Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

We śnie
ścieżkami
chadzam do rana.

Między marzeniami
buduję swój świat.

We dnie czy w nocy
wracam tam myślami
bo najłatwiej jest żyć
pośród tego
czego nam brak.

Opublikowano

A mi się podoba. Może rzeczywiście ze stylistyką na bakier, ale daruję sobie pogadankę o tym co nieistotne, skoro już wiersz do mnie przemówił. I nie chodzi o to, żeby autor odkrył niewiadomo jak ważną prawdę, podsunął odbiorcy niewiadomo jak błyskotliwą myśl - dla kogoś mogą to byc puste słowa, bo sam już tego w życiu doświadczył.
Podmiot liryczny tego wiersza dopiero znalazł się w tym świecie - w świecie tego czego już nie ma, a co chciałoby się nadal mieć jako rzeczywiste. Skoro w tym momencie życia dla niego jest to ważne odkrycie, to nie należy go za to krytykować i zmuszać by pisał filozoficzne powiastki wbrew samemu sobie.
Bo o czym niby miał napisać - o... gorzkiej herbacie?!?
Kochani pozwólmy innym się rozwijać

pozdrawiam

Opublikowano

Leilo masz rację,
a wiersz ma w sobie coś co daje nam poczucie, iż właśnie jest to dopiero co odkryta prawda smile.gif co czyni wiersz naprawdę przyjemnym w odbiorze.
Sedecznie pozdrawiam
Natalia

Opublikowano

Dzieki wszystkim za opinie. A najbardziej Panu Oyeye- za jak zwykle konstruktywna i pouczajaca krytyke. Dzieki takim ludziom poeci robia sie coraz lepsi.

Opublikowano
CYTAT (Adam Szadkowski @ Aug 8 2003, 01:31 PM)
To niesprawiedliwe! Tak mnie zostawić z niedopowiedzeniem! "tam" to znaczy gdzie?
Tekst bez tego wyjaśnienia, bez zasugerowania, jest bezwartościowy. Taka "srebrna myśl"...

Adam

Hmmm. Gdzie?--Proste raczej. W marzeniach.





Pokój wink.gif
Opublikowano

No dobra, wszyscy zmieniamy styl, Ok, wszystko pięknie ładnie, ale ja nadal wolę długaśne. Na tym forum niezbyt lubiane, ale jednak to jest mój żywioł.

Jak może niektórzy widzieli zmiana styl może przynieść korzyści. (Choć nie w każdym wypadku wypaliła - choćby w moim)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
    • @Whisper of loves rain   Bardzo dziękuję!    Cieszę się, że się spodobał - Twoje słowa wiele dla mnie znaczą.  Serdecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...