Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

7 kwietnia 2010

Niczym szczury rozbiegane po pięknej komnacie
Jest złośliwość w sercu człowieka.
Trzeba ją gasić jak pożar,
Który zaczyna płonąć,
Gdyż łatwo przerodzić się może w nienawiść.
Początkiem każdej złośliwości jest dostrzeżony defekt duszy,
A jej końcem uczynek niemiłosierny.
Śmiech, szyderstwo, pomówienie
To bywa zwieńczeniem każdej,
Nawet najmniejszej złośliwostki.
Orężem przeciw niej jest miłość miłosierna,
Jej niezrównana cierpliwość.
Miłosierdzie bezinteresowne jest właściwym gruntem
Pod uprawę prawidłowych moralnie relacji osobowych.

Opublikowano

Witaj Gabrielu ponownie, to mocne słowa, a jakże trafne.
Złośliwości trzeba się wystrzegać, jej nadmiar leczyć miłością, zrozumieniem...
Lecz to trudne zadanie, wszak wykonalne, po to Bóg dał na wolną wolę.
Pozdrawiam, Gryf.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witam Cię serdecznie drogi Gryfie!
Podstępna jest złośliwość niczym chochlik z czarnym sercem, który może pożerać powoli nasze wnętrze, zamieniać nas w niezdatnych do kochania, zgorzkniałych. Jest niczym pilnik, który powoli wyniszcza, a w najmniej spodziewanym momencie powoduje kryzys.
Jednak dzięki wsparciu przyjaciela, jego krytyce i wyrozumiałości można przezwyciężyć zarówno złośliwość jak i owy kryzys.
Pozdrawiam. Gabriel Davis
  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Zachęciłam się dzisiaj do przeczytania każdego twojego wiersza.
Każdy ma coś w sobie, co zachwyca, zmusza do przemyśleń.
Mam nadzieję, że nie zaprzepaścisz swojego talentu literackiego i zamiast na debiutach, zobaczę kiedyś tomik Twoich wierszy na półkach w księgarniach, czego Ci z całego serca życzę. :-)

Pozdrawiam, Pati.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Twoje serce to dzisiaj na niebie gwiazda niby taka mała lecz to tylko złudzenie bo naprawdę jest większe niż marzenie twoje serce było jak chleb powszedni i świeży który pachnący codziennie czekał na stole dzieliłaś go z bliskimi czasem przysiedli samotni i biedni twoje serce było jak skrzydła ptaka który niczym swoje wielkie ramiona rozłożyć pragnie w obronie gniazda w którym kwilą nagie i ślepe pisklęta twoje serce było jak życiodajne słońce co roku wraz z latem tak ciepłe i jasne za ten jego blask oddałbym dziś własne bo bardziej niż inne o mnie pamięta twoje serce było domem opoką i ostoją czasem pełne trwogi lub niespokojne jako źródło życia i na wszystkie strony świata same cuda wdzięcznym czyni twoje serce to był skarb błogosławiony bogate w dobroci niczym w złoto hojne dziękuję za nie Maryi która wniebowzięta posyła dla ciebie Bożej łaski promienie za twoje serce Matulu na zawsze moją składam dzisiaj Bogu dziękczynienie  
    • @Ewelina A jednak jesteś, do mnie wleciałaś przez otwarte okno - znaczy oko :)
    • @obywatelEch, no czas nie jest identyczny. Przelatuje strzałą, to się ślimaczy, raz biegnie, to znów się ciągnie - a my jakoś musimy z tym żyć :)
    • Link do piosenki:         To samotność – los poety Wolność ponad wszystko! Choć nie udało się, nie wyszło Bywa i tak – niestety!   Tobie uśmiech i radość Dzień i słońce na niebie Dla mnie brak uśmiechu, Ciebie Na przekór – jak na złość   Więc upijam się – nie, nie winem A tym, co Tobie jestem winien Upijam się dotykiem i miłością Upijam się własną samotnością   Naprzód w nałóg sam wyruszam Za serce strapione chwytam I swoje myśli cicho pytam Jakie prądy w nim poruszam?   A w tym sercu przestrzenie Wiry jakieś straszliwe, dzikie Potoki żalu, żądze dzicze I gór wielkich natchnienie   Więc upijam się – nie, nie winem A tym, co Tobie jestem winien Upijam się dotykiem i miłością Upijam się własną samotnością   Więc wiersz, który nie zginie? Szary – w smutku popełniony W żalu – jednak rozświetlony W samotności jak w winie   Więc upijam się – nie, nie winem A tym, co Tobie jestem winien Upijam się dotykiem i miłością Upijam się własną samotnością   Więc upijam się – nie, nie winem A tym, co Tobie jestem winien Upijam się dotykiem i miłością Upijam się Twoją samotnością    
    • Z dawnych rozmów zostają czasem takie rzeczy - trochę żart, trochę cień, trochę czyjeś imię.   alicja jest smutna od dawna to cukier „kaloszkom” zaszkodził? czy z ptysia, czy z ptasia mam piórko, kapelusz potrafię wymodzić   sombrero, frigijka, panama - dokładam zmyślątko obłocze, tytułom na głowy zakładam cylinder, koronę lub toczek   alicja jest smutna dlatego, że słodziej się chciała wysłowić dla ciebie bym „boski” wybrała, pocukrzę - wyłącznie laurowy    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...