Pokolenie straconego teleranka

[Łukasz Radwaniak]

Generał zamiast teleranka
i nasz solidarny płacz
w geście protestu,
bo kogucik był nam bliższy.

Relikwie puszek
na ołtarzu meblościanek.

Kość w gardle
z obiadu na bezrobociu.

Eldorado na zielonej wyspie
podobno istniało,
niektórzy empirycznie sprawdzili.

Nie mamy swego PESEL-u,
JP2, MP3, tu zgadza się tylko
jedna cyfra.

Każdy ma jakąś dwójkę
lub trójkę w CV.

[Tali Maciej]

taka jest natura polaków, że są straszliwymi zrzędami, ale jak tu nie zrzędzić gdy otacza na taka a nie inna sytuacja, wiersz w specyficzny sposób oddaje rzeczywistość, poeta niczym obserwator ubiera w słowa ludzkie emocje.
niebanalny, dający do myślenia tekst
pozdr

[Leszek_Nord]

Nie jest łatwo pisać o nas samych w historii, Tobie się udało. Pozdrawiam. Leszek.

[WiJa]

Momentami wydawało mi się, że ten wiersz jest przedobrzony, że za dużo w nim szczegółów vel dekoracji, ale może nie. W końcu te wszystkie detale w tym wierszu też mają swój urok, a nawet charakteryzują wiersz, że jest właśnie taki, a nie inny. No to, chociaż na przyszłość radzę autorowi, żeby zbytnio nie szafował informacjami, że też trzy, czy cztery wiadomości mogą więcej powiedzieć o tym samym, niż sześć czy osiem informacji. Pozdrawiam

[H.Lecter]

Tekst w konwencji teledysku, "ujęcia" wyraziste ale nie wychodzące poza standard pokoleniowych marzeń i strat.
Puenta nie przekonuje (być może to efekt pokoleniowgo rozminięcia), potrafię sobie wyobrazić dwójkę i trójkę w CV lub brak obu...

[JacekSojan]

TO NIE JEST POEZJA, to jakaś ankieta kontestujących rodaków;
zupka dla bezrobotnych - mdła i ciężkostrawna;
J.S