Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

impresja sączy chwile
kropla po kropli
wyzwala rytmiczny pląs
jawy ze snem

mieszam iskrami widzeń
przesłodzone libretto
gdy w niebie na ziemi
bezgranicznie ufałem
aż do dziś

chłodny rozejm za kilka srebrników
winne okruchy po jednej stronie
mam dość nienawiści
odchodzę

nie dla zysku
lecz by odzyskać barwy
zgodnie z naturą

jestem człowiekiem

Opublikowano

Smutny, sentymentalny wiersz; o rozstaniu, zdradzie,
uczuciach nie zawsze dobrych, których doznajemy od bliskich
sobie osób. Czasem trzeba odejść, by odzyskać godność i spokój
należne człowiekowi. Ładny wiersz.
Pozdrawiam serdecznie, ściskam
- baba

Opublikowano

Romantyczne Smuteczki, bardzo ładne. Lubię takie. "Chłodny rozejm za kilka srebrników" zabieram do swojego codziennego słownika, o czym lojalnie uprzedzam Autorkę wysyłając za parę grosików sympatii. Nie! Więcej! E.

Opublikowano

smutne. życie bywa częściej smutne niż wesołe - takie wzniosłe odkrycie odkryję.
takoż - wiersze. ale nigdy nie bywa tylko smutnie.
i z tym optymistycznym akcentem odchodzę - z wierszem pod pachą.
buziak, Krysiu!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Bardzo dobry wiersz Krysiu

Chwila się za chwilą sączy,
życie nasze ciurkiem płynie,
może sen z jawą się złączy
w jakiejś niebiańskiej krainie.

Serdeczności:)
Witaj Bolku! Cieszę się, że "dobry".
Dziękuję serdecznie.
:))

Cieplutko pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Izo! Wczytujesz się dogłębnie, ale...przecież znasz życie.
Czasem odejście jest jedyną alternatywą, by nadal "być człowiekiem".
Ileż takich sytuacji wokół! Ech, aż się serce ściska...
Dziękuję.
:))
Ściskam mocno z pozdrowieniem -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Madziu, miło, że jesteś :)
Masz rację. W życiu nie tylko smutek
ale i radość (może nawet więcej).
Czasem decyzja o "odejściu" może rozpocząć
przewartościowanie życiowych priorytetów,
a więc - odzyskać optymizm.
Dziękuję.
:)))
Cieplutkie pa!
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




tytuł jakby nie z tego wiersza
niezła puenta
:)
"jakby nie z tego wiersza"???
a przecież puenta łączy się z tytułem...

dziękuję i ślę ciepłe pozdrówki -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


No cóż? W życiu różnie bywa. Czasami najlepsze plany "idą w diabły" i trzeba zmienić życiowy scenariusz... w obronie ludzkiej godności (w sobie).
Dziękuję za refleksję, Aniu.
:-)
Serdecznie pozdrawiam -
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Nata_Kruk świetne, uśmiechnęłam się pod koniec :⁠^⁠)
    • Czasem wezmę wiadomości na ruszt i prześledzę tok wydarzeń   wojny i kataklizmy pójdą w ruch i założą kaganiec na ziemię   tragedia oślepi mnie nie zrozumiem czemu tak źle   na drodze znów niespokojnie piję wino gniewu czemu tak nierozsądnie   prawica łamie zasady jeśli jakaś istnieje wybiorę siatkę tajemnic spisek węszę.  
    • Czerwony promyk świtu — jeszcze płaski zapodział się w krągłości ust gorących. Przy brzegu żółwie jak jaskry. Pootwierały ptaszęta gardła blade. Krople dzwonią za                                   wodospadem.
    • @Alicja_Wysocka Spoko, nic się nie stało, niektórym polityka za bardzo weszła w krwiobieg i nie widzą życia poza nią @bronmus45 A czy ja wspomniałem gdzieś Kaczyńskiego czy Tuska. Proszę zostawić swoje projekcje  gdzieś z boku. Skoro Młynarski nie chciał tego publikować, to Pan też nie powinien. A po drugie złamał Pan prawa autorskie, bo na publikację jakiegokolwiek utworu Wojciecha Młynarskiego potrzebna jest zgoda właścicieli praw autorskich, czyli prawdopodobnie rodziny.
    • Kolejny utwór z serii "Echo":     Wrzaski – słychać wiry, głosy Szczęk siekier, toporów, mieczy Z prawej, lewej śmierci ciosy I ból ludzki – człowieczy   Siekają ciała, wyblakła nadzieja Tylko krew i ścięte głowy W oczach upiornych cieni zawieja Tnie świat na dwie połowy   I sen, i prawda gdzieś pomiędzy W ferworze wzrok mętnieje I trwoga, i rozpacz, mrok nędzy Miesza się, pęcznieje   W krwi zwłoki – przeżyte Na zbrojach krwawe znaki Ciała pocięte, mgłą nakryte I ulga, bo ból znikł wszelaki   A tam dwóch krzyczy, śpiewa Wśród obłąkanych rycerzy Swym krzykiem żywych zagrzewa Bez modlitw, pacierzy   Ze śpiewem tną i walczą Mieczami i krwią świeżą Obecność swoją znaczą Pod stopami trupy leżą   Nikt nie wie skąd siłę I skąd biorą natchnienie A w środku krew przez żyłę Czerwonym strumieniem   Lecz buch i buch, i po chwili W błoto ciężkimi kroplami Martwi – ci co żyli W żyle krew nie strumieniami   Lecz martwą, zastygłą rzeką Co nurt swój wstrzymała I upiór pod powieką I śmierć uparta – wytrwała
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...