Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kiedy zajrzę jeszcze kiedyś do ciebie
przypadkiem
nie nalewaj mi drugiej kawy
nie zawieszaj zasłon ani grafik z milano

otwórz okna
niech wiatr spokojnie unosi latawce i drozdy
niech zgaśnie żarówka pod abażurem

bo co zrobisz gdy zostanę na dłużej
trudno będzie zamknąć drzwi między sobą

Opublikowano

Plagiat absolutnie nie. Ale chyba ten sam melancholijno zdroworozsądkowy klimat.
Bardzo rozumiem i bardzo na mnie wywarł. Piękny, z tą melancholia Ci do twarzy
Drzwi są zawsze tylko umowne. (Jak w filmach, przy drzwiach pokazują raz ją, raz jego i nie ważne, które jest we wnętrzu, a które za drzwiami )

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jak miło...! Cieszę się także, że sąd mi nie grozi! (Żartuję, oczywiście!). Podwójna radość, że cokolwiek do mojej twarzy pasuje, choć tego nie możesz wiedzieć. Ja wiem swoje! Umowność drzwi to temat do dłuższego pomyślenia i wiersza. Dzięki za zdrowy rozsądek, choć to chyba włożę między komplementy z nadwyżką. Z sympatią - E.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Panowie nie piszą subtelnej poezji? No, nie jestem taka pewna! Nie mam żadnej słabości do kobiecej poezji, ale miłe słowa od Aniołka zawsze chętnie schowam dla siebie. Serdeczności również. E.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   To niezwykle intymne studium zbliżenia, w którym granica między fizycznością a metafizyką ulega całkowitemu zatarciu.   "Wessało nas w wyrwę po słowach” - wszystko, co ważne, wydarzyło się poza językiem.   Metafora „opiłków” jest niesamowita, sugeruje tarcie przez obecność drugiej osoby. Ciała wiedzą szybciej, pulsują w tym samym rytmie, zanim umysł zdąży to nazwać.   Ustawienie „w jednej osi” - idealne dopasowanie.   "nie ma już jak oddzielić , siebie od niego” - metafora zjednoczenia, w którym zatracenie własnej odrębności jest ceną za absolutną bliskość.   Bardzo gęsty i piękny tekst o zatracaniu się w drugiej osobie. Tak go rozumiem. :)
    • czasami myśli szarzeją robią się nudne i nieprzejrzyste zapominanie niekoniecznie demencja jakaś odmiana czasami rozczarowanie może wyłoni się nowa myśl
    • @Migrena taki skromny, mały wierszyk spisany na kolanie, w jakąś minutę, został przez Ciebie rozpatrzony w różnorakich kierunkach filozoficznych, przez co na chwilę urósł jak jakieś dzieło ale jednak powróćmy na ziemię -to nadal ten sam mały wierszyk.  Dziękuję za Twoją bogatą interpretację, jest na pewno ciekawsza niż utwór, którego dotyczy. A, że się zapętlił- to dobrze, bez tego prawdopodobnie nie było by Twojej wspaniałej wypowiedzi.     @LessLove Też uwielbiam góry i górskie powietrze. Cóż może być lepszego i zdrowszego ...      
    • @hollow man - współczesna scena muzyczna zdominowana jest przez image sportowej elegancji oraz specyficzną, "miauczącą" manierę głosową, co skutkuje charakterystyczną fonacją. Eklektyzm, zabawa konwencjami oraz reinterpretacja estetyki PRL (np. wizerunek z wąsami) mogą rodzić wrażenie braku nowości. Jednak ta maniera i powierzchowne rozumienie przeszłości tworzą nową jakość – tzw. antyjakość. W tkance podskórnej twórczości wyraźne jest upolitycznienie i upoglądowienie (kwestie religii, ateizmu, kultury masowej – oparte na czarno-białym wzorcu). @Berenika97 dziękuję @hollow man dziękuję 
    • @hollow man   A szkoda! Ludzie zachodu mają bardzo fałszywy obraz Rosji. Natomiast często Polacy są postrzegani jako genetyczne  rusofoby. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...