Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

kolejne niedzielne popołudnie

Zbite_Jaja
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Zbite_Jaja

Zbite_Jaja

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

leżę w rozmymłanej pościeli
mam strasznego kaca i
piję piwo
przyniosła mi je
nie moja kobieta
czyja? nie wiem
i o ile nie wpadnie tu zaraz
jej obłąkany mąż
narzeczony
chłopak
z pianą na pysku i
siekierką w dłoni
mam to gdzieś

i z lekka leciutko
unoszę się ponad pościelą
moje oczy wędrują po suficie
w ślad za przewodzącą im muchą

nie moja kobieta wychodzi
krzycząc coś i trzaskając
drzwiami
płoszy muchę
dostaję oczopląsu
próbując ją śledzić
a wraz z oczyma
szaleją
moje myśli

nagle
zatrzymujemy się
wszyscy
na szklance po piwie
i truchlejemy

do diabła
to już koniec ?

Ran_Gis

Ran_Gis

Opublikowano
Opublikowano

moje oczy wędrują po suficie
w ślad za przewodzącą im muchą


- genialne ! co potrzeba więcej, reszta niech zostanie (lepiej nie) oprawką do wkręcenia
przepalonej żarówki...
pozdrawiam serdecznie
R

Tali Maciej

Tali Maciej

Opublikowano
Opublikowano

pisanie potokiem świadomości, leją się słowa, nie wiadomo gdzie dopłyną i na końcu wysychają.
to raczej zdało by się na kabaret albo na skecz, tylko, że ani to śmieszne ani wstrząsające, ot scenka rodzajowa bez puenty
pozdr

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Redlock
      Rycerzyk

      Przez Redlock · Opublikowano

      Żyje wciąż, walczę.    Tyle, że zbroja i tarcza stają się co raz cięższe.  Tylko miecz twardo na rękojeści ściskam dłonią. On narazie nie wypadnie - chodź zwyrodnienie i skurcz łapie ?  To takie pamiątki sprzed lat ukryte w tych kilku kostkach nadgarstka.  To nic, to nic. Jak to mówią -  akceptuję.    Martwi mnie zaś ta tarcza - opada z rąk - „nie trzymaj jej może tak uparcie !” Tak podpowiadają Ci bliscy, Ci obecni teraz.  Nie wielu ich, może więcej niż kiedykolwiek?    Słabo sie bronię brak mi powoli nowych umiejętności.  Jak by nowa technika weszła, a ja dalej gram tą starą. Taką co już wszyscy dawno poznali, taką łatwo do wychwycenia.  Już nawet mi zaczęła się nudzić.     Tak naprawdę to nie jest najgorsze w tym wszystkim.    Jak właśnie to, że zbroje mam już dziurawą i to tak porządnie.  Pominę, że część elementów po prostu rozpadła się ze starości taka jak eksperci mówią - Śmiercią naturalną.    A, no ! I korozja ją dopadła!  Nawet śrubki, a przy kolanach już się dawno spiekły, no a teraz łamią się.  To nie tak, że się żale czy narzekam czy coś…   No ale głowa goła, klatka przebita, całkiem niedawno (po obu stronach)    I chodź ciało nadal zwinne, silne, zdrowe. Chyba zdrowsze niż zeszłego roku nawet, tak uciekać już niełatwo.   Bo ta głowa to tak naprawdę zawsze goła była, a teraz nagle "doroślej" o kasku myślę. 
    • Waldemar_Talar_Talar
      Autorze obudź się

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję -                                       Pzdr.zadowoleniem. Witaj - mam nadzieje że owa kawa smakowała - dzięki za kolejne czytanie mojej twórczości -                                                                                                                                                         Pzdr.spokojnym porankiem.
    • Waldemar_Talar_Talar
      Miłość

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję ci serdecznie że tak odczuwasz ten wiersz -                                                                                                                 Pzdr.spokojnym porankiem. @Berenika97 - @Posem - dzięki - 
    • Bożena De-Tre
      Dzień dobry

      Przez Bożena De-Tre · Opublikowano

      @Grahamoza Pośród powitań i pośród rozstan na scenie życia  Nikt nie jest sam wojny przeminą zostanie troska oczy z księżycem pośród nieba gwiazd i wszystko minie bo wszystko już było a to co najpiękniejsze jeszcze przed nami bo wszystko jest po coś pokażmy Światu naszą ludzką twarz i bawmy się z nim     za szybą deszcz dzwoni niech nad nami nie płacze-:) pozdrawiam z podwrocławskiej wsi a prawa swoje ma dopiero od roku-dobrze czy żle czas pokaże Jest przecież darem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • andrew
      Szmaragdowe oczy

      Przez andrew · Opublikowano

      @karenka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...