Bogowie waleczni

[Super-Tango1]

Kiedyś czas zapłacze? Jak Pan nad Judaszem.
Ten, co wykuł w skale ogniem na tablicy.
Bogowie waleczni, co wstrząsnęli światem.
Bajeczni Herosi ulepieni z gliny.

Ludzka wyobraźnia maluje obrazem.
Gęsie pióro moczy w kronikach przeszłości.
A czas ciągle płynie - zmienia bieg historii.
Nikt go nie powstrzyma. Wciąż się kołem toczy.

Gdzie skryła się prawda? Co widzi na oczy?
Gdzie nie ma początku, tam nie ma i końca.
Czy dla tej miłości zaigrały zmysły?

Uskrzydlona duchem myślą tajemnica.
Odbija się z echa ludzkiej perspektywy.
Choć w prawdzie jej nie ma. Zawsze jest obecna.

[Agnieszka_Gruszko]

No tak, nieco to nadmuchane. Nie lubię używania takich przewzniosłych słów. Uważaj Senor żebyś nie skończył jak żaba co jej papierosa wetknęli w pysk. Ale rytm się trzyma i byłoby to miłym wierszem, gdyby tak nie zalatywało Conanem Barbarzyńcą ;) Jak spuścisz z tonu -docenię to. Póki co jak dla mnie minus.

[H.Lecter]

Bez zmian - nędza...

[f.isia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Bernadetta1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

z cala sympatia  dla Pana-nie moge tego inaczej ocenic...

[Tali Maciej]

jeszcze kilka takich wierszy i twój balon patosowy pęknie, bądź więc oszczędny w słowach
rada!!!!

pozdr

[jacek skraba]

waleczni bogowie polegli

[Marek Konarski]

Okropne :)