Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

przytulam się

wanesa_ciska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jolanta_S.

Jolanta_S.

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


smutaśnie i smutaśnie...
Wanesa - "kołyszę dziecko w sobie" - piękna metafora, na miejscu autorki znalazłabym optymistyczne zakończenie, myślę, że warto...
wystarczy kilka małych poprawek

kołyszę dziecko w sobie
by przykryć
zawiść i rozczarowanie
kolejny raz szukam radości

coś tak :)

buziole od Jole.
wanesa_ciska

wanesa_ciska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





OO...ja też dzisiaj o przytulaniu...chociaż nieco inaczej, u ciebie odczuwam w wierszu trochę goryczy, pozdrawiam
Waw jak tylko troszkę to znaczy żle nie jest ,,,dzięki a przytualnie zawsze miłe jest samo w sobie ,,,pozdrawiam,
Zdzisław_Chciwiec

Zdzisław_Chciwiec

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


......tekst bardzo emocjonalny - hm... słowa usłyszane od kogoś na kim nam zależy, potrafią zranić ( skądś to znam ) ... :) " kołyszę dziecko w sobie " - hm to mi wygląda na tłumienie emocji ( nie chcę się mądrzyć, ale wiem , że to nie zdrowe :)) może jednak " szukać radości " można a nawet trzeba razem z dzieckiem ? i to jest droga.... bo " radość to droga, którą idziemy, a nie szukanie tej drogi " ...wspaniała miniaturka :))...pozdrawiam Ździch
Gryf

Gryf

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Gdy w przepaść opadnie ostatnie już słowo,
Rany zabliźnią się zbawczym milczeniem.
Płacz dziecka ustanie kojącą przyszłością,
Nadzieja zawiści odrzuci kamienie.

Powstaniesz silniejsza i radość odnajdziesz,
Kolejna próba będzie będzie skuteczna.
Zerwij na łące bukiet uśmiechów,
Wolnością dusza już będzie bezpieczna.

Witaj Waneso, na smutki przesyłam trochę ciepełka...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • viola arvensis
      przypadek beznadziejny

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Charismafilos

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Święte slowa - wiadomo Prawda.  Natomiast to : Dotyczyło tego padołu łez.       @FaLcorN uprzejmie proszę. To niechcacy.
    • FaLcorN
      przypadek beznadziejny

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @viola arvensis   Idzie przez życie krokiem pewnym. To ja, przypadek wierny.   Świat go niesie, z szorstkiej bawełny. To ja, serce z obejmy.     Pozdrawiam! Dziękuję za inspirację!
    • Waldemar_Talar_Talar
      Bez Ciebie jestem jesienna

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj -  Z samotną ławką w parku porozmawiam jak z siostrą. - ale fajna rozmowa - pachnie piękną poezją -                                                                                                                     Pzdr.serdecznie.
    • Migrena
      bardzo

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   powstrzymam się z odpowiedzią:)   bo jak zaczniemy tak do siebie pisać to internet zapełni się w siedem dni:)     ale co muszę to muszę.   Twoje słowa.   to tak jakbyś mną pisała albo ja Tobą.   zgadzam się z każdą myślą i z każdym słowem.   jesteśmy dziś na etapie totalnego zjazdu wartości w dół.   z przyjemnością to napiszę - ku zagładzie!   wielopłaszczyznowej.   totalnej.   było pięknie.   awangardowe ruchy literackie, malarskie, muzyczne.   kuźnie myśli.   amerykański jazz i kultura masowa.   i wreszcie lata sześćdziesiąte XX wieku.   epoka nylonowych koszul, jeansów i radia Luxemburg.   wolność.   nawet tutaj, za żelazną kurtyną.   ale zło się tliło.   najpierw głowy Ludwika XVI i Marii Antoniny w końskim łajnie, na bruku paryskiego placu.   później Adolf Hitler.   a teraz unia europejska.   i dramatyczny spadek wartości intelektualnej człowieka.   zboczeńcy, lumpy, terroryści.   i nagorsze.   ludzkość już z tej drogi śmierci nie zejdzie.   jadą łbami w dół z uśmiechem z tureckich zębów przyklejonymi na czaszkach bez rozumu.     a nieco inaczej ujmując słowa pewnego filozofa napiszę o pięknie które było tak:     "ta czaszka Poe już nigdy się nie uśmiechnie"     
    • Waldemar_Talar_Talar
      Okruchy wspomnień

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - niby mało słów w tym wierszu a mimo dużo powiedziały -                                                                                                                 Pzdr.                                                                                                               

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...