Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

im mniej określone
z tym większą mocą
twory potwory
niosą fikcje
by jednostka w niezdolności do samostanowienia posłuszna i bierna
przez myśl zniewoloną absurdalnym zobowiązaniem
mitem zatkniętym na pal wspólnego dobra
uległa i pokorna została

bez szans na równowagę sił
rozmazany byt
i krew z rozprutych żył
sankcją widma bo regulować stanowić i nadzorować
współistnienie?
osobno koło siebie
państwo społeczeństwo związek widma nierealne

hipostazy z natury nie są
za nic odpowiedzialne

Opublikowano

Magnetowidzie, jak widzę w tekście rozprute żyły i krew, to... puszczam pawia. Sorry Winnetou. :)))

Zawsze, winni są ludzie, po obu stronach ideologicznego sporu, bezrefleksyjni. Oni stanowią siłę, którą sterują Wielcy Manipulatorzy. Zawiadywanie ideą daje władzę - reszta się nie liczy, reszta to: bla, bla, bla.

Opublikowano

przyjmuję krytykę.możliwe że jakość wiersza mierna, nie mnie oceniać. jednakże czuję się trochę niezrozumiany co do zamysłu i sensu przekazu mojej pisaniny.

Stefanie, możne być i apel, raczej manifest, wali mnie że to teraz nie popularne bo przecież demokracja i nie ma co z nią walczyć, walczyć można w niej, wg jej zasad. przecież jest wolność - odtąd - dotąd.

Almare, "państwo społeczeństwo związek widma nierealne" są tu ujęte jako odrębny byt, bez uwzględnienia czynnika ludzkiego, raczej chodziło mi o samą relację jednostka - hipostazy i nierówną pozycję w sytuacji konfliktu.

Nie będę ukrywał że odwołałem się do filozofa Maxa Stirnera, zwanego twórcą anarchoindywidualizmu (nie bardzo słusznie moim zdaniem). motorem do napisania "tego" jest to co się dzieje na moich oczach . Państwo prawa łamie prawo, zamyka ludziom działalność gosp. wg przepisów przyszłej ustawy, łamie elementarne zasady twierdząc (ustami ministra) że teraz mają udowodnić swoją niewinność. nie wywiązuje się ze swoich zobowiązań, (bo je ma!) i nie ponosi żadnej odpowiedzialności.

nie jest to żaden apel o zmianę opcji, ludzi, a jedynie próba spojrzenia ma mechanizmy, bo jacy by nie byli przy władzy to będzie to samo, państwo to odrębny byt zasysający tkankę na własne potrzeby;). w innym wierszu pisałem "panie Orwell wstydź się pan" bo uważam że nie uwierzyłby gdyby żył, jaki stopień manipulacji przy pompowaniu słowem wolność osiągnął system. jednym słowem te relacje są często przedmiotem moich rozważań i próby zamknięcia ich w poezji.
1. Nigdy nie brałem "dopalaczy";) tylko kopara mi zjechała co do metod (po raz kolejny)
2. że tak jest i inaczej nie będzie nie znaczy że nie można analizować i wyciągać wniosków. i przedstawić ich w poezji.

Opublikowano

"Almare, "państwo społeczeństwo związek widma nierealne" są tu ujęte jako odrębny byt, bez uwzględnienia czynnika ludzkiego, raczej chodziło mi o samą relację jednostka - hipostazy i nierówną pozycję w sytuacji konfliktu."

bez czynnika ludzkiego te byty nie istnieją, kurcze piórko!

Opublikowano

nie istnieją, oczywiście, ale są odrębnym bytem. stosunek państwa do kościoła, reakcja społeczeństwa na politykę państwa, związki państw.....przecież pojmujemy je jako odrębny byt. można analizować jednostkę w strukturach i np zmiany zachodzące w systemie wartości, ale jest tylko składową pnstwa, tak jak normy prawne czy aparat przymusu.
dziura ozonowa też nie istnieje bez czynnika ludzkiego;) podrawiam.

i cyrku ciąg dalszy śledzę, dobry komment:

www.lubczasopismo.salon24.pl/glosoddolny/post/236080,klopoty-z-percepcja-czyli-lowcy-lokomotyw

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nie chcą cię widzieć pod osłoną nocy, o nie. Na srebrnym talerzu jeść złotych rozgwiazd. Ocean wyrzucił je na rozbitej klepsydry piasek. Mackami sięgają nieba, umierając na dnie odbitych pomruków fal. Płynie nurt niezatapialny, mąci światło latarni, podbija statkom kadłuby. Kołysze we mgle ze srebrnych nici hamaki, śpią w nich tajemnice. Zaklęte w gwiezdnym pyle, rozświetlą kompasu kierunki. W oku lunety nie widać kresu horyzontu. W marynarskim kole toczy się tęsknota za szyfrem. Zacumować już nie ma gdzie.   Słychać wrzask mew, ich białe skrzydła tną wstający świt. Wyrasta nadzieja z nagich koron drzew, drapią jego twarz. Milczy. Pogłębione bruzdy okrywa kobaltowej toni cierń. Zapada w bieli, głęboko się skryje, za puchem szarym, zaczeka. Zanim kurtyna uderzy w grunt, wypali w niej siatkę do połowu ryb. Skąpie w niej swoje czyste dłonie. Z bryzy wyrzeźbi bałwany. Opadnie z impetem naturalnej siły, odbije w tafli spojrzenie i rozproszy się w złudzeń mgnieniu. Widok rozciągnie się nie skończony, kulę ściśnie mocniej atmosfera.  
    • dziwność  nie zna granic    cóż za pogoda  upały  nic mi się nie chce  jak byłem młody ... niestety  dziś trzeba dźwigać  dwadzieścia jeden lat …   ojciec powiedział    już chciałem  cię synu skreślić    ale ...   DOPÓKI MARZYSZ  WSZYSTKO PRZED TOBĄ    i spojrzał na mamę    ONA  ONA CHYBA JUŻ... przestała    a przecież  taka śliczna i młodziutka    JA NIGDY  NIE PRZESTANĘ MARZYĆ    7.2026 andrew  Sobota, już weekend  dziś młodość często zmęczona życiem  a my …   nie przestawajmy MARZYĆ   
    • @karenka @Marek.zak1 dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • nie wstydźmy się łez one są jak lek który pomaga zrozumieć trudne dni   one nie muszą boleć czasami pomagają zrozumieć to coś   nie ukrywajmy ich niech zdobią naszą zmęczoną twarz   Nie wstydźmy się łez to nie przegrana to prawda która pomaga żyć      
    • Niezwykle mocna satyra... czytelna metafora władzy jako lalkarza – świetnie oddaje poczucie kontroli i manipulacji systemowej...pozdrawiam serdecznie* 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...