Bardzo proszę o pomoc poetów! Szukam epitafium...

[KuMiłości]

Piszę w nie przyjemnej sprawie, ale chcę spróbowac też tutaj. Straciłam moją kochaną Lilianę. Mogłyśmy życ wiecznie, ale ona musiała odejść. To ogień ją zabrał. Jak sama mówiła: jestem feniksem, nawet jeśli spłonę odrodzę się na nowo. Już na święta dostanie nagrobek. Na nagrobku chciałam wyryc wiersz o feniksie. Nie mogę jednak żadnego znaleść. Czy mogłybyście mi pomóc?

[Oxyvia]

Feniks

W słońcu i tlenie, w ciemnych płomieniach,
życie się pali, w popiół świat zmienia,
tli się i żarzy planeta Ziemia,

a z rozjarzonej Apokalipsy
wstają wciąż żywe pióra Feniksa
i w jeden lot się łączą ognisty.

Świat, który żyje, to ptak płonący,
zrodzony ze swych prochów gorących,
z ciemnych płomieni, z tlenu i słońca.

[Srebrny Jeleń]

Na tle słońca
Na krańcu księżyca
Tam gdzie nie wszystko znane
I swiat wydaje się daleki
I tak Cię znajdę
Mój ognisty Feniksie wielki
Z pośród wszystkich znanych mi dóbr
Tyś był największa z nich
Niech Ci dzięki składa za to Bóg
I odrodzi powtórnie wdzieki