Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

póki możesz pędź rano doliną słońca
w stronę białych gór na Ornak
jak dziś w dniu przybywających w marszu lat
póki czujesz wdychaj w nozdrza rozpylony
lodowaty strumień pędzący na łeb na szyję
z śliskich mchów i skał
póki słyszysz posłuchaj w przedwieczornej ciszy
w środku doliny skrzypienia rozpostartych skrzydeł
przelatującego wysoko nad głową samotnego ptaka
póki widzisz kręć ten barwny stereoskopowy film
parą zdumionych oczu lepszych ciągle
od najprecyzyjniejszuch w świecie obiektywów
pamiętając że taśma w twoim tajemniczym
zatrzaśniętym na cztery spusty wnętrzu
pęknie albo się skończy nagle
któregoś pięknego dnia
dlatego
póki możesz czujesz słyszysz widzisz
rób to swoje niepowtarzalne ujęcie
i nie żałuj na nie do końca
bijącego serca jak dzwon
. . .

Opublikowano

H.Lecterze na ile mogę spełniam prośbę:

dolina

wyostrzonym porankiem
w porze kiedy skały
nie wkrzywiają jeszcze twarzy
przed turystycznym molochem
daję nura w bramę raju
w Dolinę Kościeliską
pogadać ze świerkami
w mózgu czysta puszysta
zawirowana cisza
. . .


pozdawiam Ran

  • 3 tygodnie później...
Opublikowano

"póki ujęcie trwa..."

póki możesz
pędź rano doliną słońca
w stronę białych gór na Ornak
w dniu przybywających
w marszu lat

póki czujesz
wdychaj w nozdrza rozpylony
lodowaty strumień
pędzący na łeb na szyję
z śliskich mchów i skał

póki słyszysz
posłuchaj w środku doliny
skrzypienia skrzydeł
przelatującego nad głową
samotnego ptaka

póki widzisz
kręć swój krótki film
parą zdumionych oczu
lepszych ciągle
od drogich obiektywów

pamiętając że taśma
w twym zamkniętym
na cztery spusty wnętrzu
pęknie albo się skończy
któregoś pięknego dnia

dlatego póki możesz
czujesz słyszysz widzisz
rób to swoje krótkie ujęcie
i nie żałuj na nie serca
bijącego jak dzwon...


ps. nie ma to jak reanimować...

Ran

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Link do piosenki:     Kocham Cię Boże, Choć cierpienia na mnie zesłane Jak niespokojne morze I brzegi przezeń zalane. Jak cierpieć potrzeba, By w wierszu powiedzieć, Gdzie granica nieba, A gdzie ludziom siedzieć – I łudzić się, że Coś się wie.   Kocham Cię wszechmocny, Choć nie dałeś nic ponadto: Ledwie cień radosny – I tak zanadto. Nie zasłużyłem – cierpiałem, Wiem, ale czy to wystarcza, Gdy nic nie miałem Ledwie Twoja tarcza Chroniła przed złym – Jam sługą Twym!   Wiem, że wiele potrzeba, By móc ciało żywe Wznieść w błękit nieba – Lecz myśli me leniwe. Czy wiele z tego, Co w cierpieniu się rodzi, Więcej znaczy niż ego, Które za mną chodzi Jak cień Dzień w dzień.   Choćby zostało trochę miłości… Nie wiem – i nie wiem, czy będę Mógł zasiąść wśród gości Na Twojego tronu grzędę. Jutro może zrozumiem, To czego do tej pory Nie wiem, i nie umiem… Tyś pomóc mi skory, Lecz, czy ja Nie sięgam dna.   Pisałem już, że droga Niźli cel ważniejsza – A ja, ledwie jedna noga, Niż pióro moja lżejsza Staje u Twojego progu Już cofa się strwożona, I chowa się w rogu, Gdzie ta jedyna – ona. Lecz czy to Wypleni zło?   Wierzę w Ciebie, w Twoją miłość, Lecz tracę wiarę w tą – ziemską, Bo jak na przekór, jak na złość Trwoży mą duszę męską, Co jak olbrzym potężny Straszy ludzi małych, I muskuły swoje pręży Chórem duchów całych Co odeszli w dal… Gdzie został żal?  
    • @Berenika97 Temat jest szeroki, jak ocean, a większość ludzkich problemów dotyczy właśnie traumy, związanej z brakiem, pieniędzy, jedzenia, bezpieczeństwa, perspektyw, odwzajemnienia uczuć. W twoim wierszu na przykładzie właśnie tego odwzajemnienia i bliskości drugiej strony, która bywa rozczarowująca i bolesna, a niestety zapewne częsta, bo człowiek się odbija o mur obojętności, nazwanej niekiedy przyjaźnią i nic nie może z tym zrobić. Bezradny Mr Cellophane też jest gdzieś w tle i czuję jego obecność:).  Pozdrawiam serdecznie.
    • No cóż, wydaje mi się że zbyt daleko odbiegłaś, jak dla mnie,  od ponurej rzeczywistości tego okresu. Niestety  zdjęcie bardziej skojarzyło mi się z Amsterdamem.  Równie dobrze można wrzucić kadr z dowolnego miejsca kaźni na świecie i czekać czy ktoś zgadnie co poeta miał na myśli.
    • @Annie to jest Auschwitz. Nie chciałam żeby było tak oczywiście.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Annie AI, stworzony na podobieństwo. Tylko czego ?  :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...