Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ale gdzie tu głębszy sens?
Że czas płynie i zabija?
Niekoniecznie, przecież czas nie istnieje, jest tylko formą postrzegania w 4 wymiarowej rzeczywistości. A poza tym i tak żyjemy albo w przeszłości albo w przyszłości.
wiersz jest o przemijaniu czasu...o utraconych wartosciach-taka jest przynajmniej moja interpretacja...
  • Odpowiedzi 60
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ale gdzie tu głębszy sens?
Że czas płynie i zabija?
Niekoniecznie, przecież czas nie istnieje, jest tylko formą postrzegania w 4 wymiarowej rzeczywistości. A poza tym i tak żyjemy albo w przeszłości albo w przyszłości.
wiersz jest o przemijaniu czasu...o utraconych wartosciach-taka jest przynajmniej moja interpretacja...
Tak Berna, dzięki.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



No właśnie Stefanie. Zabraniam strzelać do zegarów ;)
Czas działa w obie strony ;))
Kończy się dobre, kończy się i złe, goi rany, bywa sprzymierzeńcem.
Nawet fajnie wyszło.
Dzięki Agato, strzelam tylko w wierszach. Pozdrawiam.
Opublikowano

"wiersz jest o przemijaniu czasu...o utraconych wartosciach-taka jest przynajmniej moja interpretacja..."

Podstawowy błąd logiczno - metafizyczny hehe..

Wartości się nie traci. Wartości są wieczne.
Wartości są poza nami - nie możemy ich stracić, możemy je co najwyżej olać.
Można stracić - właśnie przebywając albo we wspomnieniu albo tylko bezproduktywnie kontemplując nadzieję. Wartości uobecniają się w wieczności chwili - w okamgnieniu.
Nigdy nie jest na nic za późno. Nawet w kwestiach granicznych.
Takie przynajmniej ja juz mam egzystencjalne podejście, można mieć inne

Opublikowano

A skąd ta pewność?

Najpierw trzeba by ustalić czym jest czas.
I co to znaczy dokładnie zabija.

Można też żyć będąc martwym a jak niektórzy utrzymują żyć po śmierci :)

Jeśli chce Pan się trzymać klasyki, nie czas zabija biologicznie (komórki mogłyby być wieczne), ale mechanizm - zaprogramowany w DNA i nie tylko. I on tylko wykorzystuje zmienną czasową, ale gen jest wieczny.

Ogólnie problem czasu jest jednym z najpowazniejszych i najtrudniejszych problemów, tak dla nauki (podobnie jak grawitacja), jak dla filozofii i dla..sztuki.
Dlatego w Pana tekście nie odnalazłem niczego poza banałem

Zainteresowałem się pana wierszem, bo czas mnie interesuje mocno.
Oba wklejone przeze mnie tutaj teksty dotyczą też czasu, przemijania, zmiany.

Ale, tak jak mówię, czas nie jest jednoznaczny.

Jak postrzegamy upływ czasu? Dajmy na to - jeśli rozstrzelamy wszystkie zegary.
Ano, głównie tak, że postrzegamy następujące po sobie zmiany - przyczyna - skutek.
Upuszczam szklankę - po sekundzie się rozbija.
Tymczasem, jak zauważali filozofowie (Kant) i fizycy (np Planck) zależności przyczynowo skutkowe nie są raczej tym co jest w naturze, ale są raczej sposobem naszego myślenia o naturze - pewną foremką naszego poznania, władzą mózgu i świadomości która porządkuje świat dla człowieka. To wiąże się także z paradoksami czasowymi na poziomie makro (OTW Einsteina i dylatacja czasu - wiemy przecież od wieku już, że czas jest względny i nawet GPS-y to wykorzystują) oraz na poziomie mikro (paradoksy świata kwantowego)



pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wartości jak najbardziej można utracić-w sensie zapodziać je w galopującym bez wytchnienia życiu...Dzień za dniem poddawani jesteśmy próbom, podczas których gubimy te wartości, które wcześniej byly nas najwazniejsze.Zmieniają nam sie czasem hierarchie...Nie widze w tym bledu logicznego...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wartości jak najbardziej można utracić-w sensie zapodziać je w galopującym bez wytchnienia życiu...Dzień za dniem poddawani jesteśmy próbom, podczas których gubimy te wartości, które wcześniej byly nas najwazniejsze.Zmieniają nam sie czasem hierarchie...Nie widze w tym bledu logicznego...

To zależy jak się traktuje wartości.
Raczej bym utrzymywał,że utracić nie można, bo one są immanentne.
Ale, olać, można.
Jeśli np tracimy miłość z własnego zaniedbania albo tracimy dziecko itd. (inna sprawa czy ludzie to wartości czy pewne relacje to wartości). W sumie ludzie są wartościami samymi w sobie,
czy można wartość tak rozumianą utracić? Można ją odsunąć, można nie zauważyć, ale gdyby można było ją utracić, wtedy nie mielibyśmy tego świadomości ergo nie byłoby to (subiektywnie) wartością.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wartości jak najbardziej można utracić-w sensie zapodziać je w galopującym bez wytchnienia życiu...Dzień za dniem poddawani jesteśmy próbom, podczas których gubimy te wartości, które wcześniej byly nas najwazniejsze.Zmieniają nam sie czasem hierarchie...Nie widze w tym bledu logicznego...

To zależy jak się traktuje wartości.
Raczej bym utrzymywał,że utracić nie można, bo one są immanentne.
Ale, olać, można.
Jeśli np tracimy miłość z własnego zaniedbania albo tracimy dziecko itd. (inna sprawa czy ludzie to wartości czy pewne relacje to wartości). W sumie ludzie są wartościami samymi w sobie,
czy można wartość tak rozumianą utracić? Można ją odsunąć, można nie zauważyć, ale gdyby można było ją utracić, wtedy nie mielibyśmy tego świadomości ergo nie byłoby to (subiektywnie) wartością.
przekreślenie pewnych wartości, które wcześniej uznawaliśmy jest równorzędne z ich utratą...pozdrawiam i zakańczam ten spór pod wierszem...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Stefan nie żartuj, seks to nie aids,
skąd sąsiad (peel) spadł, wiem ta przerwa w uczuciach, ale aż tak, nie wierzę...
_______________________


letnie gadu gadu

dymek

pamięta pan cygaro
coś w piersi dusiło
ona robiła panu sztuczne oddychanie
usta usta rozpinała guziki
ależ pan to umie opowiadać

alkohol

czysta przyjemność
mówił pan - pomiesza szyki w żołądku
przeczyści flaczki
a w głowie sąsiedzie
same motylki i aniołki - nie blondynki
z rudym warkoczem

seks

pan półszeptem wspominał
lipcową noc z gwiazdami
jak to namiętnie w kaczeńcach
wiersz pan napisał
jeszcze kwitną pod mostem
będzie cudownie z rudą
jeśli ma pan czas…

a pan krzyczy
palenie alkohol seks i czas to mordercy
co za bzdury ja słyszę
panie stawiam flaszkę śliwowicy
zaraz zacznie pan po ludzku gadać


:)))

serdecznie pozdrawiam - Jola.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Szkiełko i oko próbuje igrać z przestrzenią, której żadną miarą mierzyć nie można. Nie wszystko mieści się w rozumie i czasem pozostaje uczciwie gębę w zachwycie rozdziawić i bogactwa duchowego nabrać garściami.
Pański wywód nie jest pozbawiony logiki, ale w przyłożeniu do tutejszego sedna jest dla mnie całkowicie zbędnym popisem erudycji.

pozdrawiam
Opublikowano

Najistotniejsze - czyli co?

Najistotniejsze wg mnie jest to,żeby żyć chwilą ale nie w sensie carpe diem tylko żyć
chwilą tak, by opierając się na wspomnieniu i nigdy nie tracąc nadziei każdy moment traktować tak, jakby był naszym ostatnim i brać za to pełną odpowiedzialność.
Bo koniec świata dzieje się w każdej chwili

Serdecznie,
m

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



czyli to, co wyżej:

Poezja zawiera się w tym, że czas jest NIEZBĘDNY - chociaż bandyta z niego bo kradnie naszą młodość.

Odnoszę wrażenie, że wszystko już wyjaśniłam i dalsze zabieranie miejsca pod wierszem niczego nowego nie wniesie. Dziękuję za rozmowę. Pozdro.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Życie pierwsze Pierwsza miłość - Bóg opuszczony, w krzakach, w miłości, stwierdzili "Mam go w dupie". Zjedli owoc z zakazanego drzewa i zmarli, zabijając się w nienawiści.   Życie drugie Dali ciała - wszystkim wszędzie oddawali się, by odmienić los ludzkości   Życie trzecie - w technologię poszli - dali cały swój wysiłek intelektualny  całej cywilizacji, zginęli w kosmosie na kołowrocie śmierci   Życie czwarte - cezar i jego żona - poszli po władzę, zginęli otruci   Życie piąte - przyszedł Jezus - i dał im do zrozumienia, że jest Panem, a oni nie oddali mu czci zginęli zabici przez Apostolstwo   Życie szóste - dali ludziom siły - on był budowlańcem, ona prostytutką, zginęli zgniecieni przez taran    Życie siódme - żyli w skrajnej biedzie, herlawi i umęczeni. Byli męczennikami, nie dostali nawet kromki chleba   Życie ósme - kastracja - zostali wykastrowani i przez 30 lat swojego życia nie odczuwali żadnego pociągu seksualnego.   Życie dziewiąte - wszechobecna śmierć i umór, syf, kiła i mogiła - nie osiągnęli nic, zginęli na dżumę.   Życie dziesiąte - mordercy - chodzili i zabijali wszystkich i wszędzie, zginęli unicestwieni kosmicznym laserem   Życie jedenaste - oświecenie - doznali oświecenia podczas którego zmarli   Życie dwunaste - zmartwychwstanie - wszyscy ich prześladowcy zmartwychwstali i rzucili się na ich pierwszą miłość, zabijając ich, kiedy odczuwali ekstremalne szczęście   Życie trzynaste - zlodowacenie - epoka lodowcowa - oni dając ludziom chłód serc i nienawiść przestali mówić i tylko jedli, nienawidząc się wzajemnie - umarli z wyziębienia.    Życie czternaste - kamienie - jak Syzyf zostali zmuszeni do wnoszenia kamieni na najwyższy szczyt   Życie piętnaste - osierocenie - zostali osieroceni, porzuceni i zginęli bez środków do życia.   Życie szesnaste - przejścia - przechodzili każdy rodzaj cierpienia - umarli jako Dawid i Katarzyna.   Życie siedemnaste - tożsamość - poznali swoją tożsamość, przypominając sobie wszystkie poprzednie życia i zmarli.   Życie osiemnaste - dorosłość - stając się dorosłymi popadli w kłótnie naprzemian ze zdziczeniem i manią na punkcie ciała. Spiralą w dół stoczyli się w rozpacz i zginęli pod mostem.   Życie dziewiętnaste - przeistoczeni - przeistoczyli się w aniołów, po czym odpadły im skrzydła i upadli z nieba na zięmię.   Życie dwudzieste - zniszczenie - w ziemię, gdy byli szczęśliwi uderzyły płomienie supernowy i spałiły doszczętnie ziemię przemieniając ją całą w popiół   Życie dwudzieste pierwsze - nowa ziemia - na nowej ziemi szukali siebie we dwójkę i nigdy nie znaleźli, zginęli z rozpaczy.   Życie dwudzieste drugie - odnalezienie - na nowej ziemi odnaleźli się od razu i ich dzieci odbudowały cywilizację, gdy oni popadli w nienawiść - zostali rozdzieleni, zginęli z braku miłości - uschnęli.   Życie dwudzieste trzecie - przeciąg - poznali życie poprzednie i życie następne - zginęli ze starości całkowicie je poznając.   Życie dwudzieste czwarte - Konstantynopol - żyli w szczęściu i miłości wraz z innymi ludźmi - Jego imię to Łukasz, jej - Katarzyna. Konstantynopol miastem miłości. Wszystko było dobrze. Ale pewnego dnia najechali miasto Turcy i zgładzili wszystkich. Ona została w wiatraczku i domku pełnym miłości zgwałcona na jego oczach.   Kara!   Przemianowani - wszystkie życiia przeżywali w nieskończoność od 1. do 24.
    • @Magdalena Promieniście niespokojne
    • @LessLove

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Annna2 Kto z Bogiem, ten w Bogu żyje i żyć będzie zawsze.  Cudem jest ten świat, cieszmy się nim, bo jest darem dla nas od Tego, który dzierży wszystko, co rozumiemy i czego nie możemy zrozumieć. Serdecznie Cię Pozdrawiam
    • @Alicja_Wysocka I cóż mi po Twojej racji, poetko, jak dla mojej duszy tego "pokarmu" za mała miska? Serdecznie Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...