Ewangelia

[IzaakFletzer]

Witam! Jestem nastawiony na bardzo ostrą krytykę i ilości i jakości tekstu. jednak mimo wszystko chciałbym mieć czyiś pogląd na to co zrobiłem. Zapraszam więc do oceniania!






Korytarzem wybudowanym przez Boga
Zrobionym z liści, gałęzi i konarów
W stronę światła jasnego jak słońce
Stawiałem krok - i następny - i znów

I kiedy ścianę światłości minąłem
I zobaczyłem co za nią jest
Oczy - szkłem zaszły szybko
Wylały powódź tysiąca łez

W promieniu miliona metrów żadnego budynku
Żadnej drogi i żadnej skazy natury
Ludzie nie wymagają dobrego uczynku
Nie wpasowują się w zasady żadnej gry

Żyją tak jakby tylko cieszyć chcieli Boga
Z życzliwością na twarzy podchodząc do siebie
Bóg się cieszy a ich nie dotyka żadna trwoga
I wszyscy wiedzą, że ich bliscy czekają już w niebie

I kiedy ulewa wielka w słońcu wylewa się z błękitnych niebios
A ludzie podnoszą wysoko do góry swoje twarze niesamowicie radosne
Przychodzi tęcza z kolorami swoimi
I rośliny żałują że nie są ludźmi i że nie widzą tego piękna są zazdrosne

Z lewej strony widać piękny strumień lustrzany w którym krople mącą
Rozbijając odbicie słońca i traw wysokich i tęczy
Nagle ktoś do wody strumienia wchodzi i mąci jeszcze bardziej
I w podziękowaniu za piękno - modli się - klęczy

...

I oczy otwierają się nagle i szeroko
Ciemno w izdebce i ciasno
Rozglądając się nic nie widzę
Czekam aż będzie jasno

I kiedy już ranek przychodzi
Musiałem wyjść z domu i sprawdzić
Czy ludzie w dzisiejszym świecie
Potrafili by - jak w mym śnie żyć

I tak obserwując krajobraz i ludzi biorących w nim udział
Dziwię się wszystkiemu co robią w tej chwili
Wszyscy biegali donikąd - nikt nie stał
Nikt nie uczestniczył w żadnej idylli

Wszędzie było nigdzie i gdzie by się nie udali Ci ludzie
Trafiali donikąd i znikąd pochodzili
I każdy z nich wie doskonale że tkwią brudzie
Bo brud był wszędzie wszak z brudu przybyli

I kiedy jednego zaczepiłem powiedział że znalazł takie miejsce
W którym jakiś czas temu ani trochę brudu nie znalazł długo
Sam był tam lat kilka aż kogoś zaprosił
I ten ktoś - jak mówił - skaził to miejsce obłudom

Nikt z ludzi tych ani przez chwile nie popatrzył do góry w niebo
Nikt nie przystanął nie pytał co u drugiego
Nikt nie chciał mieć na twarzy tego deszczu boskiego
Nikt nie modlił się jakby ich nie spotykało nic złego

...

I wtedy Bóg odezwał się donośnym głosem
- Ty widziałeś jak świat wyglądać powinien
Sen Twój to świat który dobroci stosem
Zasypałem i trwać tak miał długo przy mnie

Jednak szatan ingerować począł w moje dzieło
Dał Ci powód byś siły swoje tracił bezużytecznie
Sprawił by na głowę wszystko runęło
Uprzykrzył Ci życie bardzo skutecznie

Teraz już nie masz czasu by odmienić los swój czy ich przyszłość
Musisz tylko za mną pójść i wierzyć mi nieustannie
Nie uronisz łzy jednej choćby nie wiem jaka przykrość
Spotkała Cie - bo pamiętaj - zadbam o Ciebie starannie

Choćbyś stracił obie nogi i oślepł nagle moje Dziecko
To moja wola będzie a Ty nie sprzeciwisz się temu
Bo ja - Bóg Twój Wszechmocny mówię Ci
Że wszystko dąży ku dobremu