Czy ja wiem

[WiJa]

Czy ja wiem czy to moi przeciwnicy są
moimi największymi wrogami -
mam pewne powody wątpić.
Ale chociaż tyle wiem, że to jest pewien
luksus - mieć tylko przeciwnika
po drugiej stronie barykady.
No i wiem jeszcze, że jest zasadnicza
różnica między ostrożnością,
a przewrażliwieniem - co może
podwójnie szkodzić i komu co szkodzi.

[Marlett]

Jeśli stosujesz interpunkcję , bądź konsekwentny do końca:)
Umiejętnie pokierowałeś tekstem,tak by czytelnik zatrzymał się nad wierszem.
Przeciwnik nie musi być wrogiem. Ale nadwrażliwiec tego nie wyklucza.
Przewrażliwienie potęguje strach przed byciem skrzywdzonym, potęguje emocje
trudne do opanowania. Jednakże nadwrażliwość można skierować na właściwe tory
tak by nikomu nie szkodziła.
PozdrawiaM.

[WiJa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję bardzo za uwagi, ale i tak nie wiem, jak się do nich ustosunkować, poza tym, że w odpowiednim czasie pewnie skorzystam z rad i sugestii. No i zawsze to lepiej mi już wiedzieć, czego nie wiedziałem (przynajmniej co do pewnych zagadnień). Pozdrawiam

[H.Lecter]

Talleyrand powiedziałby "to więcej niż zbrodnia, to nuda"... ;)

Kosz.

[WiJa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To jest prawda, a nawet święta prawda, co mówisz przytaczając, tylko że ja nie piszę wierszy tylko dla Ciebie. Żebyś Ty wiedział, jak ja się wynudziłem czytając sporo wybitnych (a przynajmniej uznanych powszechnie za takie) dzieł, właściwie tylko dlatego, żeby być na pewnego rodzaju topie z tym, co się raczej powinno znać. Mnie nie ma obowiązku czytać (znać), więc Ci zanudzenie na śmierć (z mojego powodu) nie grozi. A na razie współczuję Ci tylko, że mnie jednak czytasz, i dziękuję Ci że ostrzegasz innych przede mną. Pozdrawiam

[JacekSojan]

intuicja peela nie myli - to klakierzy stanowią największe zagrożenie....bezkrytyczność usypia, więcej - pozorne przeciwieństwa okazują się grą, z której zwycięzki wychodzi ten, co grę prokurował -
- niezależnie od tekstu - nie widzę w nim wiersza, poezji...a to bardzo poważny zarzut...

J.S

[WiJa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zdaję sobie powagę z zarzutu. I nie upieram się, że jest w tych wierszach to, czego oczekuje poważna krytyka (nawet jeżeli dla niektórych miłośników poezji jest w tekście i wiersz i poezja). Zaiste myślenie poważnej krytyki o tym utworze przypomina mi myślenie (zresztą czy tak bardzo dawno temu) o twórczości Norwida, czy E. Dickinson. Których to twórczość nie była ni z ząb do pojęcia dla ówczesnej akademickiej krytyki i palestry opiniotwórczej. I w tym miejscu nie przyjmuję zarzutu, o porównywaniu się z kimkolwiek, bo jedno co mi nikt nie zarzuci, to jest właśnie to, że moja twórczość jest porównywalna z jakąś inną. A tak to właśnie jest z czymś, co się nie mieści w kanonach literackich, a więc z czymś, co nie podpada pod zakres uznania, a właściwie krytycznej uznawalności; czyż tylko (bądź głównie) nie dlatego, bo dotychczas jeszcze tego nie było, nie ma się więc twórczego odniesienia. Zatem, co do mojej twórczości (nawet jeżeli za dużo chcę i wyobrażam sobie), to wystarczy mi opinia, i taką najczęściej mam, że zastanawia, że jest więc (po mojemu mówiąc, a więc mówiąc infantylnie) zastanawiająca, a nawet oburzająca knajackim słownictwem. Ale to właśnie dla mnie jest najważniejsze i najcenniejsze w twórczości; taka więc nieokrzesana, bezpośrednia szczerość. Pozdrawiam.

[Marek Konarski]

Obserwuję od jakiegoś czasu pana twórczość i wypowiedzi, i wydaje mi się, że dorabia pan jakąś pokrętną filozofię, do zwykłej nieudolności :)

[dawniejbezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podzielam refleksję, choć dodałbym jeszcze uszczegółowienie "pseudo" (o podwójnym odniesieniu).
Nawiązując zaś do metafory "barykady" - proponuję ukuć nowe określenie dla peela tego wiersza: komunałrd
(proszę nie mylić peela z autorem, oczywiście).
Pozdrawiam

[WiJa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podzielam refleksję, choć dodałbym jeszcze uszczegółowienie "pseudo" (o podwójnym odniesieniu).
Nawiązując zaś do metafory "barykady" - proponuję ukuć nowe określenie dla peela tego wiersza: komunałrd
(proszę nie mylić peela z autorem, oczywiście).
Pozdrawiam
Marek Konarski,
dawniejbezet,
nie ma w moich wierszach, ani w komentarzach niczego takiego czegoś, żeby nie było całym mną. Co znaczy tyle, że piszę tylko to, co czuję i myślę, ale też piszę po swojemu, czy się to komuś podoba, czy nie podoba. I nawet jeżeli moja twórczość zawsze dla kogoś będzie zwykłą nieudolnością, wolę już, żeby taką właśnie była, niż np. sztukmistrzowską literackością. I moja więc twórczość nie tylko ma skazę osobistą, bo nawet jest cała przesiąknięta, wręcz skażona moją osobistością i osobliwością. No i ja jestem pewny swego, a przynajmniej wierzę w to co robię, a wam Panowie tylko się wydaje i przyszywacie łatki komunałów, oczywiście, że jeśli nie autorowi, to peelowi. Dla mnie to nie pierwszyzna, a nawet dziwiłbym się gdyby było inaczej. Każdy w końcu robi to, co potrafi jak najlepiej, tak czy inaczej (jak nie z jednej, to z drugiej strony) pokazuje siebie. No i co byście mi jeszcze nie zarzucali (zarzucając tymi zarzutami, którymi zarzucacie), ja na pewno nie stawiam i nie buduję się czyim kosztem, tylko pokonując (okiełznując), bądź nie pokonując własne słabości i ułomności. Pozdrawiam

[Ran_Gis]

- to więcej niż Lecter i wszyscy krytyczno święci
'i komu co szkodzi.' ...

pozdrawiam R

[WiJa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale widocznie komuś coś (zawsze) szkodzi, a najbardziej nie do pojęcia inność (swojskość). I to dopiero jest trwała przywara, może nawet mocniejsza i trwalsza niż charakter i natura. Pozdrawiam

[f.isia]

Dnia: Dzisiaj 16:31:56, napisał(a): WiJa
Komentarzy: 736

Twórczość jest niekończącą się nigdy dyskusją z całym światem, choćby to miał być sam półświatek

-----------------------------------------------------------------------

'sam półświatek' z pewnością nie jest 'całym światem' ;)
stawiasz płoty/grodzie/ barykady
i obwarowujesz się na jedynie słusznych pozycjach - własnych
nie widzę w Twoich tekstach & postawie tfurczej miejsca na polemikę

ahoj! i wszystkiego najlepszego z nowym rokiem :)

[WiJa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Co do pierwszego Twojego wersu, to czy ja mówiłem że jest, nawet jeżeli dla niektórych (osób z półświatka) jest. A co do mojego stawiania czegokolwiek , to jest wręcz odwrotnie, bo nie stawiam, a burzę barykady. A burzę łącznikiem „choćby”, bo nie wykluczam półświatka z dyskusji, który to przecież najczęściej jest spychany na margines społeczny (czyli na margines świata), jak myślisz przez kogo. Oczywiście, że (jak świat uważa) przez samemu sobie winny półświatek. A Ty temu jeszcze dajesz wyraz wyśmiewając półświatek słowem „tfurczej”. No i jak tu dyskutować o czymkolwiek. Pozdrawiam

[Gość]

Bez urazy, Pańskie refleksje nierzadko są niegłupie, może nawet w pewnym zakresie osobliwe i charakterystyczne, ale to są luźne refleksje, bez żadnej warsztatowej szaty wierszowej, podane w surowym stanie, dosłownie i jednoznacznie. I Pan to robi cyklicznie, jakby trochę na ślepo, nie powiem że uporczywie, ale musiałbym powiedzieć, choć Pan i tak obroni zaraz własny determinizm takiego pisania. Druga sprawa, że z czasem dorobił się Pan topornej monotematyczności w tych niestety tylko na poły wierszowych wystąpieniach; nie poetyckich - wierszowych, bo dzieli pan refleksje gołe na strofy, i nic tu więcej nie ma ponad tak niewiele. Pozdro

[WiJa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak się tak dobrze wczytać w Twój komentarz, to jest to chyba najlepsza recenzja mojej twórczości, jaką kiedykolwiek miałem. Najpierw uważałem, że tylko do „drugiej sprawy”, ale po chwili refleksji tak samo sądzę o całym komentarzu. I proszę mi nie zarzucać, że obracam kota ogonem (do przodu, czy jakoś tak). Bo jeżeli Twój komentarz nie znaczy tego, co ja uważam, to tak samo nie znaczy tego, co Ty chcesz (i jeszcze ludzie, żeby tak samo uważali). To samo więc słowo, może mieć różne znaczenie. A jeszcze wczoraj uważałem, że nasza dyskusja to jest tylko słowo przeciw słowu. Ale dzisiaj to ja proszę przynajmniej o wyrozumiałość. Jaką wyrozumiałość? Na to już każdy samemu sobie niech odpowie. Bo na pewno, jak nie ma zbiorowej odpowiedzialności, tak też nie ma zbiorowej wyrozumiałości. Pozdrawiam

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak się tak dobrze wczytać w Twój komentarz, to jest to chyba najlepsza recenzja mojej twórczości, jaką kiedykolwiek miałem. Najpierw uważałem, że tylko do „drugiej sprawy”, ale po chwili refleksji tak samo sądzę o całym komentarzu. I proszę mi nie zarzucać, że obracam kota ogonem (do przodu, czy jakoś tak). Bo jeżeli Twój komentarz nie znaczy tego, co ja uważam, to tak samo nie znaczy tego, co Ty chcesz (i jeszcze ludzie, żeby tak samo uważali). To samo więc słowo, może mieć różne znaczenie. A jeszcze wczoraj uważałem, że nasza dyskusja to jest tylko słowo przeciw słowu. Ale dzisiaj to ja proszę przynajmniej o wyrozumiałość. Jaką wyrozumiałość? Na to już każdy samemu sobie niech odpowie. Bo na pewno, jak nie ma zbiorowej odpowiedzialności, tak też nie ma zbiorowej wyrozumiałości. Pozdrawiam

Mętnie Pan odpisuję niezależnie od tego co chce Pan powiedzieć, choć należy przyznać że dorzecznie i przystępnie. Jakkolwiek nie czytać tej odpowiedzi ciężko wyczytać w niej jasne stanowisko odnośnie mojej opinii w związku z Pańską twórczością, dlatego trudno mi prowadzić dyskurs oparty na zasadzie dobrowolności obustronnych wrażeń czy też na jednostkowym, niezmiennym i hermetycznym stanowisku autora w sprawie jego własnych wytworów. Niemniej uważam co uważam i nawet uważam też to, co uważałem wcześniej: moja opinia jest opinią która nie ma na celu temperować autora lecz wpływać na jakość jego podejścia do próby ubierania własnych refleksji w poetycką szatę; dlatego cieszę się, że dostrzega Pan w mojej ocenie element zwykłej ludzkiej dobrej woli, bo moja konwersacja z Panem nie ma innego zadania poza tym, aby zachodziła w niej konstruktywna wymiana wrażeń dotyczących Pańskiej twórczości; a nie Pańskiej osoby. Pozdrawiam.

[WiJa]

ledwo głupi
Nie jestem ideałem, a zapewne nawet mam więcej wad niż zalet. Pozdrawiam

[Bernadetta1]

nie dla mnie również:(