cztery świece i coś jeszcze

[złamane skrzydło]

każdego grudnia punktualnie
zielenieją spojrzenia przechodniów
wieszają się na świerkach w miejscu
gdzie wrony nie mogą

na lata ubiegłe
coraz mniej miejsca
tyle minęło
tradycji

cała prawda mieszka ulicę dalej
oswajam czasem
przykładam ucho
do barszczu ze śliwką

[dzie_wuszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

całkiem fajny wierz. wypieprzyłabym wers "oswajam czasem", bo targa ze sobą niepotrzebnie egzaltowaną przepoetyckość.

barszcz ze śliwką, wzięłabym natomiast w kursywę, jako nawiązanie do obecnie reklamowanego produktu (z winiar, knorra, czy innej tam Gomorry), to umocniłoby takie znaczenie zmian, jakie się dzieją w świecie,
zagrałoby z tym mijaniem tradycji (na marginesie, ładnie zbudował się tu obraz, jak przejeżdżających samochodów, w tym mijaniu),
jednocześnie plka oswoi tę nowość, przykładając ucho do tego barszczu z proszku i słuchając co jej ón barszcz szepcze
bo zmiany są nieuniknione, bo tradycja żyje w sercu, jak to powiedziano w pewnym 'misiu'

Pozdrawiam :)

[Marek Konarski]

na lata ubiegłe
coraz mniej miejsca
tyle minęło
tradycji

Pachnie nieco truizmem, to kwestia, którą można wypowiedzieć dzisiaj, można było sto lat temu i za sto lat, też będzie można...
:)

[JacekSojan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

podpisuję się;
mam wrażenie, jakby aytor zapragnął tu powiedzieć coś szalenie mądrego ale nie bardzo wiedział co mianowicie chce powiedzieć - pozostały pozory mówienia...

J.S

[Franka Zet]

Witaj, Skrzydlata!
Myślę, że tytuł stracony, szkoda. Również nie bardzo pierwsza strofa. Potem od 'na lata ubiegłe' dużo lepiej, a 'przykładam ucho do barszczu' śliczne.
Pozdrowienia :)