dzień ?
Tak oto rozpoczyna się jedna z wielu internetowych randek. Randek, które stają się coraz bardziej popularne. Internet daje nam taką możliwość. Chcemy umówić się z kimś na kawę i porozmawiać ? Żaden problem.
Wystarczy mieć komputer, dostęp do internetu, wygodny fotel i już możemy "randkować" z kimś oddalonym od nas nawet o setki km albo jeszcze dalej. Chcemy wysłać kwiaty naszej sympatii ? To także możemy zrobić.
Oczywiście mowa tu o kwiatach wirtualnych. Możemy również wspólnie surfować po najróżniejszych portalach, zwiedzać różne miejsca ( tzw. wirtualne spacery ) czy słuchać muzyki.
A jeśli do tego dodamy jeszcze mikrofon i kamerę internetową, to wtedy wygląda to wręcz idealnie. I to właśnie skłoniło mnie do napisania tego tekstu. Bowiem warto zadać sobie pytanie : Czy w dobie internetu tak właśnie będzie wyglądał romantyzm XXI wieku ? Czy może raczej już tak wygląda ? Czy randka będzie polegała na siedzeniu dwojga ludzi przed komputerami ?
Bez wzajemnego patrzenia sobie w oczy, bez uśmiechu i bez prawdziwego przytulenia, pocałunku ?
Mam wielką nadzieję, że nie ponieważ nic nie zastąpi prawdziwej bliskości drugiego człowieka . Tak jak nic nie zastąpi zapachu kwiatów wręczonych swej wybrance i jej uśmiechu. Również zapach kawy realnej jest o wiele bardziej przyjemny. I żadne, nawet najcudowniejsze miejsce na świecie pokazywane w internecie nie zastąpi nam prawdziwego spaceru. Szukania pierwszych oznak wiosny, ciepłego letniego promyka słońca, szelestu liści pod butami jesienią czy skrzypienia śniegu zimą.
Muszę jednak przyznać jeden wielki plus temu wspaniałemu wynalazkowi jakim jest Internet. Otóż poprzez niego odnalazłem moją drugą połowę. Tak, oboje jesteśmy dowodem tego, że jest to możliwe. Jesteśmy realnie już ładnych kilka lat ze sobą i wiemy, że tak będzie już zawsze.Muszę jednak dodać łyżkę dziegciu, jeśli chodzi o zawieranie takich znajomości przez internet.Otóż ja i moja żona poznaliśmy się przez internet jakieś 8 lat temu.Wtedy to były początki Internetu w Polsce.Było kulturalniej, spokojniej i bezpieczniej. Tak moi Drodzy BEZPIECZNIEJ. Piszę tak dlatego, bo niedawno słyszałem w mediach wiadomość o tym, iż pewien młody mężczyzna (nazwijmy Go Mirek) poznał na czacie dziewczynę. Chłopak ten nie miał sympatii, nie miał przyjaciół tylko kilkoro znajomych. Jego życie towarzyskie w skali 1-10, można było ocenić na 1,5....no może na 2. Zatem Mirek był wniebowzięty, gdy na jednym z czatów w internecie poznał, jak mu się wtedy wydawało miłość swego życia, Kasię. Długo pisali, rozmawiali ze sobą,dziewczyna zwodziła Mirka, gdy proponował spotkanie, odwlekała wysłanie zdjęcia. Trwało to kilka lat. Chłopak niecierpliwił się, wiadomo krew nie woda. Zdeterminowany odszukał swoją lubą, choć nie było łatwo. Gdy stał przed drzwiami jej mieszkania, był zdenerwowany, ale i zadowolony, że udało mu się odnależć swą wybrankę i z tego, że zaraz zrobi jej niespodziankę. Nie wahał się więc i zapukał do drzwi. Po niedługiej chwili otworzył mu....
wąsaty mężczyzna trochę starszy od niego. Okazało się, że dziewczyna, której szukał nigdy nie istniała. Po jakiejś pół godzinie wąsaty mężczyzna też już nie istniał....
Ciekawe, czy Sąd weżmie pod uwagę afekt w jakim Mirek popełnił morderstwo myśląc o cyber sexie, jaki uprawiał od kilku lat ze swoją internetową "kochanką". Czy to będzie "cyber afekt" ?
To taka mała przestroga dla wszystkich Internautów, a dla par takich jak ja i moja żona serdeczne pozdrowienia.

[Perkozek vel. P.Salazar]

Kolejny "felietonik". Zgrabne nawet może nieco oczywiste i mało odkrywcze, ale w sumie to jest miejsce to ćwiczeń i wprawek, moja ocena więc to 5 :)

Swoją drogą też jakoś tak mam, że zupełnie przypadkiem kojne towarzyszki życia poznaje przez internet, choć wcale ich tam nie szukam, jednak oczywiście flirt internetowy choć daje dobry grunt do oswojenia się ze sobą i pobieżnego poznania to oczywiście zawsze dążyłem do spotkania w realnym świecie bo tego nie zastąpi, już nawet nie czat, to oczywiste, ale nawet skype+kamera internetowa z super rozdzielczością.

Niestety prawda jest taka, że rośnie nam pokolenie cyborgów swego rodzaju mam tu na myśli dzieci kilku góra 10 letnie, które wychowały się na internecie, a to pozorne ułatwienie i uproszczenie wielu życiowych spraw oraz niesamowity wachlarz możliwości już wpływają na specyficzne funkcjonowanie, a co z tym idzie zmianę konstrukcji ich mózgów. One jeszcze mają nas, mają dziadków widzą, że można inaczej, ale kiedy sami staną się rodzicami, dla ich dzieci nie będzie już alternatywy, a kiedy same będą mieć dzieci... resztę można sobie dopowiedzieć. Czarny to scenariusz, ale prawdziwy. Jedynym światełkiem są kraje słabo rozwinięte oraz takie ich regiony, gdzie nowoczesność w ogóle nie dotarła, tam tylko przetrwa normalność, choć przypuszczam, że za 40-50 lat co drugi Pigmej czy Papuas, będzie mieć w szałasie telefon satelitarny, albo komórkę, a każdy kacyk laptopa z bezprzewodowym internetem i telewizje satelitarna, to jednak, przed nimi dobre 50 lat będzie jeszcze, zanim dojdą do tego co my odczujemy na swoich skórach za lat 50 ...

[G_K]

Perkozek vel. P.Salazar a w jakiej skali ta Twoja piąteczka ;)
Ano masz rację, czarny to i smutny zarazem scenariusz.
Pozdrawiam.

[Ania_Ostrowska]

Z grubsza pamiętam pierwszą wersję - ta jest lepsza, co nie znaczy, że nie można byłoby nad nią jeszcze trochę popracować :) Duży plus za wywołanie ważnego tematu, chyba dotyczącego niemal każdego z nas, więc każdy ma coś do powiedzenia z własnych doświadczeń - aż dziwne, że pod tym tekstem nie rozgorzała gorąca dyskusja.
Moim zdaniem, internetowe randki są super, bardzo polecam - zwłaszcza dla leniuchów :) Ania