Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Bądź mi /erotyk/

Ryszard Kisiel
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Ryszard Kisiel

Ryszard Kisiel

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Bądź moją przystanią
ciszy i spokoju,
do której wpłynę zieloną łodzią.
Ta przecinając gęste sitowie,
zatrzyma się w zatoce szczęścia.

W jej głębi zanurzę złotą kotwicę,
gdzie cisza upojna
i słychać nasze oddechy.

W apogeum spełnień,
obsypie Cię pocałunkami.
Potem, raj i mocne
bicie naszych serc.
Gwieździste niebo nad nami.

Gryf

Gryf

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Choć rzadko ostatnio jestem warto było tu zajrzeć.
Witaj Ryszardzie bardzo piękny i delikatny utwór, dobrze czasem wpłynąć do takiej przystani i choć na moment zapomnieć o świecie. Pozdrawiam Cię Przyjacielu, Janek.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Łukasz Jurczyk
      mleczarka

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Poet Ka   Mleczarka   Nie miała dzwonków. A jednak wszyscy ją usłyszeli.   Skórki wiewiórek lekkie jak śmiech na jej ramionach.   Nie kłania się. Nie wie, że tu to obraza.   Kupcy milkną, starcy odwracają wzrok — ona stoi wyprostowana.   Patrzy na nas jak na psy, które szczekają za płotem.   Dłoń trzyma bukłak z mlekiem, jakby trzymała losy pustynnych nocy.   Jeden z Sogdów szepcze: „sprzedała już więcej dumy niż mleka.”   A ja myślę — kto pierwszy kupi jej śmiech i czy na pewno wygra.   Pozdrawiam 
    • Poet Ka
      mleczarka

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @aff @andrew @karenka  @Leszek Piotr Laskowski dziękuję Wam serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Łukasz Jurczyk bardzo dziękuję
    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 98. Lustro

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Nata_Kruk Bardzo dziękuję !!!   Epoka hellenistyczna to fascynujący okres w historii :)    Pozdrawiam @Berenika97 Bardzo dziękuję !!!   Trafiłaś z opisem w samo sedno :)   Na marginesie "śnieżna ślepota", to nie tylko metafora. To ostre zapalenie spojówek i nabłonka rogówki (za wikipedią :)   Jej objawy opisał nie tylko Arrian, ale także Ksenofont w Anabazie, w chyba o wiele bardziej dramatycznych okolicznościach.   Pozdrawiam
    • aff
      Do wszystkich ważnych 🐍 Czary

      Przez aff · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pięknie dziękuję @karenka :)   Nie lubię osobiście zjadliwej satyry. Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 99. Bessos

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      99. Bessos* (narrator: hypaspista)   1.   Nie każdy człowiek mieści się w historii, którą sobie wybrał.   2.   Zdradził Dariusza, a potem ogłosił się szachinszachem. Wielkie plany na wątłych barkach.   3. Nie pierwszy w historii, który uwierzył własnym szeptom.   4.   Łatwo zostać królem. Trudniej znaleźć ludzi, którzy w to uwierzą.   5.   Budował na piasku — a potem dziwił się, że wszystko tonie.   6.   Zdrada jest ogniem. Nigdy nie wybiera jednego domu.   7.   Oddaliśmy go tym, którym wbił nóż w plecy — wiedzieli, co zrobić.   8.   Zostało tylko imię, które brzmi pusto, jak źle uderzony bęben.   *Bessos - krewny Dariusza, satrapa Baktrii i Sogdiany. Stał na czele spisu, który doprowadził do śmierci Dariusza. Ogłosił się królem królów. Wydany przez własnych ludzi Macedończykom. Jego koniec jest różnie opisywany w źródłach. Wszystkie są zgodne, że nie był to lekki koniec.    cdn.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...