Krzyki samotnego serca

[Ainmend_]

Boję się najcichszego hałasu, gdy za ścianą brak kogokolwiek,
choćby rybki w akwarium

Boję się ciemności, gdy obok pustka straszy

Boję się burzy, gdy nie ma w pobliży nikogo,
by strach mój dzielił

Boję się głosów w mej głowie, gdy nikt więcej ich nie słyszy

Boję się marzeń na dnie serca ukrytych,
gdy żyje cudzym życiem

Boję się łez powodzi, które ukrycie wylewam
Boję się rozmów z sobą prowadzonych
Boję się słów, które pragnę co dzień słyszeć
Boję się SAMOTNOŚCI

[Stary_Kredens]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Stary_Kredens]

Boję się głosów w mej głowie gdy nikt inny ich nie słyszy - może to schizofrenia ?

[Gość]

Bałam się samotności ale uwierz, że nie jest ona niczyim wrogiem.
Co do wiersza; może spróbuj wyeliminować powtarzające się "boję się". Lęk czytelny jest i bez tego. Przesadne akcentowanie pachnie histerią.
Z życzliwością
jola