Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Kupiłam sobie dzisiaj nowy długopis
Ale Światu i tak nie wystarczy papieru,
żebym mogła opisać to, co we mnie siedzi
Zresztą znowu mi pewnie powie,
że nie ma czasu na bzdury!
Ostatnio cały czas mi pokazuje,
że jestem dla niego nikim...
On dla mnie też!!!

Mam zły nastrój, kiedy się kłócimy
Nic mi nie pomaga,
nawet głupie bezsexowne i absurdalne rozmowy
ze zwierzętami internetu
Później chowam się przed nocą w ciemnym pokoju..
-przed ciemnością pod kołdrę..
A teraz musisz zasnąć!!!
-Dlaczego?!
Dlaczego jutro muszę wstać o 7:08?!
Dlaczego muszę ubrać kurtkę?!
I dlaczego muszę tęsknić najbardziej za tym,
czego nigdy w życiu nie widziałam?!
Dlaczego jutro będę chciała po raz pierwszy dotknąć dłoni,
które są takie bliskie...
Dlaczego muszę wracać autobusem,
w którym wiecznie śmierdzi?
W końcu, dlaczego wracam każdego dnia do domu,
który nie jest moim domem?!
I dlaczego oni wszyscy mówią,
że autobus jest żółty???!!!
..pewnie nie znają koloru czaro-codziennego...
Przeklęci daltoniści!!!
Ale..po co mam się kłócić z światem??
Ja potrzebuję tylko dużo papieru...
może teraz pomoże mi go trochę uzbierać..
jestem cichą i spokojną cząsteczką tłumu..
chodź do papierniczego!......

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Szemrzą strumyki szumią pola las kamienie bębnią towarzyszy wiatr         … wielki poeta jako dramaturg donośnie krzyczy ( egzystencjalnie)   jako jedyny?   może odpowie wróżka i echo          
    • Życie starszego mocno, dopiero co owdowiałego mężczyzny. Jeszcze wczoraj ktoś był, mówił, spał z nim, dzisiaj już jest sam w dzień i w nocy. Te same czynności, które jeszcze wczoraj miały sens, wykonywane z rozpędu, żeby coś robić. Jego umysł i on sam zatrzymali się wczoraj razem z czasem, który stanął wraz z jej śmiercią. Bardzo dobry i poruszający wiersz, świadczący o ogromnej wrażliwości autorki. Brawo. M. 
    • @Berenika97 Trochę jak o tym kocie od Szymborskiej
    • @Berenika97 Tak. To tak jak grasz w szachy i wiesz, że widzisz i rozumiesz jedynie część, pojedynczą warstwę trójwymiarowego obrazu. Ale masz też przeczucie, że na innym poziomie ziarnistości i zoomie, do którego nie masz dostępuu - ten sam obraz wygląda inaczej. I do tego dostajesz jeszcze przeczucie... Że to wszystko rozrasta się rizomatycznie w różne ścieżki. A gdy tak jest w wierszu... To okazuje się, że przy każdym nowym czytaniu zaczynasz odkrywać w sobie tę pustkę, którą wiersz zaczyna wypełniać zawsze jednak, z definicji pozostawiając brak, który nadal będzie pytał. Jeśli wiesz co chcę powiedzieć...
    • jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić zacznij natychmiast jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie prześlij ją dalej jeśli zakopiesz to głęboko i przyklepiesz nic nie urośnie   znaki i gesty wschodzące przypływy senne w pęku klucz przywieszony jako ten nie wiadomy czy jest od czegoś być może od złotej komnaty   słucham jak do mnie mówisz moje ciało słucha staje się wielkim uchem które odczuwa jak dotykasz brzmieniem wtulony bezpieczny   i rozciągam ten sen po noc piję z nim kawę czarne pokruszone ziarna zalewam wrzątkiem   i na powrót w tym pęku noszę cię przy sobie   jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić bądź w tym mocniej jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie zajmij się nią lepiej jeśli zakopiesz głęboko i przyklepiesz czy wybaczysz sobie
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...