szczygieł

[Marek Konarski]

ile można unieść życia
ciężaru lub łupu
nie przepuścić
najmniejszej okazji do świtu
cierpliwie wyjmować miłość
jak szczygła spośród ostów
toczyć kamienie
tak daleko od źródła

ile można zwęszyć zwrócić i zwierszyć
gdy zostają tylko senne powidoki
i łuskanie zdarzeń z papierowych strąków

[Dorota_Jabłońska]

Panie Kolego, niniejszym poczuwam sobie za zaszczyt napisanie jako pierwsza komentarza pod tak dobrym wierszem!
Słowa co prawda są, co prawda brzmią, ale póki co wrażenie po zapoznaniu z treścią fraz zamykam w sobie.

Dziękuję :)

[Ran_Gis]

- chyba powidoki.. wyeksploazwywierszowane..

pozdr. R

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pani Koleżanko, niniejszym dziękuję za powyższe ;))

P.S.
Jak się słowa odemkną, chętnie posłucham :)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z całą pewnością wyeksploazwywie...
;)

[Leszek_Nord]

"cierpliwie wyjmować miłość jak szczygła spośród ostów" - podziwiam, piękny wiersz, choć prowadzi na manowce. Pozdrawiam. Leszek

[Wilcza Jagoda]

piękny wiersz, delikatny a jednocześnie mocny

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To manowce czasu, koniec wszystkich dróg...
Dziękuję.
:)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak mocny, jak mocna bywa kropka...
Dziękuję.
:)

[dawniejbezet]

Poza ostatnim wersem - eksploatacja surowców wtórnych. Ma klimat, ma wydźwięk, ma nawet przesłanie, więc nie powinienem się czepiać.
Pozdrawiam

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tyle ile się da ;) ;P
Ale odpowiedzi nie są takie proste jak mogłoby się wydawać (?)
Wiersz zostawia czytelnika w zamyśleniu, a pytań jest dużo.
Może nie liczą się tak bardzo same odpowiedzi jak ich poszukiwanie...
Dlatego jestem pewna, że zajrzę jeszcze nie raz do tego wiersza
starając się nie przepuścić najmniejszej okazji do świtu ;

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ma, ma i ma nawet, w zupełności zaspokaja potrzeby autora w zakresie akceptacji :)
Recykling nie przynosi mi ujmy, tyle mojego wiersza, ile sobie wyłuskam ;)
Dziękuję.

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tyle ile się da ;) ;P
Ale odpowiedzi nie są takie proste jak mogłoby się wydawać (?)
Wiersz zostawia czytelnika w zamyśleniu, a pytań jest dużo.
Może nie liczą się tak bardzo same odpowiedzi jak ich poszukiwanie...
Dlatego jestem pewna, że zajrzę jeszcze nie raz do tego wiersza
starając się nie przepuścić najmniejszej okazji do świtu ;

"Tyle ile się da ;) ;P "

I to jest dobra odpowiedź :))
Czas sobie pognał a życie się "dzieje" w rękach i głowie...
Dziękuję Świtezianko...
;)

[Gość]

Przyznam szczerze że w tym ładnym wierszu intryguje mnie tylko słowo "zwierszyć"... jakby lekka autoreklama ;)
Pozdrawiam.

[Wilcza Jagoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak mocny, jak mocna bywa kropka...
Dziękuję.
:)
a trzy kropki?? a kropka nad i?
hihi

[f.isia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ile można

życia ciężaru lub łupu
najmniejszej okazji do świtu
cierpliwie wyjmować spośród ostów
jak szczygła - miłość

toczyć
daleko od źródła
senne powidoki

;)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W tym kontekście bardziej podejrzany byłby wers ostatni :)
Dziękuję.

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak mocny, jak mocna bywa kropka...
Dziękuję.
:)
a trzy kropki?? a kropka nad i?
hihi

A biedronka ? :)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zawsze można sobie samemu popieprzyć ;)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ile można

życia ciężaru lub łupu
najmniejszej okazji do świtu
cierpliwie wyjmować spośród ostów
jak szczygła - miłość

toczyć
daleko od źródła
senne powidoki

;)

W tej wersji, umyka pani mały ale dość istotny szczegół. Szczygieł ma dziób umoczony w słowie i to ono decyduje o szczyglim było, jest i będzie...
:)
Dziękuję.