w ogrodzie świętych

[Judyt]

o chmurne niebiosa a droga
ścieżka jedna
pochwyta ramiona bezsilne
jaskółka przyklasztorna

i nie wmówi nam świat swej
ogarnąć zmysłami
to rzeka domowa z odbiciem
najczęściej siebie

wrzosy kwitnieniem sierpnia
już zachwycają
przechodząc jeden drugiego
w zadumie

[Łukasz Nycz]

O mamo, kicha.

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

niemniej dziękuję za spojrzenie
J. serdecznie

[Gość]

myśl jest, niemniej ciekawszy i pełniejszy odbiór zapewniłoby rozwinięciae tych wersów. pozdrawiam.

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pewnie tak, ten musi widocznie milczeć
J. serdecznie dziękuję za ślad

[Leokadia_Koryncka]

Judyś; czytając wiersz, widzę ogród otoczony wysokim murem i przechadzających się mnichów, bądź mniszki, rozmodlonych, a zarazem tęskniących za widokiem...
I nic na to nie poradzę.

Wiersz tajemniczy, głęboki, jak wszystkie Twoje.

Serdecznie, Leo.

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję za Twoje serce i piękny odczyt
jeszcze coś próbuję pisać
na wigrach tak jest
wystarczy zejść do krypt lub obejrzeć
fotografię tych którzy się przeglądają
w rzece
J. zarówno serdecznie i za obecność dziękuję