Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

spędzam życie na ‘nieodpowiedni’
dwója z pomysłów
dokonań znamienitych zero

a mnie jest dobrze

mam kilka cenzurek z błyszczącego lukru
świadectwo dojrzałości z nadprogramowych wzruszeń
kilka wyblakłych kiecek na manekinie
na dodatek ciągle jeszcze nic nie muszę

Opublikowano

Aż zazdroszczę, piękna afirmacja spokoju zawartego w deserze,
śliczne zestawienie obrazów prostych i pięknych.
Jedno mi nie pasuje
Takiego” życia” się nie „spędza”
Tylko --Żyje się życiem na ‘nieodpowiedni’

Nie martw się moimi zębami- najwyżej oddam do szewca
Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Oj, Loko-B., - naprawdę szczególne dzięki za "się - ba". Coś tam musieć trzeba, ale nie przeskakując siebie, tak? Po- zdrówko, bo korzonki siadły. E.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Szalenie elegancko obchodzisz się z tym kawałkiem! Spędza się, spędza, wtedy lżej upływa...Słowo "życie" od razu nadyma jego treść. Tak sobie lżej przy sobocie. A zęby oddaje się, jako żywo, zawsze do kowala! Gdzie szewc!? To już po ekstrakcji ewentualnie. Pozdrowienia. E.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Rank-ku, zauważyłam, bardzo błyskotliwie zresztą, że wszystkim moim miłym Czytelnikom najbardziej przypadł do gustu kawałek "nic nie muszę"! Luzik pociąga! I bdb. E.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Przecież mówi się :

„Szewc bez zębów chodzi” …Co ? kowal też ?

Pa (po francusku)

I tu się mylisz! Bez zębów chodzi piła. Często, kiedy szewc je wybije i bez nich piłuje, to kowal natychmiast wszyje! Prawdziwy drwal powinien wiedzieć takie proste rzeczy!

A rivederci
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Przecież mówi się :

„Szewc bez zębów chodzi” …Co ? kowal też ?

Pa (po francusku)

I tu się mylisz! Bez zębów chodzi piła. Często, kiedy szewc je wybije i bez nich piłuje, to kowal natychmiast wszyje! Prawdziwy drwal powinien wiedzieć takie proste rzeczy!

A rivederci
Do jaśnistej cholery
Drwal jest od siekiery
A piła się napiła
I wtedy zęby straciła
Nawet tak się rozbestwiła
Że kowalowi też wybiła
I kowal nie wszyje
Bo sam dał w szyje

Dlatego” szewc bez zębów chodzi”
Wie że alkohol i jemu może zaszkodzić


Pazdrwliaju ( nadal po francusku)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



I tu się mylisz! Bez zębów chodzi piła. Często, kiedy szewc je wybije i bez nich piłuje, to kowal natychmiast wszyje! Prawdziwy drwal powinien wiedzieć takie proste rzeczy!

A rivederci
Do jaśnistej cholery
Drwal jest od siekiery
A piła się napiła
I wtedy zęby straciła
Nawet tak się rozbestwiła
Że kowalowi też wybiła
I kowal nie wszyje
Bo sam dał w szyje

Dlatego” szewc bez zębów chodzi”
Wie że alkohol i jemu może zaszkodzić


Pazdrwliaju ( nadal po francusku)


Jak alkohol ma wpływ nawet na komplet uzębienia i piły, i drwala, i szewca, to koniec świata, pora umierać! A jeszcze pozdrowienia w języku klasyków alkoholu! Serwuję sobie lampkę koniaczku i życzę zdrówka. E.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Niesamowity tekst! Świetny turpizm zmieszany z egzystencjalnym dramatem. Metafory więziennego brudu uderzają - zwłaszcza Bóg, który "zagląda tu tylko na przeszukania" i boi się włożyć rękę do kibla. Odbiera to resztki nadziei na jakiekolwiek sacrum. Rewelacyjny, duszny klimat, bo wiersz dusi od samego początku - "powietrze o gęstości niemytej skóry" sprawia, że fizycznie czuć ten zaduch. Krata łapiąca stację cisza - to genialne! Podział celi na role (profesor, malarz, kucharz i "cień") tworzy mikrokosmos, w którym mur faktycznie staje się piątym i stabilnym elementem. Ale pod warstwą więziennego realizmu kryje traktat o utracie tożsamości. Porównanie człowieka do „kostki rosołowej bez opakowania” czy systemu zapominającego o przeterminowanych konserwach ma w sobie niesamowitą, gorzką siłę. Narrator jako „cień od oddechów”, który zbiera do kieszeni sapnięcia współwięźniów, staje się żywym archiwum ich ukrytego bólu, ale jest to również bolesne współuczestnictwo. Fraza o byciu „posklejanym cudzymi historiami, które już się nie odkleją” to esencja prawdziwego współodczuwania. Autor przywraca tym ludziom podmiotowość tam, gdzie system próbuje ich zrównać z betonem. Znakomity, mądry wiersz.
    • @jazzkółka Cudawianki.
    • @Leszek Piotr Laskowski Ech, choćby na chwilę się ziściło  :))
    • Dziś widzę lepiej zmarłych ich życie ich radosne chwile   wszystko to na moment   ciężar przygniata mnie do ziemi i muszę odetchnąć   a była sensacją   przy stole wino gasi pragnienie w jego czerwonej barwie pływają obrazy   zmarli piją i roztrząsają dylematy   śmieją się słyszą o wiele więcej i krążą wokół własnych wniosków   a to życie rozpływa się nie gasi pragnienia.  
    • @Leszek Piotr Laskowski   Niezła satyra na nasze narodowe sny o potędze. Obyśmy tylko na jawie mieli taki dystans do siebie, jak w tym wierszu! Porzuć smutki, uśmiechnij się, w Polsce wcale nie jest źle! Wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma, obcy raj to tylko ściema.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...