Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Rozsmieszylac mnie Kobieto do rozpuku tego ranka-
taki wieczor choc rano... a morze to ze wzgledu na wiek moze...
mewki tez rozdziawiaja japki...
Polecam rowniez Mariuszowi i panu Cecherzowi - (znaczy wy pierwsze wertykaly, otworzcie
znaczy galy...KB)

  • Odpowiedzi 55
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




ja to czytam chyba na opak
bo dla mnie ta czterdziecha to mercedes
mimo lat nie sypie się i nie koroduje
silnik jednak jak cacko funkel nówka nie śmigany

poza tym tylko sterane samochody mają duszę

bardzo dobry tekst
:)
Opublikowano

Życie jeszcze nie jedno zatoczy koło ;)
Rycząca czterdziestka niczym ryczący silnik. Chciałoby się życzyć, rycz dalej i nie oglądaj się za siebie. Nikt nie wie co jest za zakrętem ;)
Dzięki za poprawienia humoru! Kłaniam się nisko!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ALibidoskonałe, kupuję za trzy pięćdziesiąt ;)))
Bardzo fajnie napisałeś Cezary o wierszu i o peelce i nie ma się co mamić że to nie mnie chodziło ;))))
Dziękuję z pozdrowieniowym hołk ! :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Parskać to ja lubię, czasem nawet koń by się uśmiał ;)))
Spryskiwacz do czyszczenia monitora trzymam w tak zwanym pobliżu ;))))
Cieszę się, że nie tylko sobie potrafię poprawić humor :)) Dziękuję że jesteś :))
Pozdry...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




ja to czytam chyba na opak
bo dla mnie ta czterdziecha to mercedes
mimo lat nie sypie się i nie koroduje
silnik jednak jak cacko funkel nówka nie śmigany

poza tym tylko sterane samochody mają duszę

bardzo dobry tekst
:)

Chciałabym powiedzieć, że VOLVO PENTA, ale się wstydzę ;)))
Długo będę pamiętać ten komentarz - silber metalik :)))
A jaka linia !!!;))))

Bardzo dobry komentarz :))
Na plus ;))) :DDD

Podziękowała i poszła sprawdzić zapłon :)))))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Taaaaak :)) Najważniejsze jest codzienne poprawianie wytrzymałości ;))))
Dziękuję za doping dla peelki ;))))

P.S. Coś się dzieje, "ogr" nabawił się znikajacych wpisów i błędnych obliczeń...
Może to jakiś wirus (???)
Biegnę, lecę, pędzę do super admina.
admin junior ;))))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Armaty!
:)))))
brawo, Agaś! żeś zmalował
:*

Maratończyk !:)
Tak włóczykij powiedział ;))))

a u mnie się nie otwiera, bo jest pusto!!! ;D ;D, ale druga stoi! :)))))))))) zamknięta na zasuwkę!
hahahahaha przez samo! chociaż chichamy się przez ch! jak ch... :P
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Maratończyk !:)
Tak włóczykij powiedział ;))))

a u mnie się nie otwiera, bo jest pusto!!! ;D ;D, ale druga stoi! :)))))))))) zamknięta na zasuwkę!
hahahahaha przez samo! chociaż chichamy się przez ch! jak ch... :P

Zatańczymy ?
;)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Sylwester_Lasota dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Achilles_Rasti   róża luksemburska   skąd wiesz że chwast nie pragnie być różą pyta róża   jestem różą a róża to róża nie szafran złoty przecie    pamiętaj Berlin mówiła  Róża która już nie różą była a workiem kości       
    • Otwieram skrzynkę Kwiaty i zioła   Pomyślałem, że mają łatwiej Roślina wie, czego chce   Nie udaje róży Nie próbuje być miętą Jest   A Ty? Ciągle pytasz, kim jesteś   Więc kim jesteś? Kwiatem? Ziołem?   Czy przyprawą do cudzego życia?   Odpowiesz kiedy zakwitniesz   Byle nie sztuczną rośliną.
    • Niezwykle ciekawy ten wiersz, ale przede wszystkim dziękuję za wyjaśnienia. Już miałem googlować co ten leszy znaczy

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Mówiąc szczerze, do tej pory wydawało mi się, że Anglicy nie znają takiego zawodu jak leśniczy, ale nigdy nie drążyłem tematu, więc nie będę się upierał. Napisałem, że wiersz jest dla mnie ciekawy z dwóch powodów. Po pierwsze, jest taka teoria, że wystarczy siedemdziesiąt lat od momentu zaprzestania ludzkiej działalności na Ziemi, żeby natura wróciła do pierwotnego stanu, a widząc, co się dzieje np. w okolicach Czernobyla, nietrudno w to uwierzyć.  Zadziwiająca zbieżność lat tej teorii i tych podanych w wierszu. Po drugie, znam bardzo podobną drogę w polskim lesie. Była tam kiedyś wieś, ale na początku XX w. została relokowana przez władze carskie. Pozostała po niej droga, która jeszcze funkcjonowała w czasach mojego dzieciństwa. Potem jednak, z jakiegoś powodu zmieniono jej przebieg i w tej chwili ktoś, kto nie zna tej historii, nigdy nie odgadł by, którędy wcześniej biegła. Przychodzi mi też do głowy trzeci powód. I ma on właśnie związek tymi relokowanymi wsiami. Mam mianowicie takie niejasne przeczucie, że ich wspócześni mieszkańcy mają raczej mgliste pojęcie o losach swoich przodków, chociaż ta pamięć jeszcze gdzieś tam się tli. W związku z tym zastanawiałem się kiedyś, jak długo trwa pamięć społeczna (jeśli nie jest spisana) jakieś grupy ludzi, np. wioski. Doszedłem do wniosku, że przeważnie są to trzy pokolenia. Ludzie w przytłaczającej większości przypadków nie znają imion swoich pradziadków, nie mówiąc już o historii ich życia. Siedemdziesiąt lat, to może być wiek jednego człowieka, ale jest to też czas, w którym przychodzą na świat trzy generacje. Gdy ta pierwsza odchodzi, pamięć zaczyna zanikać, czyli droga w lesie zarasta. Nie wiem, może to zbyt daleko posunięta metafora, coś czego autor nie miał na myśli, ale wiersz wzbudził we mnie taką refleksję. Co do lasów w Wielkiej Brytanii, to, pomimo tego, że okrutnie je wykarczowano, to jednak jakieś niedobitki się pozostały. Ja znam np. Thetford Forest. Też spory, piękny zagajnik.   Pozdrawiam  
    • Zagięcie czasu. Mikroopowieść.   Balbina Kowalska stanęła przed brązową toaletką z trzyczęściowym lustrem. Przymierzyła broszę w kształcie ważki, którą dostała miesiąc wcześniej od Karolka Olszewskiego na klasowe mikołajki.   Odsłoniła pomarańczowo-zieloną zasłonkę, żeby popatrzeć na duże, mięciutkie płatki śniegu spadające wolno jak leniwce zsuwające się z drzewa po zaśnięciu. Roztarła oko, rozmazując wokół czarną maskarę marki Celia. Szykowała się świetna biba pod nieobecność rodziców.   Dorośli mieli się bawić na balu karnawałowym, a młodzież w mieszkaniu.   W pewnym momencie spojrzała w lustro, a widok w nim zaczął się zmieniać detal po detalu, szczegół po szczególe. Najpierw kolory były nasycone, później przybrały tonacje od czarnego, poprzez szary, do białego, następnie przeistoczyły się w sepię, aż w końcu zmieniły się w gamę barw tak czystą, że trudno to sobie było wyobrazić.   Żyrandol, tapety i meble nabrały starodawnego blichtru oraz połysku. Mała przezroczysta buteleczka perfum "Być może. Paris" zmieniła kształt na porcelanową baryłkę z dyfuzorem w kształcie woreczka firmy Guerlain. Usłyszała szelest falban taftowej sukni, w którą była ubrana, poczuła z tyłu drgania szkieletu tiurniury.„Kurczę – pomyślała Balbina – tak samo jak w Godzinie pąsowej róży. Ale jak sobie ta Anda wtedy poradziła? Szkoda, że nie czytałam uważnie, teraz zupełnie nie wiem, co robić! Ach. Eureka! Stary zegar!”. Przekręciła się na bok na łóżku z ekscytacją i otworzyła oczy...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...