starabaśka od kanałów

[Maja Skowron]

Pewnego dnia, gdy żebrała,
Śnieżnoskrzydły Ptak
przysiadł na zabłoconej gazecie,
spojrzał w beznadziei oczy
i uwił gniazdo z anioła piór.

Od tamtej chwili tuliła go dłońmi,
spierzchniętymi ludzi chłodem.
Karmiła razowym chlebem,
wyrzucanym z dworcowego baru.
Poiła wodą z kałuż, odbijających
szyderstwo przechodniów.

czasem poczęstowała papierosem...

A on wybawił ją -
gdy wołała napadnięta w bramie.
Krew na śnieżnobiałym skrzydle
- odkupienie win

[Agnieszka_Horodyska]

Ojej...
Ale ona umarła?
A on ją zabrał wysoko?

Pozdrawiam :)

(A to gniazdo z piór anioła, nie rozumiem. Ale i tak biorę wiersz do ulubionych. Ale może jakoś inaczej z tym gniazdem?)
(Nie można brać do ulubionch z warsztatu :()

[Maja Skowron]

może to i dobrze wszystko "wie i rozumie" moja teściowa. I to jest koszmar :)
pozdrawiam i dziękuję

[Agnieszka_Horodyska]

Nie wiem, jak to jest mieć teściową, więc przepraszam za próby wyciągnięcia od Pani interpretacji :)
Teraz tłumaczę sobie te pióra anioła tak, że to Ptak jest aniołem.
Szczególnie podoba mi się przerzutnia z końca drugiej strofy, kolejny wers i sam pomysł, samo Spotkanie. No i zakończenie, i znów czegoś nie rozumiem, ale to tym razem już na pewno dobrze. Nie rozumiem, czyja to krew.
Pozdrawiam i powodzenia :)