przypomnij mi

[janusz_pyzinski]

wybacz mi lipo że nie potrafiłem wprowadzić cię do nieba
na naszej ścieżce umarł ostatni koń a ja nie pamiętam
gdzie stał mój dom skiba zarosła mgłą gdy słoneczny
przewodnik pszczół w rozkołysane dłonie zmierzchu
schwycił marzenia ziemi o opuszczeniu orbity

słabiutkim szumem kolęduje las na próżno dukty w radość wiąże
na zapomnianym progu samotny siedzi Bóg jak naga zgarbiona prawda
w środku świata świat się zatrzymał brudną kroplą po szybie spływa
jak cząstka czasu co już minął ktoś się stąd wybrał w daleką podróż
z lampą księżyca i brzozowym kijem sieniami rzęzi bezzębny zgryz

przypomnij mi gitarę usiądziemy przy ognisku
nielasowanym wapnem poparzymy dłonie
pobielimy sad i kamienie katedr

[H.Lecter]

"przypomnij mi gitarę"

Brrr... :(

Ten zwrocik, obniża cenę wzruszenia i melancholii, wpowadza klimat "drużynowy jest wśród nas...", co ma się do "bielenia sadu i kamieni katedr", jak pięść do oka - bezwzględnie usunąć :)

Niezłe.

[Stefan_Rewiński]

Ciekawe.

[dawniejbezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"w środku świata świat"
Niestety, takie są efekty "ładniości".
Pozdrawiam

[Agata_Lebek]

Ta część wiersza "zagrała" we mnie najbardziej:

wybacz mi lipo że nie potrafiłem wprowadzić cię do nieba
na naszej ścieżce umarł ostatni koń a ja nie pamiętam
gdzie stał mój dom skiba zarosła mgłą gdy słoneczny
przewodnik pszczół w rozkołysane dłonie zmierzchu
schwycił marzenia ziemi o opuszczeniu orbity

słabiutkim szumem kolęduje las na próżno dukty w radość wiąże

I wygląda na to , że jednak wprowadziłeś ją do nieba ;)
Pozdrawiam.

[Jolanta_S.]

Janusz to taki delikatny wiersz, czuję prowadzi mnie w stronę błękitu...
wprowadziłeś w uroczy nastrój :)))

serdecznie pozdrawiam - Jola.

[Leszek_Nord]

Januszu, są fragmenty piękne ale są też mniej udane. Trochę szkoda. Pozdrawiam. Leszek.

[Bernadetta1]

plus za klimat , który u Ciebie bardzo lubie...bajkowy:)pozdr.

[Jacek_Suchowicz]

nie mój rewir ale klimat trzyma
pozdrawiam Jacek