Opium

[Tomasz_Biela]

maski popalone na twarzach wypalone twarze
kolejne złudzenia cuchną nowością w zachowaniach
jak pozytywka coraz wyraźniej brzęczymy
żadna nowość

słabnące skupienie ludzie się psują
powietrze jak gaz łzawiący
nagle most- coś na zasadzie realnego snu
kilka przetarć oczu
i powrót do naiwnych zapaści

idę dalej źrenice wybuchają pochłaniając
pole widzenia przez to wszystko
w najlepsze zaczynam głaskać resztę świata
autystycznie wyczerpany w masce gazowej mam was
na oku na obrzeżach suchych ust
pękają nabrzmiałe słowa brakuje sił na zdziwienie
wobec czegokolwiek chodzenie jest drżeniem tak samo
jak drży się z zimna lub ze strachu
w worach pod oczami niosę
coraz więcej pustych spojrzeń
więc dlaczego coraz ciężej jest ?

przez to wszystko nie najlepiej
chodzę
zaczynam warczeć
warować przy swoim
przy tym czego już nie mam
zaczynam szczekać
gryźć skomleć
nagłaśniać problem
zaczynam nie pasować


*


wyrywając włosy reszcie świata
to jak potrząsnąć zdechłym psem z rozpaczy
żeby zaszczekał
lub choćby zaskomlał

zgubne zaglądanie do oczu kota
aby znaleźć tam rzęsę wyjaśnia nam
współczucie nie istnieje

[krzysztof marek]

ciekawie jako całość, choć miejscami trochę takie "poplątane". i z końcowym wnioskiem się zgadzam. pozdrawiam Tomaszu.

[Magda_Tara]

wyrywając włosy reszcie świata
to jak potrząsnąć zdechłym psem z rozpaczy
żeby zaszczekał
lub choćby zaskomlał

zgubne zaglądanie do oczu kota
aby znaleźć tam rzęsę wyjaśnia nam
współczucie nie istnieje

to jest wierszem w wierszu
to jest współczuciem
to jest miłością
człowieczeństwem

brawo, Tomasz, nie zawodzisz
piszesz.
ściskam.
:))

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki za obecność /

t

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki Magda

piszę jak się pisze ciszę
wypisuję
do wyżyn wrzasku
dochodzę w ciszy
nabrzmiałej o brzasku /

t

[Janusz_Ork]

Tomaszu, tym razem ciężko brnąłem przez Twój wiersz. Jest w nim kilka dobrych wersów, ale jest też moment,

"żadna nowość
widywać człowieka z własnym ego
niemal jak ujrzeć Chrystusa żywego"

który uderza mnie brakiem logiki. Każdy człowiek ma ego (obojętnie jakie by nie było), więc nie jest to zdarzenie tak nieprzwdopodobne, jak zobaczenie żuwego Chrystusa, co jest bardzo nieprawdopodobne. Jeśli zestawię Twoje słowa "żadna nowość", które wprowadzają dwa następne wersy, do trzeciego cytowanego wersu, to sam widzisz, że coś tu nie pasuje.
Jak już wspomniałem, przewodnia myśl dobra, kilka dobrych wersów, ale wiersz do przebudowy. Zaznaczam, że w moim komentarzu nie ma złośliwości, są refleksje. Do następnego wiersza. Pozdrawiam. J.

[Magda_Tara]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki Magda

piszę jak się pisze ciszę
wypisuję
do wyżyn wrzasku
dochodzę w ciszy
nabrzmiałej o brzasku /

t

:D
a to zabieram!
tak pisane
szałem.
:))
roznamiętniasz się w ciszy
;D
zdolna bestia!

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za sugestywną opinię /

t