Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

"kosmologia"

Ela_Ale
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zbiegiem okoliczności i mnie wciągnęła czarna dziura. Niby obie inne a jednak ... tak samo niebezpieczne. Najchętniej zabrałabym Twój wiersz ze sobą Elu. Serdeczności bez lęku

Gryf

Gryf

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Stacją jest życie, peronem... codzienność,
Właśnie podjeżdża kolejny ekspres.
Korkiem szampana otwórz w nim drzwi,
Pokonaj przerwę by jechać dalej.

Pozostaw otchłań dla dawnych wydarzeń,
Niech wciągnie wspomnienia zlęknioną pieczęcią.
Już rusza kolejne dwanaście wagonów,
Poczuj jak drga istnienia wskazówka.

Nie możesz odejść, jeszcze nie teraz,
Konduktor wręczył następny bilet.
Zasiądź przy oknie, podziwiaj obrazy,
Śmierć pozostała na pustym torze.

Elu skrzydlate podmuchy prosto z serducha.
No i... wiele cudowności na nowy rok.
Janek
Ela_Ale

Ela_Ale

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Stacją jest życie, peronem... codzienność,
Właśnie podjeżdża kolejny ekspres.
Korkiem szampana otwórz w nim drzwi,
Pokonaj przerwę by jechać dalej.

Pozostaw otchłań dla dawnych wydarzeń,
Niech wciągnie wspomnienia zlęknioną pieczęcią.
Już rusza kolejne dwanaście wagonów,
Poczuj jak drga istnienia wskazówka.

Nie możesz odejść, jeszcze nie teraz,
Konduktor wręczył następny bilet.
Zasiądź przy oknie, podziwiaj obrazy,
Śmierć pozostała na pustym torze.

Elu skrzydlate podmuchy prosto z serducha.
No i... wiele cudowności na nowy rok.
Janek


Jak zwykle - najmilszy prezent na Nowy Rok! Bardzo dziękuję i szerokich, prężnych skrzydeł na przyszłość od Elki.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • grzegorz-kot67@o2.pl
      Na wolności

      Przez [email protected] · Opublikowano

      @violetta Wracaj do zdrowia                     i się nie chowaj, ON                     Cię dopadnie,                     daleko na dnie? Miłej niedzieli, u mnie leje jak z cebra/
    • Trollformel
      Książkowa twarz

      Przez Trollformel · Opublikowano

      @Poezja to życie Dziękuję :)
    • Benjamin Artur
      Szklany łabędź

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Łuna spłynęła mi wprost na czubek palca. Gdy przybiłem go swoim ciężkim sumieniem, zło w czystej postaci uderzyło mnie znienacka. Nawet nie zdążyłem przekląć ani o niczym pomyśleć. Coś jak życzenie wypowiedziane do spadającej gwiazdy. Do upadłej, zataczającej się panny. Panny zarannej. Panny pobladłej. Zamknąłem się głęboko w sobie. Pokój wyglądał na spuchnięty, niczym karton przeterminowanego mleka. W środku roiło się od bakterii najprzeróżniejszych kształtów. Pożerały się nawzajem i namnażały z jeszcze większą siłą, rozlewając się po ziemi. Wiem, że już niedługo wszystko to wybuchnie. Mój palec chyba uruchomił tę reakcję. — Co mnie boli? Ten cały świat. Ten cały kosmiczny rytm. Bardzo się zmienił. Z miarowego stał się amorficzny. Ziemia bez przerwy przyspiesza, zwalnia, a potem znów za czymś goni. Jak spóźniony pociąg próbuje nadrobić stracony czas. Najbardziej wkurwia mnie to, że nie można z niego wysiąść. To jeszcze nie ten etap. Muszę tkwić w środku i słuchać, jak coraz bardziej gubi rytm. Człowiek po raz kolejny zmienia swoje oblicze. Jakby po raz kolejny zrzucał starą formę. Od łabędzia Ledy do łabędzia szklanego. — Czy mogę skosztować kropelkę tego? To mi dobrze zrobi. Muszę się jakoś odegrać temu światu. Najlepiej będzie, jeśli zniszczę wszystkie karty. Nie chcę już, żeby ktoś wywołał kolejną wojnę.   Epilog Widzisz, ten cały świat na moment stał się trzeźwy. Jest trzeźwy tylko wtedy, gdy ja jestem pijany. Takie małe odwrócenie losu. Dlatego nie mogę równo na nim stanąć. Widzisz, maleńka — ja nie mogę być trzeźwy. Muszę jakoś ten świat w pionie utrzymać.    
    • wiedźma
      Kamaalfabet

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @piąteprzezdziesiąte  świetne! 
    • violetta
      Na wolności

      Przez violetta · Opublikowano

      @andrew ja kiedyś grałam, ciężka rakietka:)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...