Raz.

Rachel_Grass · 8 Stycznia 2011

Nie mów już nic, cicho, już cicho, tak się zwracał do niej, palcem zasłaniając usta; bo co miał lepszego od własnego palca, już nic, cicho, właśnie. I że są takie ścieżki, których nie można zaćpać - niebieskie Häuser przy drodze. Jeśli życie, to bardzo cicho, jeśli sen, to ze mną. Miał, faktycznie: niemiecki akcent. Nie ma o czym mówić, jesteś historią bez końca, jesteś sznurówką, giętką jeszcze, która się pręży, rozciąga, ziewa, wszystko nagrywam, obdzieram.
Nie mów, vol. 2.0., jak wojna światowa, zawsze zostajesz jak kamienna kaczka puszczona na wodę, spadasz i zostajesz, zawsze - na dnie*.
Ona mówi: Jestem bardzo samotna, H.H.
On: Ja jestem nieszczęśliwie zakochany w swoim nieprawdziwym odbiciu.
Ona mówi: Które z nas śni?
On:
Ona:
On: Sama widzisz, jedno i drugie.
Ona: H.H.; cha cha.

*Imperial War Museum.

Rachel_Grass · 8 Stycznia 2011

życzę smacznego.

kalina kowalska · 8 Stycznia 2011

uwielbiam Panine obrazowanie, płynność fraz - zawsze mnie to u Pani porusza
pozdr

(nie mam regulaminowej mocy plusowania ale plusuję niejako undergrand:)

Fly Elika · 8 Stycznia 2011

klasyka, tylko nie bardzo wiem jeszcze czego,
no i w końcówce, bywa raczej odwrotnie
to taki mały szczegół, który umięjetnie może
zabijać, w takim tete a tete, albo face to face
No nie powiem, że zabił, ale stłamsiło, hohoho

H.Lecter · 9 Stycznia 2011

"tak się zwracał do niej, palcem zasłaniając usta; bo co miał lepszego od własnego palca"
:)

Fraza bardzo "unerwiona", reagująca na dotyk "palca wyobraźni"... ;)
Dobre.

Goliard · 9 Stycznia 2011