Feniks

[Oxyvia]

...W słońcu i tlenie, w ciemnych płomieniach,
życie się pali, w popiół świat zmienia,
tli się i żarzy planeta Ziemia,

a z rozjarzonej Apokalipsy
wstają wciąż nowe, żywe Feniksy,
złączone w jednym locie ognistym.

Świat, który żyje, to ptak płonący,
zrodzony ze swych prochów gorących,
z ciemnych płomieni, z tlenu i słońca...

[Ewa_Kos]

...i można tak czytać i czytać bez końca:)) Czyli cała rzecz zaklęta w odnawianiu. Wszystko się kończy po to, by dać początek.Taki mamy świat i nie mamy na to wpływu:)) Serdecznie pozdrawiam. Buźka! Duża! E.K.

[Bernadetta1]

fajnie eksperymentujesz z wersyfikacja i rymami...pozdr.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, właśnie o to chodzi. Dzięki za przeczytanie i rozumienie. :-)
Świat jest cykliczny, ale to chyba dobrze?
Duuuża buźka!

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, Bernadetto. Ano, eksperymentuję, bo nie można wciąż pisać wg jednego schematu - to byłoby nudne. A do tego wiersza akurat pasuje mi taka forma, bo trójwersowe strofy jakoś tak dobrze oddają toczenie się, jak walc, liczony na trzy...

[teresa943]

rytm wiersza oddaje "toczenie"...początek końcem a koniec początkiem

podoba się :))

serdecznie pozdrawiam, Oxy -
Krystyna

[Janusz_Ork]

Oxyvio, ubrałaś myśl o przemijaniu i odnawianiu się naszego swiata w bardzo ładne słowa. Podjęcie tego tematu to dowód, że i nas pochłaniają te same problemy, o których pisał już Marek Aureliusz a to z kolei jest dowodem na pewną "stałość" naszego świata. Można by dalej filozofować... i to jest dużą zaletą tego wiersza. Pozdrawiam.
J.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Krysiu, miło Cię widzieć. :-)
Dziękuję za podobaśkę, bardzo mi miło. :-)
Serdeczności.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Janusz, dziękuję Ci bardzo za czytanie i interpretację połączoną z akcentem filozoficznym - bardzo się cieszę, że wiersz budzi takie przemyślenia.
Tak, nad stałością-niestałością świata można długo i ciekawie rozmyślać. Nigdy nie będzie temu końca.
Pozdrawiam również.

[Alicja_Wysocka]

Ale fajnie Ci wyszło, kolejność zwrotek nie ma znaczenia.
Od której by nie zacząć i tak sensownie wybrzmiewa.
Winszuję :)

[Oxyvia]

Alu, bardzo Ci dziękuję za pochwałę, bo Ty znasz się jak mało kto na poezji rymowanej! Cieszę się ogromnie! :-)

[Dawid Rt]

I poetycko i twórczo ;)
Pozdrawiam

[Nata_Kruk]

Od wieków... przemijanie... odradzanie z popiołów jak Feniksy w wierszu.
Pierwszy wers z ostatnim tworzą pętlę i w tym konkretnym wierszu jest to słuszny zabieg.
Dobra forma, krótko i wymownie.
Pozdrawiam... :)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję za pochwałę. :-)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nato, bardzo Ci dziękuję za pochwalenie wiersza i dostrzeżenie związku formy z treścią. Cieszę się ogromnie. :-)

[Bolesław_Pączyński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ładna poezja, tak to się wszystko kręci z popiołów powstaje odradza jak Feniks.

I ten cykl cały trwa tak bez końca
znów się odraza powstaje żyje,
wszystko się kręci wokoło słońca
które też ziemi opary pije.

Pozdrawiam serdecznie:)

[Oxyvia]

Bolesławie, jak to miło dostawać od Ciebie wiersze. :-)
Dziękuję i pozdrawiam serdecznie.

[Marusia aganiok]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czytałam to tak wiele razy, że dzisiaj w nocy
mi się przyśnił (chyba go znam już na pamięć)
Widzę zmianę stylu pisania i muszę przyznać,
że świetnie sobie Autorka radzi;P Pozdr. Ma.

[Oxyvia]

Marusiu, nawet nie wiesz, jaką mi przyjemność zrobiłaś, bo z Twojego komentarza dowiedziałam się nie tylko tego, że wiersz Ci się podoba i że czytałaś go wiele razy, ale także - że czytujesz czasem moje inne wiersze! Nie wiedziałam o tym! Bardzo, bardzo mi miło!

PS. Widziałam, że czasem wplatasz w swoje wypowiedzi troszkę rusycyzmów; jesteś Rosjanką czy Polką z Rosji, czy pochodzisz z kresów?...
Tak pytam, z ciekawości, ale oczywiście nie musisz odpowiadać.
Mieszkałam kiedyś w Białymstoku i znam sporo Kresowiaków. Bardzo fajne towarzystwo. :-)

[złamane skrzydło]

Planeta Ziemia cierpi, jeśli tak dalej pójdzie nie powstanie Feniksem, niestety, świetny życiowy wiersz z ostrzeżeniem
cmookm Joasiu, pozdrawiam cipelkiem