Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

w miedzianym nocniku

Ania_G.
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Ania_G.

Ania_G.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

życie jak taśma video zacięło się w połowie
powoli odtwarzam nasze akty coś tłucze się po schodach
dziś możemy poskładać wspólne szepty jak szklane odłamki fabuły
i zasiąść do stołu na palcach oczami dwie ściany omiatać

już nikomu nie służą nasze nikłe wspomnienia
zmontowane jak film na szarym rynku
zamknięte w szczelnym plastiku

podkład do naszej piosenki szumi wierzbą zapłakaną
odbarwiam twój uśmiech i włosy jak zima zagajnik
dziś możemy wyczytać z drżących wątków zgubioną gdzieś puenty poszlakę
policzyć wiraże oddechów przewinąć to co za nami

już nikogo nie skrzywdzą nasze śmiałe marzenia
zmontowane jak serial po odcinku
odgrzane w miedzianym nocniku

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      Protokół z miejsca zdarzenia

      Przez andrew · Opublikowano

      @Kasjopeja. ... niestety często się mylimy tam miłości nie zobaczymy    ona cały czas nas widzi jest nieśmiała więc się trochę wstydzi ...  
    • Annna2
      Sila

      Przez Annna2 · Opublikowano

      Na ziosna kożdan czekoł. Na długsze dnie, słónko i pozietrze feniejsze. Eszcze sila a łogródek i gymizo tak puchnąć bandzie aż w głozie sia pomnianiało. Zietrzyk leciuchny i modry- my na Warniji niebo mowamy Ciajżka robota w polu potam, To nic. Jek spsik i śpsiyw. Tajskno am Boże.             Na wiosnę każdy czekał. Na dłuższe dnie, na słońce i pogodę fajniejszą. A z ogrodu kwiatowo- warzywnego taki zapach. że w głowie będzie szumiało. Jeszcze chwila A wietrzyk błękitem tak lekki my na Warmii to niebo mamy. I czeka ciężka robota w polu potem. Nic to. Sen mi się przyśnił i śpiew. Tęskno mi Boże. Na biurku dziadkowego Biedermeiera, miłość na chwilę sobie przysiądzie. Latawce zdmuchnie i pył z książek. Ona w kieszeni ma nieważny bilet, wciąż się śmieje z tego samego żartu. Promyki chabrów jasne jak fiolet. Odejdzie wraz ze mną jak hartu epolet. Drogą do Mamy Boga i Nieba. w ten czas, gdy będzie trzeba.   ( Gwarą warmińską. I przekład z dodanymi dwoma strofami)    
    • andrew
      przypadek beznadziejny

      Przez andrew · Opublikowano

      @viola arvensis ... i wreszcie ot tak siebie zobaczyłem  sam się zdziwiłem   nie ja tym przypadkiem byłem jak to się stało że się pomyliłem  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • obywatel
      już żałuję

      Przez obywatel · Opublikowano

      @Annna2No nie wiem, miałem namyśli, że gdzieś się podziało :)
    • Leszczym
      Ciężar dowodu

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Marek.zak1 Jeśli fakt zatopienia będzie miał miejsce wystąpi również ciężkość niemiłosierna. Zresztą jednego zatopisz, a drugiego tym samym uniewinnisz, bo winny w tym przypadku nie odpowie za swoje czyny. Myślę, że tak, że takie sytuacje też mogą mieć miejsce. Pozdrawiam i dziękuję za lekturę. Też M. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...