obejmowanie

[Agata_Lebek]

*Przyrzekam tobie, dziewczynko moja, gałązko jabłoni,
dopóki sił, będę szedł, będę biegł, nie dam się.

nie widziałam jeszcze zorzy polarnej
próbowałam tylko pisać o niej
o tym jak powstaje jak rodzi kolory

z północy na południe
z zachodu na wschód
z bezsenności
białe noce
wędrówki fiordami

indiańskie ogrody
i powrót
po najmłodszą z raf

czy można zasnąć
z gałązką jabłoni
gdy chce się objąć nieznany świat

można
gdzieś tam
nad ranem

*Edward Stachura

--------------------------------------------------------------------------------------------


the embracing

I promise you, my little girl, apple tree twig, until I can,
I'll walk, I'll run, I won't give in.

I've never seen the aurora
only tried to write about it
how it arises and gives birth to colours

from the north to the south
from the west to the east
from insomnia
white nights
hikes in the fjords

Indian gardens
and a return
to the youngest reef

can you fall asleep
with an apple tree twig
when you want to embrace the unknown world

you can
somewhere there
at daybreak


Tłumaczenie: Anna Myszkin

[Dorota_Jabłońska]

Wiersz ów jest dla mnie jak Twoja wizytówka. Pamiętam pierwsze czytanie z odniesieniem do cytatu Stachury :) Teraz wszystko wygląda inaczej...
A wiersz bardzo dobry!
Pozdrawiam najserdeczniej!

[Anna_Myszkin]

Dla mnie ten wiersz jest zjawiskowy, nawet nie ze względu na obecność zorzy, ale dzięki magicznemu przenikaniu się w nim świata zewnętrznego i tego 'malutkiego', który buduje się z bliskości z drugim człowiekiem, także w nocy. Jeden z moich ulubionych Twoich :)

[Magda_Tara]

Obie Panie - Poetki pełną parą!
Agu, Ty wiesz, jak podobają mi się wiersze Twe! (wiem! ":Twoje", ale tutaj: "Twe" - pasują :*)
Anno, nie umiem ocenić - znam francuski :((
ale znając Twój perfekcjonizm - nie możesz dać plamy ;))
ściskam Was Obie
:*

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Dorothy za tak wiele dobrych słów o wierchołku i o tym wszystkim co dookoła niego
:))
Pozdrowienia odwzajemniam ;))

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Anku drogi :)
Dobre Twoje tłumaczenia, mogę po angielsku wejść i wyjść
wielokrotnie i świeżo :)
Zgrabnie się "kręcisz" w słowach i między nimi :)
Podziękowania i ukłony.

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Magu lubię jak jesteś :))
Dziękuję w imieniu swoim i Anka
Miśki dwa i pozdrowienia :))

[Pan_Biały]

wiersz ma klimat i za to plus
jednak klimatem mnie nie napasłaś jako wzrokowca
peelka zadaje pytanie i sama na nie odpowiada, tak niezręcznie wyszło to w wierszu, dałbym w pytaniu bądź w odpowiedzi kursywę dla efektu rozmowy (tak sobie głośno myślę), bo nie chodziło chyba autorce o dwie puenty zamieszczone w przedostatniej i ostatniej strofie
r

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Rafale :)
rzeczywiście zastanawiałam się nad kursywą, ale raczej dziwne wydało mi się cytować samą siebie ;)
Wiersz jest zapisem "rozmowy w pojedynkę", pointa jest za pytaniami i odpowiedziami.
Coś w rodzaju dialogu wenętrznego, albo spojrzenia w lustro...
Serdecznie dziękuję, że zajrzałeś i podzieliłeś się swoim zdaniem na temat wiersza.
Pozdrawiam :))

[Wilcza Jagoda]

zauroczył mnie wiersz, i panie mają rację, ale już tworzy się nasze TWA, hihi, a niech tam, ja jestem ZA!!!!!
cmook AGUtko

[adam_bubak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

stawiam na angielską wersję
byłby z tego niezły kawałek ;)
pozdrawiam
Adam

[Biała Lokomotywa]

Przyznaję, że przyglądam się z uczuciem fascynacji:) Wersja angielska, świetny pomysł, gratuluję obu twórczyniom:) Pozdrawiam:)

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

TWA czy nie TWA, wiem że napiłabym się w Twoim towarzystwie czegoś dobrego ;))
Dziękuję eS :)))
Pozdrawiam.

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

stawiam na angielską wersję
byłby z tego niezły kawałek ;)
pozdrawiam
Adam

No ba !:))
Dzięki Adamie, wreszcie napisałeś słów kilka i pod moim ;)) Pozdry :)

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edward Stachura

Biała Lokomotywa

Sunęła poprzez czarne łąki
Sunęła przez spalony las
Mijała bram zwęglone szczątki
Płynęła przez wspomnienia miast
Biała Lokomotywa

Skąd wzięła się w krainie śmierci
Ta żywa zjawa istny cud
Tu pośród pustych marnych wierszy
Tu gdzie już tylko czarny kurz
Biała Lokomotywa

Ach czyj ach czyj to jest
Tak piękny hojny gest
Kto mi tu przysłał ją
Bym sie wydostał stąd
Białą Lokomotywę

Ach któż no któż to może być
Beze mnie kto nie umie żyć
I bym zmartwychwstał błaga mnie
By mnie obudził jasny zew
Białej Lokomotywy

Suniemy poprzez czarne łąki
Suniemy przez spalony las
Mijamy bram zwęglone szczątki
Płyniemy przez wspomnienia miast
z Białą Lokomotywą

Gdzie brzęczą pszczoły pluszcze rzeka
Gdzie słońca blask i cienie drzew
Do tej co na mnie w życiu czeka
Do życia znowu nieś mnie nieś
Biała Lokomotywo


Dziękujemy :))
Pozdrawiamy :))

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak ogromnie, bardzo, jeszcze więcej może - dziękuję ;))
Z pozdrowieniami od AL&AM ;))

[Marek Konarski]

Bardzo mocne i czułe "obejmowanie" świata, bezsenność marzeń, z której wszędzie jest blisko...
Piękny wiersz.
:)

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Świat się mocno skurczył od kiedy wprowadzono "tanie latanie" ;))
Jeszcze bezpieczniejszą formą jest "nocny windsurfing" :)


Badzo dziękuję za dobre słowa.

[Waldemar Talar]

Witam serdecznie - powiem za Panem Białym - wiersz ma klimat - a to takiemu odbiorcy jakim jestem wystarcza by całość pochwalić.
A zakończenie snem miodowe .
pozd. i życzę ciepełka

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeszcze tylko cztery miechy i będzie ciepło ;)):DD
Dziękuję za nastrojowe czytanie.
Pozdrawiam ciepło ;))