Lustra i żołędzie

[Ela_Ale]

Ile mam lat? Nie wiem, nie pamiętam.
Daty uciekają do metryk i papierów.
Lekceważąco je omijam
pełna pogardy dla szacunku.

Lat mam, ile zechcę w każdej chwili,
w lustra spoglądam z półuśmiechem.
Przechytrzyłam czas.
Szybsza i zbyt wolna.

Poharatane szpitalne łóżko
zawieźli na złom. Bezpłatnie!
Drzewo na moją urnę jeszcze nie urosło.
Stos opadłych, brązowych żołędzi
leży w gnijącej, brudnej trawie.

Idę sobie w zimę i kuszący blask
księżycowych westchnień i ballad kochanków.
Całujcie się w d…, litościwi…

[krzysztof marek]

przewrotnie ale sympatycznie Elu :) chodzi mi o żołędzie, z których może wyrosnąć mocne drzewo. ja myślę że gnijąca i brudna trawa im nie przeszkodzą. wszak to jest ich środowisko, tuż przy drzewie, które je zrodziło. i nie dziwi zatem ostatnia strofa :) i dobrze, sto lat :)
przyznaję, że troszkę mnie razi to "d..." ;) a może tylko same kropki..?
pozdrawiam bardzo :)

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rzecz nie w trawie, a w żołędziach, które trochę niecierpliwie czekają w dogodnym dla siebie miejscu, aby mi co prędzej dostarczyć drewna!
Przyznam się, że wierszyk powstał sobie wczoraj, gdy słyszałam moją sąsiadkę opowiadającą euforycznie o uniwersytetach III wieku. Wściekłam się. Nie lubię robienia z siebie sieroty podstarzałej, kiedy wokół jest ok. Na przekór, jak dobrze to chwyciłeś, napisałam w odruchu buntu i stąd też początek słówka wykropkowany. Ale nie wiem - dobrze, że wykropkowany czy źle? Nie chciałam zbyt obcesowo. Uściski. E.

[Pielgrzym Ostatni]

Elu, po Twoim komentarzu przeczytałem jeszcze raz i z szerokim uśmiechem. Co prawda "księżycowe westchnienia" trochę oklepane ale i tak ostatnia strofa najbardziej mi się podoba.
Aha, i ja bym nie kropkował, wrażliwości i tak są różne i jednych porazi wyraz a innych nawet litera czy kropki. Tak naprawdę powinno być zgodnie z wrażliwością autora.
Pozdrawiam nielitościwie, Piotr

[Anna_Myszkin]

Oszszsz, bardzo mi w deseń - jest duża szansa, że i żołędzie zgniją na dobre ;) Podoba się. Lekko, z dystansem, a nie będzie śmieszności. (Mnie łatwo przychodzi takie patrzenie, bom krótkowidz - nawet nie próbuję wyostrzać wzroku przed lustrem ;) Pozdrawiam :)

[klubo]

super- klimat w wierszu przewrotnie lekki- odpowiada mi całkowicie- a ostatni wers- świetny- dobrze że potrafisz tak spojrzeć na dojrzewanie/przemijanie- pozdrawiam

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"Księżycowe westchnienia' są tu celowym, kiczowatym zabiegiem jako sprzeciw wobec poprawności p.t. "pomagajmy starszym czy chcą, czy nie". Mamy panujący nam wszechobecnie kult młodości i już nie wiadomo, czy czterdziesto- czy pięćdziesięciolatkowie to tylko kikuty ludzi? Najgorzej mnie złoszczą ci właśnie "starzy", którzy robią z siebie złote cielce. A kto tych "starych" chce ratować? I jak? Żenada. Bunt we mnie narasta od paru dni przy każdej okazji, a do Ciebie, Piotrku, wygadałam się i jest od razu przyjemniej. Serdeczności i dobrze chociaż, że się pośmiałeś. E.

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiedziałam, że na Twoje, Aniu, zrozumienie, mogę liczyć. Jakoś tak czuję Twoją wyobraźnię. Nie kadząc dalej dziękuję za czytanie i pozdrawiam. E.

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No, Bożenko miła, jeszcze jednego mam w Tobie poplecznika do walki z robieniem z siebie mimoz przez ludzi po 40-ce czy 50-ce! Ostatni wers wyszedł mi trochę "na przekór". Pozdrawiam serdecznie. E.

[Marek Konarski]

Ile mam lat? Nie wiem, nie pamiętam.
Daty uciekają do metryk i papierów.
Lekceważąco je omijam
pełna pogardy dla szacunku.

Lat mam, ile zechcę w każdej chwili,
w lustra spoglądam z półuśmiechem.
Przechytrzyłam czas.
Szybsza i zbyt wolna

Czas można tylko wtedy "przechytrzyć", gdy on na to pozwoli...wieczna młodość (lat mam, ile zechcę), to jego prezent, który lubi niespodziewanie odbierać - kapryśny jest i często niesprawiedliwy...
Lekceważenie i pogarda nie brzmią, w tym przypadku, zbyt...hmm...przemyślanie.

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie starałam się reklamować wiecznej młodości. Nie ma tu nic o silikonie! Piszę o poczuciu wartości samego siebie niezależnie od wieku. I o przywilejach każdego okresu życia.
Przechytrza się czas wtedy właśnie, kiedy on na to NIE CHCE pozwolić. Inaczej jest prosto. A to, że że jest kapryśny - pełna zgoda, ale nie czas (ten jest constans lub w ogóle jest tylko wytworem naszej wyobraźni), a los, o ile coś takiego istnieje, a bardziej znaczy "zdrowie". Lekceważenie i pogarda - bardzo dokładnie zostały przemyślane, a że nie brzmią - mea culpa. Pozdrawiam. E.