Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


No słyszę i widzę i nie mogę zrozumieć co mnie przyciąga
do siebie,
osobiście za przeproszeniem nie lubię tego diabła co szczeka czasem
obok, ale on jakiś taki skołowany chyba jest :)), są gorsze
Ja nie mogę, napiszę wiersz, jak wiszę :))
Opublikowano

:))
co z tego, że lubię, jak nie mam
:))))))))))))))
świetne. twoje, rzecz jasna :))
idę włączyć pralkę automatyczną i poczytać Głowackiego o Kosińskim
pa!
Mozjabo! całowałam Cię noworocznie? ;)
to całuję!
;))

Opublikowano

Ja tam wolę na bosaka, ile się da. A "pantofelki" to bardzo bystre stworzonka, nawet, gdy pływają w balii pełnej wielkich oczekiwań. Jak zwykle u BabyzJ - niezwykle inteligentnie. Najlepszego na Nowy Rok. E.

Opublikowano

Zakończenie czytam: "lubię od Prady". Niech czytelnicy zachodzą w głowę, co jest "od Prady" ;)
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bold konieczny!!!
a gdzie jest przedostatni wers????
teraz ten wiersz nie brzmi wystarczająco dobrze
ale ja zapamiętam go z wersji pierwszej
wiersz o Kopciuszku jeszcze 2010 i już 11, lubię jak kobieta zna swoją wartość nawet z perspektywy pantofelka;)
zaufaj swojej poezji - to takie ode mnie dla Ciebie Mo. życzenia na wspomniany już 11
już chyba jestem fanem Twojego pisania
r
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bold konieczny!!!
a gdzie jest przedostatni wers????
teraz ten wiersz nie brzmi wystarczająco dobrze
ale ja zapamiętam go z wersji pierwszej
wiersz o Kopciuszku jeszcze 2010 i już 11, lubię jak kobieta zna swoją wartość nawet z perspektywy pantofelka;)
zaufaj swojej poezji - to takie ode mnie dla Ciebie Mo. życzenia na wspomniany już 11
już chyba jestem fanem Twojego pisania
r

a widzisz, ulegam sugestiom i okropnie przeżywam kiedy zdarzy się niekonstruktywna krytyka, na szczęście na tym portalu jakoś bezpiecznie jest:)
kiedyś czytałam wersję Kopciuszka dla dorosłych - nazywał się Cipciuszek a bajka mówiła o poczuciu własnej wartości
więc trafiłeś z tym zaufaniem, r :)

a to ostatnie zdanie to naprawdę, poniesie mnie przez przyszły tydzień - dzięki:D

pozdrawiam:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



coś z kumacją nie tak? :D Prada to projektantka butów i ciuchów, jej buty to takie mercedesy - no i jak teraz ze zrozumieniem?

pozdrawiam serdecznie:D

Teraz jaśniej ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • "Wrona i jej duma"   Siedzi – chyba myśli, widać po niej zadumę, kiwa głową na boki z wyglądem przygłupa, jakby mówić umiała, choć mówić nie umie, przygląda się dziwnie w prądowego słupa.   Wystawiasz jedzenie, kładziesz na parapet, patrzy ze zdziwieniem, na ciebie z pogardą, a tu nagle zza rynny, z głośnym tupetem, wpadła banda kawek, ze śmiałością swą hardą.   Szare potylice, bystre oczka małe, bez zbędnych refleksji w żarcie wparowały, wrona tylko patrzy, dumnie skamieniała, gdy one w sekundę łupy rozdziobały.   Za nimi szpaki – kropkowane cwaniaki, wigoru pełne, w locie świszczące, wybiły rytm dziobem o parapet blaszany, znikało jedzenie, nawet to najgorsze.   Lecz finał tej uczty był nieprzewidziany, gdy z nieba jak grom mewy spadły białe, zmiotły wszystko w locie z talerzem miedzianym, w mgnieniu oka znikło teraz żarcie całe.   Sąsiadka z parteru okna przemywała, puściła wiązankę, patrząc w górę z trwogą, bo mewa, co właśnie posiłek skończyła, zostawiła „pamiątkę” tuż przed jej nogą.   Sąsiad spod szóstki przez firankę zerka, notuje w kajecie: „Znowu ich karmią!”, a wrona, jak sędzia na tym widowisku, gardzi i ludźmi  i skrzydlatą armią.   Ironicznie mruga swym czarnym ślepiem, choć brzuch ma pusty, fason trzyma dumny, bo lepiej być głodną i udawać sytą, niż ptakiem jak inne – nazbyt „rozumnym”.   Tak to my Polacy,  na słupie swym siedzimy, Gdy świat dookoła o stół wspólny walczy, w tej "głupiej pogardzie”  na innych patrzymy, Choć pustka w żołądku  coraz bardziej warczy.   Sąsiedzi jak kawki –  sprytni i obrotni, Biorą, co daje  dziejowa okazja, A my w swej dumie,  wciąż tacy samotni, Że niby Europa,  a w środku – fantazja.   Mewy (te wielkie)  zjedzą i talerze, Zostawią nam tylko  „pamiątkę” na oknie, A wrona wciąż wierzy  w to swoje przymierze, Że honor ważniejszy,  gdy naród moknie.   Czas przestać się gapić  z wyższością na innych, Co kradną sekundy,  by przetrwać i wzrastać, Bo w świecie brutalnym,  dla nędznych i winnych, Duma bez chleba  to przepaść jest!       "Cholera jasna!"   Nie bądźmy tą wroną,  co głodem się karmi, By tylko nie splamić  „szlachetnego pióra", Bo kiedy nas miną  skrzydlate te armie, Zostanie nam tylko  potężna faktura.   Leszek Piotr Laskowski.   
    • grzechem jest nie widzieć anioła wszystko jest ponieważ nie ma nic na pustej ulicy deszczowe miasto spływa w przestrzeni iluzji w smugach zgaszonych okien kolejne niebo na skamieniałych skrzydłach nagie ciało sposobi się do lotu
    • @viola arvensis

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • wieczór  zamknął okiennice  mówiąc ptakom  dobranoc    zniknęliśmy  w ciemności  tylko  promieniujące ciepło  podpowiadało …  że będzie miło    oglądane foldery  wycieczek przestały  budzić zachwyt  ... świt przyszedł  zbyt szybko  na szczęście  ... weekend    3.2026 andrew  Sobota, już weekend   
    • @Gosława Wydaje mi się, że ten tekst wymaga przeredagowania. To miał być szkic, ale się pospieszyłem i wstawiłem go na forum...  @Gosława Mogłabyś wskazać momenty, które Cię zatrzymały? Z chęcią  zestawiłbym je z tym co ja uważam za dobre w tym tekście.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...