bezsenność

[Lobo]

Nieco zgarbiony w szlafroku
(cień na ścianie powtarza
gesty) siedzi
winda zapomniana w kącie
dziesięć pięter niżej
schody cicho przytupują
rytm własnych kroków
papieros w palcach
alkohol pali przyjaźnie jedyny druh
książka telewizor to pozór
bo niepotrzebne
lustro ot tak by nie pić do ściany
kot z szeroko otwartymi oczami
śni o tygrysach
on o sobie z lat
kiedy jeszcze miał nadzieję
alkohol się kończy
kot śpi
nadzieja zasapana przysiadła na drugim
nie dotrze tutaj (dziesiąte piętro panie)
jego Mount Everest rozczarowań

[Messalin_Nagietka]

cóż - wiersz jest co-nie-co statyczny - porozrzucałeś na tym Mount Ev. przedmioty i przyglądasz się nim - myślę, że powinno się z nimi coś dziać - a u Ciebie - bez związku z 10 pietrem - stoją - może i racja - bezsenność - ale wiersz (to tylko moja sugestia) powinien zawiązać wyliczankę obiektów w całość - tego wymaga poetyka jaką znam
MN

[Piotr Sanocki]

Nie jest zły. Ale nie podoba mi się ten bałagan. Może brak akcji - nuda - jest zamierzonym czynem atuora(-rki).
Wersyfikacja w pewnych momentach przeraża!
Całoś sprawia wrażenie jednego ciagu opisów przedmiotów - stworzyłeś(-łaś). Martwą, ale klimatyczną poezję.
Mnie się nie podoba.

Pozdrawiam serdecznie

[adamo]

najważniejsze żeby coś tworzyć
od czegoś trzeba zacząć, wg mnoie wiersz jest filozoficzny,
co mi sie podoba