Latarnia

[Gryf]

Stanęła nad brzegiem kipieli życia,
Mała, samotna, niemal bezbronna.
Wzrok swój utkwiła w bezkresną otchłań,
Trwa tak niezmiennie na ból swój niepomna.

Jej oczy zdają się mówić, nie błądź,
Blaskiem miłości drogę wskazuje.
Cierpliwe serce sygnał wysyła,
Nie zważa na słabość, gorliwie pracuje.

Od zawsze czeka na moje przyjście,
Kojące nadzieją wyciąga dłonie.
Silna swą wolą zawieść nie może,
Ogień opieki cierpliwy w niej płonie.

Była gdy pierwsze kroki stawiałem,
Wspierały mnie pewnie jej ręce strudzone.
Teraz gdy głowę wiekiem pochyla,
Widzę jej lico walką zmęczone.

Mamo nie odchodź, bądź moim natchnieniem,
Bo kto wśród chaosu życia powiedzie.
Nie gaś latarni światła zbawienia,
Bo ciemność słabą duszę uwiedzie.

[Gabriel Davis]

Kapitalny wiersz drogi Gryfie!
Człowiekowi religijnemu ukazuje za pomocą niecodziennej metafory znaczenie Matki Bożej.
Ukazuje rolę matki w ogóle. Przebłyskuje w tym wierszu wyraźnie egzystencjalna forma duchowości. Świadczy o tym fakt wzburzonego morza, czyli walki. Jest to wyraźnie duchowość, która wypracowuje nadzieję jako ważny element istnienia ludzkiego. W moim odczuciu jest to pewnego rodzaju kontynuacja refleksji, które rozpocząłeś w poprzednim wierszu. Widać ciągłość co świadczy na rzecz autentyczności Twoich przeżyć wewnętrznych.
Gorąco pozdrawiam w pokorze mniej doświadczonego poety.
Gabriel Davis

[Dyziek_ka]

I znów znałazlem coś co przeczytać warto.
Pozdrawiam serdecznie

[Ela_Ale]

Czy już pisałam, że masz wyjątkową łatwość tworzenia melodii w wierszu? No, to mówię. Już pomijając treść, która, jak najczęściej u Ciebie, jest o sprawach niebanalnych. Ktoś to musi robić! I to Ty! Dobrze jest, Gryfiku! Elka.

[Duks]

Witaj Janku.
Bardzo mądre przesłanie - jak zwykle u Ciebie.
Pozdrawiam serdecznie,
Andrzej

[Ryszard Kisiel]

Witaj przyjacielu Janku, bardzo mądry, i chwytający za serce wiersz.
Widać u Ciebie dobre samopoczucie i spokojniejszą duszę. bardzo miło u Ciebie.
cieszę się. pozdrawiam serdecznie. Ryszard

[Grzegorz Kawalilo]

Masz ogromny dar zamykania w kileku linijkach wiersza uczucia i metafory tórych znalezienia tutaj bym się nie spodziewal

[Biała Lokomotywa]

Ciepły i wzruszający:) Bardzo było miło mi go przeczytać. Pozdrawiam:)

[Gryf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Gabrielu, widzisz ostatnio rozmawiałem z moją mamą o przemijaniu.
Wiem, że kiedyś to nastąpi, że będę musiał ją porzegnać... jednak całą swoją ułomną duszą krzyczę - ja nie chcę! Tak mi jest bliska.
Pozdrawiam Cię serdecznie i dziękuję za odwiedziny.

[Gryf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Dyziu, dzięki za odwiedziny... dla przyjaciół zawsze mam drzwi otwarte.

[Gryf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Elu, ech ta melodia moja... wiem, że mama kiedyś odejdzie, ale chcę by los odsunął ode mnie tę chwilę jak najdalej. Jest mi tak bliska, im mniej mam dla niej czasu, tym bardziej za nią tęsknię. Tak naprawdę to ona prowadzi Gryfa po polach poezji.
Pozdrawiam Przyjaciółko.

[Gryf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Andrzeju, dziękuję Ci za odwiedziny, za słowa wsparcia. Ten wiersz szczególnie ofiarowałem mojej mamie, z którą ostatnio rzadko się widzę.
Pozdrawiam jak zawsze.

[Gryf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Ryszardzie, zawsze twierdzę, że Ty potrafisz najpiękniej pisać o miłości.
Chciałem pokazać tu siłę matczynej miłości, która nie pozwala nam zginąć, która wyciąga nas nawet z najtrudniejszych terminów. Nie chcę nawet myśleć o chwili, w której ta moja latarenka zgaśnie.
Pozdrawiam Przyjacielu.

[Gryf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Grzegorzu i dziękuję za wizytę, bardzo mi miło Cię gościć.

[Gryf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Biała Lokomotywo z wdzięcznością otwieram drzwi i zapraszam do środka.
Dzięki za czytanie i pozdrawiam równie serdecznie.

[Gość]

Podpisuję się pod wszystkimi komentarzami, jestes Jan Wielki. Pozdrawiam. Eugi.

[Gryf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Eugeniuszu, dziękuję Ci za miłe słowo... lecz naprawdę nie zasługuję na nie.
Każdy z nas wnosi swój wkład w tę piękną dziedzinę życia, to co nas łączy jest wielkie.
To nasza poetyczna przyjaźń. I tego właśnie bym chciał by trwała po wsze czasy.
Pozdrawiam Cię z jej niegasnącą siłą.