Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Tu spoczywa

WiJa

Przez WiJa
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

WiJa

WiJa

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

motto:
[indent] Prezydent,
który nie miał
luk w pamięci
(R. Ziemkiewicz)[/indent]

Niski wzrostem
wielki duchem -
nie on pierwszy
ni on jedyny taki..

Który mylił się
bo nie był święty
ale nie mylił się
w najważniejszym..

Który pamiętał
co przeszedł i co
nie tak mało innych
przeszło - nie minęło.

WiJa

WiJa

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Marat Dakunin –

Przeczytałem, i zgadzam się (i to bardzo) z większością (świato)poglądów Rylskiego. Najbardziej, że wspomnę te dotyczące Kościoła, ale jak jestem za in vitro, tak jednak przeciw aborcji (ze zdrowotnym wyjątkiem). Do Palikota (i tak już mniej lub więcej odizolowanym od władzy) ogólnie nic nie mam (w szczegółach, owszem), ale też uważam, że np. od Leppera, czy choćby samego Wałęsy, i tak jest dużo, dużo lepszym politykiem, a przynajmniej mniej groźnym, czyli szkodliwym dla Polski. Nie zgadzam się też z tym, że rządy Kaczyńskich (państwowe i partyjne) wszystko, bądź wiele spieprzyły (nawet jeżeli zawsze coś, a nawet sporo). I nie zgadzam się z tym, jacy to (nienawistni, czy tylko konfliktowi) ludzie są teraz (ostali się) w PiSie. A nawet uważam, że są partie, daleko bardziej obłudne i zawistne niż zły jest PiS. Pozdrawiam

WiJa

WiJa

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Marat Dakunin –

Chociaż wstydzę się wielu swoich „wyczynów” (głównie pewnych zaniechań, czy zaniedbań), ale nie wstydzę się swoich poglądów, jak i swojej twórczości, a nawet jestem z nich dumny. Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wierszyki
      Okruszek

      Przez wierszyki · Opublikowano

      kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
    • Magdalena
      Jeszcze będę

      Przez Magdalena · Opublikowano

      Będę taką jaką chce mnie Świat się wykoleja w słownikach Pojedynczych przechodniów Zbiór pusty jest elementem Każdego zbioru ludzkiego też To ja dziś, ogłaszam się tym pustym Dobrze już, biorę to na siebie Jak zbyt słoneczne miejsce w autobusie bez firanek Mkniemy na południe Z tyłu Nocny Kowboj z kumplem Od którego idzie chłód Walczy skubani ze mną o pusty zbiór  
    • Raihaifathum
      Porywajka (fragm. szerszej pracy)

      Przez Raihaifathum · Opublikowano

      (...) Raz nagonił czarci chłopek ducha winne dziewczę, Te cichutkiem tuliło swą uszytą warkotkę, Wyszarpał ją zaborem z jej leciutkich dłoni, Wysiłek jej na nic skryć złup za kapotkę.   A dziewoja drobnica, tycia nad rówieśnych, Jakby od wymiona matki dziś ją odessano , Słabiutka chudzina, od garna się wzdryga, Strawę w chlew oddaje, za rękę złapano.   Lękliwa jak łania - strachała się pospolitej bzykajki, Bo raz ugięła kolana jak pod ciągiem ciążnika, Zachwiała się w zagrozie na przewrót plecami, I roiły ludne na to, że winą równia błędnika.   Indziej - włochaty pajęczak niewielki, śladny, Okami ledwo glądany na ścianie, Opuścił się na przędzy w pół drogi nad progiem, Salwowała na galop, trzy dni polowanie.   A szelma żwawy do postępku, zagarniał się i zmyślał, Przyczajki nie uznawał, niezdygany stąpnął, Wyłonił się zza winkla, pognał na ofiarę, Żywiec w pełnej krasie, w dryg piorunnie pomknął.   Oniemiała, porażona jak za gromu błyskawą, Wytrzeszcz łupił oczka, potwornie zszokowana, Samotna po znienackiej rozłące z pałubą, A morduchna szelmy z obłędem zaśmiana.   Ten zaś jął zdobycz silnym pochwytem, Rozdarł dratewkę spojenia włókniny, Puścił grzbietny przyszew, z karku spadła główka, Z szyi kukiełeczki próchnęły trociny.   Rozpruł barbarzyna jej ciemienne nici, A czynił w żywiole i napływie zamroku, Puściło szycie, na klepę zwał wióra, Wyzionęłą ducha za upustem krwotoku.   Ręką swą wypchajce był jak topór i szafot, A on sam jak kapturnik w rozjarnej szacie, I znów był jej głownią na straceń placyku, A w rozrachu danił jeno gorzki żal po stracie.   I mgnęło po łupie, cyk, krótka chwila, Gdy grabieżca dopieroć zwieńczył swe pojmanie, Pojąć niewiniątko w porę los zdołało, I nad mur freblówki rozniosło szlochanie.   Łezki lała nieszczęsna jak obłok ulewny, I ślinę toczyła, zaciągała noskiem, Pełne wiadro szlochu, tyleż by nałkała, Bez kojnej tulajki żywot jej zaszedł mrokiem.   W sercu widok zbójni napinał drgę cięciwy, Odnóża miękły jak podparte puchem, Roztrząsł się dzban uczuć, niemocą ujmował, U kresu pękł w mak, opar ulazł zaduchem.   Zagnębią ją kłujące oddychna rozpaczy, Utknie w samotni, choć za oknem tłumnica, Nie wynuci kołysany pod zaciszną nocą, Ziąb udusi tlik żarnika - proch, kości, zimnica.   (...)   CDN.
    • Poet Ka
      Poliptyk II (wariacja)

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Czarek Płatak dzięki:)
    • wierszyki
      ćwiczenie z asymetrii

      Przez wierszyki · Opublikowano

      Niechybnie pięćdziesiątka. Wszystkiego najlepszego :-)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...