Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tak więc teraz i co dzień z rana samego nogą wodząc resztki ładu pościeli jakim naplótł łóżko nocą wstawać przyszło nader przedwcześnie. Jeszcze daleko niezmierzenie przed porą mą wymarzoną tejż celowości. W dali już czeka... mieni się czerwonością świetlisty zarys czasu, jakże ulotnego, a bezwzględnie w szybie zegara okutego... Krótkim spojrzeniem raczę jeszcze powłokę szklistą urządzenia brodząc w nadziei... może nie... Może znużony codziennością swą własną, światem, myślami zechciał żartem zabłysnąć w okowach domostwa tego, przed osobą moją. Niepewność jak dymu ostatki wietrzeje w świadomości miarę napływu wtórego. Gdzieżby rzecz taka... choć dopracowana w każdym szczególe... misterna, dokładna silić by się miała na tak kunsztowną formę interakcji. Bezduszne elektroniczne dziadostwo więżące człowieka - twórcę swego. Ironia... ja jej częścią wraz z pierwszym swym oddechem poczętą. Czas więc sen swój przerwać błogi. Noc skończona. I już znów na drewna płacie mego biurka światła plamy cieniem bawić się poczęły. Tak i okien mych szczelności szpary wrzawą ranka przepełnione się ostały... to dzień kolejny, choć niepowtarzalny, jak inne wraz z swym końcem zniknie godnie miejsce dając następnemu. Wystąpi dla nas raz jedyny. Całe jego istnienie w nasz epizod krótki się przemieni. A nam obojętnym będzie jego piękno, trud jakim je pozyskał w każdej swej drobinie. Przecież rzecz to zwykła jest i mała. Nie przystoi człowiekowi taka chwała, coby choć uśmiech w przerwie posłać w odpowiedzi. Nie ma czasu.

  • 4 tygodnie później...
  • 1 miesiąc temu...
Opublikowano

nieład i bak interpunkcji sytuuje ten utwór między "stylizacją języka", a byleczym. Pierwszy lepszy użytkownik tego forum roni coś podobnego w góra dziesięć minut. Wciąż w to wierzę...

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Witam!

Dziękuję za komentarze, słowa krytyki.
Oczywiście... stylistyka, interpunkcja nie mają z tekstem wiele wspólnego. Rzadko piszę, nigdy nie podchodziłem do tego poważnie. Czasem w afekcie nieodpartej chęci coś powstaje. Też zwykle tak właśnie wygląda. Nigdy nad tym nie pracowałem. Byłem jedynie ciekaw, czy może mieć to jakąś wartość.
Dziękuję raz jeszcze i pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Dzieci     zazwyczaj mają mamę  kochającą troskliwą tata pomaga jeśli może jeżeli jest  bywa że zabraknie mamy bo pije albo piją oboje czasem los urwie linię życia któremuś z nich dziecko zostaje dzieckiem chciałoby zawołać mamo tato gdy ktoś z boku przygląda się bo na wózku że z Downem albo ma plamy na skórze   dziecko kończy przedszkole poznało nowe koleżanki kolegów nowy świat dla całej rodziny i... nowe porażenia   - bardzo się pan spóźnił proszę być punktualnie jutro. - dobra przekażę drugiemu ojcu   to dopiero początek lata  a nad horyzontem raz po raz  czarne chmury i... układanki      maj, 2026  
    • @Marcin Tarnowski @Łukasz Wiesław Jasiński   Bardzo Panom dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)
    • Link do piosenki:     Ach, czemu, czemu Tęsknić muszę I dłubać wiersz samemu Ja się sobą duszę!   Ach, dlaczego, dlaczego Nie widzę nadziei Tylko Twoje ego Mnie od Ciebie dzieli!   Ach, po co, po co Słowa moje suche Pocą się i złocą Gdy Twoje uszy głuche!   Ach, co począć, co począć By w ramionach twoich Dziś w wieczór odpocząć I nie marzyć o nich!   Ach, na cóż, na cóż Tych wierszy moich Wołanie i trud Gdy nie usłyszysz o nich!   Więc wspomnij, mnie wspomnij Trochę jeszcze pomarz Później zapomnij Lub na miłość się odważ!    
    • @Berenika97  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiedziałam o istnieniu tego antykwariatu. Chętnie zajrzę tam będąc w Krakowie. Mam tomik poezji Emily Dickinson wydany w 1965 roku i bardzo lubię do niego zaglądać. Nie pamiętam jak znalazł się wśród moich książek - zapewne kupiłam w antykwariacie. Dobrze, że są jeszcze miejsca dla takich skarbów literatury. Pozdrawiam serdecznie :)  
    • Światło  Mrok    I droga gdzieś tam    I tylko same pytania  I tylko same wątpliwości    A dusza coraz bardziej  Zbliża się do kręgów ciemności     
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...