Tęcza myśli pełna

[adamo]

Kolorowy tiul nad mym życiem rozpostarty...
wisi i nie wiem czemu tkanina ta jak kat nad
duszą dobrą humanisty stoi wiele jest myśli
których sens głęboki, a słowa proste
albo vice versa niechaj zstąpi cień na Ziemię
a za cieniem mgła serce bronią dzisiaj dla
człowieka jest jak tarcza kuta w kuźni
Hefajstosa, albo innego wyrzutka-kolosa
nieznane myśli które na jałowej drodze stają
się obfite, tajemnicze ich wyroki, słowa w głowach skryte
ciężka talia kart bezbożnej reguły życia także broni
w naszym chorym mniemaniu o idei zjednoczenia
dwóch skłóconych braci...
słowa zatem- broń mysli,
a myśl- broń sumienia?

[Daniel Piaszczyk]

„Po nitce do kłębka”

pierwszy wers zaczyna patos nad TYM WIERSZEM ROZPOSTARTYM....
ale tiul jest: rozpostarty jak w pierwszym wersie, wisi – jak w drugim,
a w trzecim pod nazwą tkaniny już stoi! No proszę jaka mała rozbieżność..
generalnie nie mogę oprzeć się wrażeniu, że cały tekst to takie lanie wody
tyle o ile sensu zawarło się przez przypadek gdzieniegdzie...
nic szczególnego, nic oryginalnego ..... po przeczytaniu nawet nie wiem o co chodzi , czy o tiul czy o hefajstosa czy o patos czy już tak się pogubiłem w tych przepełnieniach, że nie mogę się odnaleźć?!

[majkaa_m...]

w przeciwieństwie do autora powiem krótko
przegadane

[Ona_Kot]

dużo dużości
za dużo

pozdrawiam

[Lefski]

niech się tutaj, ten tego, nie czepiają, bo to wiekopomne dzieło na solidnych fundamentach teorii poetyki oparte, od Seneki począwszy poprzez Norwida na Adamo się kończy i wszystkie wielkie głowy tego świata na pewno się z tym zgadzają...


lef