Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rozpacz

Szeptem
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Szeptem

Szeptem

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

I co z tego, że…
przez ten bezkresny ocean
możesz przejść suchą nogą…
ale nie zmierzysz wysokości fal
ani głębi, w której toniesz
twoje SOS wzlatuje
w niebo cichym…szlochem
koło ratunkowe nie spada na czas
i wtedy…
odbijasz się od dna…

…na powierzchni czeka
arka pod banderą… „ŻYCIE”…

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Najpierw powiem, jak bardzo się cieszę, że wróciłaś.
Z przyjemnością przeczytałam Twój wiersz Duśka; i to na głos a nie szeptem ;-)
Tak sobie teraz myślę, że z tym kołem ratunkowym to jest nie do końca tak. Często nikt nie wie, że jest ono potrzebne. Mały sygnał a chętnych by podać dłoń tonącemu, może by nie zabrakło.
Co do konstrukcji wiersza nie mnie się wypowiadać. Mały robaczek ze mnie w tym temacie i zostawiam pole, tym, którzy się znają.
Do mnie Twój wiersz trafił.
Serdecznie bardzo i buziak
J.

Gryf

Gryf

Opublikowano
Opublikowano

W rozpaczy tonąc, łapiesz powietrze,
Próbujesz chciwie wdychać nadzieję.
Ona uchodzi, niestała to miłość,
Lecz spojrzyj jeszcze, ktoś tu nadpływa...

To przyjaźń rękę swoją wyciąga.

Pozdrawiam...

Ela_Ale

Ela_Ale

Opublikowano
Opublikowano

Nie wiem, czy do wzruszenia wierszem były mi potrzebne dwa ostatnie wersy. Też ze mnie laik pełną gębą, więc się nie wymądrzam dalej. Ale wiem, że delikatnymi słowy zarysowałaś prawdę o egzystencjalnej samotności człowieka. Czy jednak nie lepiej egoistycznie krzyczeć "ratunku!". Zawsze ktoś jest obok. Tak myślę. Uśmiechy. E.

Szeptem

Szeptem

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie wiem, ale czasami nie da się krzyczeć, wtedy, kiedy strasznie boli. Może pokazać jednak arkę, żeby na dużo "przeciwbólowych" nie połknąć? Nie wiem...
Dzięki, Elu, serdecznie
Duśka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hehehehe
      pijatyka

      Przez hehehehe · Opublikowano

      A da Ina i wiz do podziwiania? Da
    • melorymy
      "Do matki" K.K. Baczyński

      Przez melorymy · Opublikowano

    • FaLcorN
      Druga strona kartki…

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @.KOBIETA.   Bez obrazu taki dowód to tylko poszlaka.
    • Migrena
      Wiersz jest pusty!

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz   dyskusja ciekawa.   jeżeli można......   czytam te trzy głosy i problem nie leży w stanowiskach  tylko w poziomie   na którym są formułowane . mieszacie porządki i dlatego rozmowa się rozchodzi. jacek suchowicz trafia w intuicję inflacji ale popełnia błąd kategorialny bo z faktu, ze nie wszystko ma tę samą wartosć, wyciąga wniosek, że nie wszystko podpada pod to samo pojęcie. to nie jest uprawnione. ocena dobre/złe nie jest tym samym co klasyfikacja jest/nie jest. słaba poezja nie przestaje być poezją tylko dlatego że jest słaba . tak jak zły argument    nie przestaje być argumentem, tu działa prosta zasada znana z filozofi języka że pojęcie ma sens, jeśli mamy kryteria jego użycia, a nie dlatego, że wszystkie jego przypadki są równie dobre. rozszerżenie użycia nie niszczy pojęcia !!! niszczy je dopiero brak rozróżnień w jego obrębie . dodatkowo przemycane jest założenie  że wartość wynika z rzadkosci. a to jest model ekonomiczny a nie estetyczny. dzieło nie traci wartości dlatego, że powstaje ich dużo . co najwyżej trudniej je odróżnić. tutaj mylicie warunki percepcji z warunkami istnienia wartości, z kolei odpowiedzi obywatela idą w stronę rozpuszczenia kryteriow. jeśli wszystko zale ży od odbiorcy to znika możliwosć uzasadnienia jakiegokolwiek sądu !!! wtedy ta cała "poezja” przestaje być kategorią do rozmowy    a staje się prywatną reakcją. to nie jest obrona sztuki  tylko rezygnacja z jej rozumienia. w efekcie jedna strona absolutyzuje kryteria, druga je unieważnia. jedna myli definicję z oceną, druga myli wolność z dowolnoscią. problem nie polega na tym, że " wszystko jest poezją”, tylko na tym, że nie potraficie wskazać, dlaczego coś jest dobrą albo złą poezją bez uciekania w skrót albo w relatywizm. a bez kryteriów nie ma jakości. bez rozróznienia poziomów nie ma sensu. i dokład nie między tymi dwoma błędami krąży cała ta dyskusja ..   i to tyle.  
    • _M_arianna_
      W ósmy zgaga

      Przez _M_arianna_ · Opublikowano

      Mamo, w ósmy tym sów omam.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...